9 ปีที่แล้ว ดิฉันได้พบผู้ชายคนหนึ่ง มาประเมินที่ทำงาน พอดิฉันเห็นผู้ชายคนนั้น ก้อตกหลุมรักทันที ทั้งทีตัวเองมีลูกมีสามีแล้ว ส่วนตัวเขาก้อมีลูกมีเมียแล้ว ดิฉันพยายามที่จะติดต่อกับเขา จนในที่สุดก้อสานสัมพันธ์กันและตลอดเวลาดิฉันทุ่มทั้งกาย ใจ เงิน ให้เขา เขาตอนแรกๆดูรังเกียจแต่พอดิฉันทุ่มเทมากๆ เขาดูเปลี่ยนมาชอบ ดิฉันทุ่มเท่าไหร่ให้เขาก้อรู้สึกไม่พอ เนื่องจากเขามีภาระเยอะ เวลาเขาลงรูปกับครอบครัว ดิฉันมีอาการโกรธเคืองเขาอยู่บ่อยๆ โดนที่ครอบครัวเราต่างฝ่ายไม่มีใครรู้ เขาพาดิฉันไปเยี่ยมพ่อแม่เขาที่ต่างจังหวัดอยู่บ่อยๆ ทุกครั้งดิฉันได้มอบเงินให้ตลอดเพราะสงสารพ่อแม่เขา ลืมบอกประวัติของดิฉันเกิดจากครอบครัวที่แตกแยก พ่อจากไปตั้งแต่อยู่ในวัยทารก ทำให้รู้สึกขาดความรัก และโหยหาตลอด ซึ่งดิฉันรู้ทุกอย่างว่าเป็นคนเลว คนชั่วแต่ห้ามใจไม่ได้ เลิกคุยเลิกคบกับเขาไม่ได้ และอยากเลิกกับเขาอยู่ทุกวันแต่ทำไม่ได้ เหมือนจิตป่วย ทุกครั้งที่บอกเลิกกัน ดิฉันของเงินที่เคยให้เขาใช้ และหลังๆไม่ได้ทุ่มเงินให้เขาแล้ว แต่จิตมันเลิกไม่ได้ หลังๆเขาเปลี่ยนไป เหมือนกับว่ารักครอบครัวมากกว่าเดิม หลังๆ2-3 ปีนี้เราไม่ไปหาสู่กันเลย แต่ยังคุยกันอยู่ในไลน์ เขาเริ่มกลับไปเหมือนคนเก่า ตอนที่เรายังไม่ได้รู้จักกัน ดิฉันเสียใจมากและพยายามว่า เป็นเวรกรรมอะไรของเราที่มีวิบากกรรมเช่นนี้ ตลอดเวลาที่เราคบหา และมีสัมพันธ์แบบชู้สาว ครอบครัวเราทั้ง 2 ไม่รู้เรื่อง ยังใช้ชีวิตได้ตามปกติ เราจะนัดเจอกันเดือนละ 2 ครั้งเราทั้ง 2 รู้ว่าเป็นบาป เขาเลิกได้แต่ดิฉันเลิกกับเขาไม่ได้ แต่ถ้าถามว่า ให้เขาเลิกกับแฟนเขา แล้วให้ดิฉันเลิกกับแฟน แล้วมาคบกัน ดิฉันไม่เลือก เพราะสามีดิฉันดีกว่าเขา คือรักดิฉันมากกว่า เป็นคนขยันมากกว่า ดิฉันอึดอัดใจมาก อยากจะเล่าให้คนอื่นฟัง แต่ทุกคนคงจะตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงใจบาป ปัจจุบันทักไลน์เขาไป 10 ประโยคเขาตอบกลับมาว่า ครับ ถามไป 20 ชม ถึงจะตอบ ถ้าเพื่อนๆเป็นดิฉันมีวิธีตัดใจ หรืออะไรบ้าง อย่าบอกว่าไปหาจิตแพทย์เพราะไปมาแล้วขอบคุณมากค่ะ🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
รบกวนช่วยด้วยค่ะ