WaterMan Rider ครั้งที่ 8

การสำรวจเส้นทางและโรงเรียนเป้าหมาย ของชมรมวอเตอร์แมนไรเดอร์ ครั้งที่8 ณ โรงเรียนบ้านห่างหลวง อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ การสำรวจเราเดินทางกัน ในวันที่ 25 ธันวาคม 2563


การสำรวจเส้นทางทีมสำรวจรวมกลุ่มกันที่จังหวัดลำปาง ทีมประกอบไปด้วย โจ้ สายธาร ปูดและตัวผมเอง พวกเราล้อหมุนออกจากบริเวณห้าแยกหอนาฬิกา (กำหนดเป็น กม.0 ในเขียนบันทึกครั้งนี้)

วิ่งบนทางหลวงหมายเลข 11ตรงดิ่งเข้าจังหวัดลำพูนเลี้ยวซ้ายตรงแยกดอยติ เพื่อวิ่งสาย116

มีการแวะเติมน้ำมัน เซ็คลมยาง ปั้มปตท.หนองหนาม (กม.78)

จากนั้นเดินทางไปสมทบกับ ช่างตุ้ม (ทีมสนับสนุนรถกะบะขับเคลื่อน 4ล้อ) ณ ร้านกาแฟต๊ะต่อนยอน (กม.98) 


จากนั้นเดินทางมุ่งเข้า อำเภอฮอด เมื่อข้ามสะพานข้ามน้ำแม่แจ่ม ทีมสำรวจ แวะเติมน้ำมันปั้มสุดท้าย เป็นปั้มเซลล์ (กม.151)


เมื่อเติมน้ำมันเสร็จ ทีมสำรวจวิ่งถนนสาย 108 เลียบแม่น้ำแม่แจ่ม มองเห็นโขดหินเป็นระยะ ย้ำเตือนเสมอว่าธรรมชาติยังคงสวยงามคงเดิมเสมอ แม้ว่าเวลาจะเปลี่ยนแปลงไปนานแค่ไหน แต่เมื่อย้อนมองมายังคนรอบกาย คนบางคนพร้อมจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอ เมื่อความต้องการทางวัตถุ สูงส่งกว่าความต้องการทางศีลธรรม
  
ทีมสำรวจพักกันอีกครั้งบริเวณ สวนสนบ่อแก้ว (กม.192) ถ่ายภาพหยุดเวลาว่าเป็นอีกครั้งที่ได้มาเยือนที่นี่ พร้อมกับมิตรสหายหน้าใหม่ ภาพครั้งนี้คงจะถูกบันทึกไว้ในความทรงจำ ในการเดินทางของวอเตอร์แมนไรเดอร์ครั้งต่อๆไป 


ทีมงานออกเดินทางต่อบนเส้นทางหมายเลข 108 อีกประมาณสามกิโลเมตร เลี้ยวซ้ายวิ่งบนถนนหมายเลข 1099 สองข้างทางมีแต่ต้นสนเป็นส่วนใหญ่ การจราจรเริ่มเบาบาง แทบไม่ค่อยมีรถยนต์สัญจร อากาศเริ่มมีความเย็นเริ่มซึมผ่านเสื้อการ์ดของผม จนเริ่มสัมผัสได้

ทีมสำรวจพักทานอาหารเที่ยงกันเวลาเกือบบ่ายโมง ณ ร้านไก่ย่าง วิเชียรบุรี ก่อนถึงอำเภออมก๋อยประมาณ 1กม. เราได้พบมิตรสหายเพิ่มเติมคือช่างอ๋อ ที่จะสมทบทีมเข้าร่วมสำรวจ โรงเรียนบ้านห่างหลวง 

เมื่อทีมงานอิ่มหน่ำสำราญกับไก่ย่าง ข้าวเหนียวส้มตำเสร็จ ได้ล้างหน้าล้างตา เอาความเมื่อยล้าในยามเช้าออก พวกเราก็พร้อมจะเดินทางเข้าพื้นที่ในจริงๆเสียที อีก 42กิโลเมตร ซึ่งต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า หนึ่งชั่วโมงครึ่ง เส้นทางที่รถสำรวจเส้นทางของกูเกิล (google street view car) ยังไม่ได้เดินทางเข้าไปสำรวจ จะเป็นช่วงเวลาของการพิสูจน์หัวใจของคนกับหัวใจเหล็กของเครื่องจักรยานพาหนะสองล้อ ว่าใครจะใจถึงกว่ากัน




เริ่มต้นด้วยถนนที่มีสีน้ำตาล แปรเปลี่ยนเป็นสีขาว จนกระทั่งเป็นสีแดงอิฐ
สภาพถนนที่เปลี่ยนจากคอนกรีต แปรเปลี่ยนถนนหินคลุก จนกระทั่งเป็นถนนหน้าดินที่มีชั้นฝุ่นหนา ทีมสำรวจต้องขี่มอเตอร์ไซต์ ทิ้งช่วงกันไม่ต่ำกว่า100เมตร เพื่อป้องกันปัญหาเรื่องฝุ่นบดบังทัศนวิสัยการมอง

สภาพถนนที่มิได้บำรุงรักษามานาน จนสภาพมีแต่หลุมตลอดเส้นทาง ช่วงขาลงเนิน ทีมงานต้องยืนบังคับรถมอเตอร์ไซต์ เพื่อเพิ่มความมั่นคงการทรงตัว โดยการทิ้งน้ำหนักไปที่โซ็คหน้าและเพิ่มทัศนวิสัยการมองเห็นผิวการจราจรที่เป็นหลุมเป็นบ่อ ตัวผมเองก็มีเสียจังหวะหลายครั้งแต่โชคยังดีที่ยังไม่ล้ม และเมื่อก่อนถึงโรงเรียนประมาณ 4 กิโลเมตร น็อตยึดโครงปี๊ปฝั่งขวาของมอเตอร์ไซต์ของผมหลุด ส่งผลให้ป้ายภาษีวงกลมผมหลุด แต่ไม่ทราบเลย แต่กัปตันโจ้ ซึ่งขี่ตามหลังผมมาสังเกตเห็นว่ามีอะไรหลุดจากรถผม จอดเก็บป้ายภาษีวงกลมไว้ให้


ก่อนถึงโรงเรียนประมาณสองกิโลเมตรสุดท้าย ทีมสำรวจจอดรอเพื่อจะได้เข้าไปโรงเรียนพร้อมๆกัน น้องปูดได้เปิดเผยชุดความคิดที่ได้คุยกับสายธาร ผ่านทางBluetooth (ติดหมวกกันน็อค)ว่าน่าจะเปลี่ยนโรงเรียน เพราะทางสัญจรค่อนข้างลำบาก เกรงว่าจะเกิดอุบัติเหตุ กับชมรมวอเตอร์แมนไรเดอร์ ที่เดินทางมาในวันจริง แต่เมื่อทีมสำรวจเดินทางเข้าไปถึงโรงเรียน ชุดความคิดดังกล่าวก็ถูกพลังงานบางอย่างจากสายตาพวกเด็กๆทำลายไปหมดสิ้น



287 กิโลเมตรจากห้าแยกหอนาฬิกาจังหวัดลำปาง ถึงโรงเรียนบ้านห่างหลวง ใช้เวลาเจ็ดชั่วโมงกว่า ความร้อนจากแสงแดดและลมฝุ่น ส่งผลให้เกิดความเหนื่อยล้าจากการนั่งบนเบาะมอเตอร์ไซต์ ถูกทักทายด้วยคำว่า “สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ” 






เด็กๆใส่ชุดพื้นเมืองกันเป็นส่วนใหญ่ (สอบถามจากอาจารย์ทราบว่าทุกวันศุกร์ทางโรงเรียนจะให้ใส่ชุดพื้นเมือง) แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะใส่ บางคนก็ใส่ชุดไปรเวท เสื้อยึด ผมสังเกตเห็นหลายคนใส่เสื้อกันหนาวด้านในทับด้วยเสื้อชุดพื้นเมือง (อากาศคงจะหนาวน่าดู) บางคนใส่รองเท้าแตะ ถุงเท้ามีน้อยคนมากที่ใส่ เด็กนักเรียนผู้หญิงไม่ได้ใส่รองเท้าหนังที่เป็นรองเท้านักเรียนหญิง แต่ใส่ร้องเท้าผ้าใบนักเรียนชาย


เด็กๆในโรงเรียนมีทั้งหมด 86คน เป็นชาวปกาเกอะญอ ทั้งหมด ระดับการสอนมีตั้งแต่อนุบาลถึงประถม6 เด็กๆไปกลับบ้านโรงเรียนประมาณ 50คน กินนอนที่โรงเรียนประมาณ 30คน






จากการพูดคุยกับครูผู้อำนวยการโรงเรียน คุณครูสมชาย ชูจันทร์ และครูดูแลเด็กกินนอน 
คุณครูเพชรรัตน์ บุษยาจรูญ ทำให้ทราบปัญหาต่างๆดังนี้ 
สิ่งที่ต้องการรับการสนับสนุนระยะเร่งด่วน
1.ชุดนักเรียน ทางภาครัฐจัดให้เพียง 1ชุด จึงอยากขอให้สนับสนุนเพิ่มอีก 1ชุด
2.เสื้อกันหนาว ถุงมือ หมวกกันหนาว
3.เครื่องกรองน้ำ
4.อุปกรณ์ เครื่องใช้พื้นฐาน กะละมัง ขันน้ำ 
5.ตู้เก็บเสื้อผ้าที่มีความแข็งแรง จำนวน 5ตู้
6.ราวตากผ้า
7.ชุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น
8.ข้าวสาร ประมาณ 100กิโลกรัมต่อเดือน
9.อาหารแห้ง อาหารสำเร็จรูป
10.หนังสือเด็กประถม เครื่องเขียน ของเด็กเล่น อุปกรณ์กีฬา

สิ่งที่ต้องการรับการสนับสนุนระยะกลาง คือการแก้ไขปัญหาเรื่องน้ำดื่ม ปัจจุบันเด็กๆขาดแคลนน้ำดื่มที่สะอาด เครื่องกรองน้ำที่มีอยู่เดิมชำรุด ใช้งานไม่ได้

สิ่งที่ต้องการรับการสนับสนุนระยะยาว คือการแก้ไขปัญหาดินถล่มเข้ามายังอาคารเรียน/อาคารนอนหลังใหม่ที่สร้างติดลาดไหล่เขา ปัจจุบันดินเคลื่อนตัวเข้ามาในอาคาร ครึ่งหนึ่งของความสูงห้องน้ำเต็มไปด้วยโคลน





ของชมรมวอเตอร์แมนไรเดอร์ จึงใคร่ระดมทุนจากพี่ๆเพื่อนๆน้อง เข้าสนับสนุนโรงเรียนบ้านห่างหลวง เบื้องต้นเรื่องชุดนักเรียน เสื้อกันหนาว ถุงมือ หมวกกันหนาว ขอรับการสนับสนุนชุดละ 1,000 บาท เป็นระยะเร่งด่วนเพื่อบรรเทาภัยหนาวครับ
ณ วันที่ 1 มกราคม 2564 ได้รับการสนับสนุนเข้ามาแล้ว 48 ชุด ขาดอีก 38 ชุด
กำหนดการเดินทางเข้าไปยังโรงเรียน เป็นวันเสาร์ที่ 16 มกราคม 2564

สามารถดูคลิปการสำรวจ  กัปตันโจ้ Bikers On Tour (ฝากกด like กดติดตามด้วยครับ)
https://www.youtube.com/watch?v=0lwobuXWgPQ&t=450s
https://www.youtube.com/watch?v=j1UktUejM2k
https://www.youtube.com/watch?v=Df5Xk2Pzpro