สวัสดีครับเพื่อนๆชาวพันทิป
ผมมีเรื่องที่อยากจะปรึกษาครับ ตอนนี้ผมเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งตอนเข้ามาครั้งแรกก็ยังไม่รู้จักใครหรอกครับ เป็นน้องๆเฟรชชี่ที่กำลังเข้าสู่โลกใบใหม่เลยก็ว่าได้ ผมนั้นยังไม่เคยมีแฟนแบบจริงๆจังๆครับ เคยมีมาแค่แบบสมัยที่ยังเด็กๆที่คิดว่าแค่อยากมีแฟนแค่นั้นคบได้ราวๆ 2-3 อาทิตย์ก็เลิก อันนั้นผมถือว่าไม่นับนะครับ มาฟังเรื่องราวของผมกันเลยดีกว่า .....
ตอนที่เข้ามาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ผมไปเจอเพื่อนร่วมรุ่นคนนึง เขาเป็นผู้หญิงธรรมดานี่แหละครับ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกันว่าผมถึงรู้สึกชอบขนาดนี้ จนไปเจอเฟสบุ๊คของนางครับ บางวิชาเราเรียนเซคเดียวกัน ช่วงแรกผมก็เนียนทักไปคุยเรื่องงานนี่แหละครับ จนก็ได้คุยแบบจริงๆจังๆ เราเริ่มคุยกันวันที่ 8 มิถุนายนครับเป็นช่วงราวๆ 5ทุ่ม ผมเป็นคนทักเขาไปก่อน เราคุยกันมาเรื่อยๆและรู้ว่านางโสดครับ ถึงตอนนั้นผมก็ชอบนางอยู่ด้วยผมก็เลยเลือกที่จะจีบเลยครับ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะครับว่าผมจีบหญิงไม่เป็น ช่วงที่เราคุยกันก็เป็นช่วงโควิดพอดีทำให้เรียนออนไลน์ เลยไม่ได้เจอกัน พอสถานการณ์ดีขึ้น ม. ก็เปิดให้ไปเรียนที่ห้องเรียนได้ ผมก็คุยกับเขาเรื่อยๆมาแหละครับ เล่าเรื่องในแต่ละวันบ้าง ส่งเพลงให้ฟังบ้าง บลาๆๆๆ
เวลาก็ผ่านมา 3เดือนได้ มีช่วงหนึ่งผมลองชวนนางไปกินข้าวด้วยกันครับ นางก็โอเคจะไปกินด้วยกัน ด้วยความที่ผมเขินและไม่เคยไปนั่งกินข้าวกับผู้หญิงแบบนี้มาก่อนผมเลยลากเพื่อนผมไปคนนึงครับ ที่ผมลากเพื่อนมาด้วยเพราะผมคิดว่านางก็จะพาเพื่อนมาด้วย แต่ที่ไหนได้นางมาคนเดียว ผมก็แปลกใจนะครับ จนมานั่งกินข้าวด้วยกัน ผมเป็นคนที่อยู่ต่อหน้าแล้วพูดไม่ออกครับ จะเขินมากๆ แต่ถ้าเป็นในแชทผมนี่ตอบเร็วสุดๆ แต่ก็ชวนคุยไม่เก่งหรอกนะครับ สุดท้ายกินข้าวเสร็จก็แยกย้ายกันกลับครับ ก็กลับมาคุยกับแบบเดิม เพิ่มเติมคือผมหยอดมากกว่าเดิมครับ
จนผ่านมาช่วงหนึ่ง ผมก็มีโอกาสไปรับไปส่งนางเรียนครับ แต่ก็แค่บางวิชาที่เรียนด้วยกัน มีวันหนึ่งนางไปกินเหล้าผมก็ไปด้วยครับ แต่ผมไปกับเพื่อน พอกลับจากร้านเหล้าผมก็จะไปกินต่อที่บ้านเพื่อน แต่ไม่มีเหล้าผมเลยโทรหานางที่กำลังจะกลับแวะซ้อเหล้าให้หน่อย สุดท้ายนางไปกินด้วยครับ คืนนั้นเราได้ถ่ายรูปคู่กัน ถ่ายสตอรี่คู่กันเป็นครั้งแรกในชีวิตผมเลยครับ ผมไม่เคยถ่ายคู่กับสาวที่ไหนเลย มีแค่ถ่ายกับเพื่อนแค่นั้น บอกเลยว่าช่วงนั้นใจแม่มโคตรฟูเลยครับ แต่มันก็มีเรื่องที่ทำให้ผมหน้าชาเหมือนกันครับ นางถามว่าผมชอบนางจริงๆหรอ ผมเลยตอบว่าจริง แล้วนางก็บอกครับว่านางยังลืมคนเก่าไม่ได้ ซึ่งเลิกกันมาเกือบจะปีแล้ว ตอนนั้นหน้าผมโคตรชาเลยครับ แต่ผมก็ยังยืนยันนะครับว่าจะรอ และไม่หมดหวัง ผมรู้สึกชอบเขาแบบจริงๆจังๆ ผมถามเขากลับไปว่าถ้ามีโอกาสกลับไปแกจะกลับไปไหม นางบอกไม่กลับไปครับ เพราะกลับไปยังไงก็เป็นเหมือนเดิม คำตอบนั้นมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาครับ หลังจากกินเหล้ากันเสร็จคืนนั้นเราก็นอนที่บ้านเพื่อนครับ มี2ห้องมีกลุ่มเพื่อนรวมกับเรา2คนด้วยก็น่าจะ 11-12 คนได้ แต่มีห้องนอน2ห้องเลย นอนกัน ทั้งหญิงชายนอนปนกันครับ ผมเลยให้นางตอนบนเตียงส่วนผมนอนเกาะเตียงอยู่ใกล้ๆนางครับ เช้ามาผมก็ไปส่งนางที่หอ จากนั้นผมก็ตามจีบนางมาเรื่อยๆครับ
ผ่านมาจนถึงช่วงปิดเทอม มีวันนึงเป็นวันเกิดผมพอดี และวันนั้นเป็นงานลอยกระทงที่จังหวัดผมครับ เป็นเทศกาลระดับโลกก็ได้ ผมเป็นคนสุโขทัยนะครับ
ตอนแรกนางอยากจะมางานนี้ก่อนครับ ผมเลยบอกนางว่ามาในวันเกิดเราได้มั้ยอยากให้นางอยู่ด้วยในวันนั้น นางก็ตอบตกลงอย่างไม่รอช้าครับ พอถึงวันนั้น นางขึ้นรถจากจังหวัดนางมาที่จังหวัดผม ผมก็ออกไปหาแล้วก็ไปเที่ยวด้วยกัน ซึ่งตัวงานลอยกระทงอยู่ในเมืองครับ ผมบ้านผมอยู่อีกอำเภอผมก็เลยใช้เวลาเดินทางเหมือนกัน คืนวันลอยกระทงวันนั้นเราได้มีโอกาสถ่ายรุปคู่อีกแล้วครับ กลับจากงานเราก็พักกันที่รีสอร์ทแห่งนึงครับ นางมากับเพื่อนคนนึง เราเลยจองห้องไว้สองห้อง ห้องผมกับห้องนางและเพื่อน แน่นอนครับ คืนนั้นมีเซอร์ไพร์ส นางแอบซื้อเค้กมาให้ผมตอนที่นางเข้า 7-11 ซึ่งผมเข้าด้วยแต่ไม่รู้ตัวเลย ตอนนั้นผมรู้สึกดีมากเลยครับ จากนั้นนั่งดูหนังด้วยกัน พอหนังจบเราก็แยกย้ายนอน เช้าวันต่อมาผมก็พานางกับเพื่อนนางไปที่เที่ยวที่อำเภอผมครับ เพราะมีวัดที่สวยมากๆที่นางอยากไป ผมไม่รอช้าครับ ขับจากตัวเมืองมาที่วัดนั้น 70กิโลได้ ซ้อน3ตลอดทาง พอไปวัดเสร็จผมชวนนางไปร้านกาแฟที่วิวสวยๆที่นึง กับพาไปอีกอำเภอซึ่งเพื่อนนางอยากไป ผมก็ไม่ขัดครับ ขับจากร้านกาแฟนั่นไปอีก 30-40 กิโลได้ จากนั้นไปจะไปส่งนาง2คนขึ้นรถกลับครับปรากฏว่าตั๋วรถที่ท่ารถอำเภอนั้นมีแค่รอบค่ำ นางกลับไม่ทันกันแน่ๆ แต่ยังมีอีกที่ ที่นางจะกลับกันทัน คือ บขส.ที่ตัวเมืองครับ ผมจากจากจุดนั้นไปที่บขส.อีกราวๆ 60กว่ากิโล เพื่อไปส่งนาง ขึ้นรถกลับ โชคดีครับที่ทันรอบรถพอดี ผมส่งนางขึ้นรถผมก็ขับกลับบ้านครับ ทางเดิมที่มาซึ่งก็ไกลพอสมควร
พอเปิดเทอม เทอมนี้ต้องลงทะเบียนเรียนเอง ผมก็เลยบอกนางว่าเราลงเรียนด้วยกันนะ เทอมนี้เราสองคนเรียนวิชาเดียวกันครับ ตารางเรียนเหมือนกันเลยก็ว่าได้ ผมก็เลยมีโอกาสใกล้ชิดนางมากขึ้น เพราะไปเรียนก็ไปรับไปส่งนางทุกวัน ไปกินข้าวด้วยกัน บางครั้งนางไปกินเหล้าผมก็ไปเฝ้าครับ มีวันนึงที่กลับแล้วนางเข้าหอไม่ทันแถมเมาอีกต่างหากผมเลยบอกให้นางมานอนหอผม ผมก็ซื้อข้าวต้มมาให้นางกินครับ ป้อนนางด้วย นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เราได้ใกล้ชิดกันมากกว่าปกติ พอกินเสร็จผมก็พานางไปนอนครับ เพราะมันดึกมากแล้ว ผมให้นางนอนบนเตียงครับ ส่วนผมนอนพื้น เช้ามาผมก็ถามนางว่าอยากกลับรึยัง นางก็บอกว่ายัง แล้วก็เล่นเกมที่คอมผมไปเรื่อยๆครับ สรุปว่าวันนั้นนางอยู่กับผมทั้งวัน จนช่วงค่ำผมก็ไปส่งนาง ลึกๆผมไม่อยากให้นางกลับเลยครับ ยอมรับเลยว่าติดนางมาก อยากอยู่ใกล้ๆตลอด แล้วก็มีอีกวันครับที่นางเมา แต่คราวนี้ผมไปส่งนางที่หอครับ ผมเลยโทรเรียกเพื่อนนางให้มารับ
ทุกครั้งที่นางเมาและกลับกับผม ระหว่างทางนางถามตลอดเลยนะครับ ว่ายังชอบนางจริงๆหรอ นางยังไม่ลืมคนเก่านะ ผมก็ยังบอกไปอยู่ดีครับว่ายังรอเสมอ นางก็หาว่าผมบ้าครับ ว่าทำไมถึงยังรอ ถ้าเป็นคนอื่นก็คือเงียบหายไปหมดแล้ว ทุกครั้งที่นางถามผมก็ใจสั่นทุกครั้งครับเหมือนเป็นลางอะไรสักอย่าง แต่ผมถามเขากลับไปแบบเดิมครับว่าถ้ามีโอกาสกลับไปแกจะกลับไปไหม นางก็เติมแบบเดิมว่าไม่กลับไปครับ นั่นก็เป็นอีกเหตุผลที่ยังทำให้ผมยังเดินหน้าจีบนาง และหน้าด้านอยู่ต่อไป
แล้ววันที่ผมจะไปส่งนางที่หอระหว่างกลับนางร้องไห้ครับ เพราะไม่อยากให้ผมเสียใจเพราะเขา ผมก็เลยบอกกับนางว่าสัญญาได้มั้ยว่าจะไม่โทษตัวเอง และจะไม่ร้องไห้อีก นางก็สัญญาครับ หลังจากวันนั้น เราก็กลับมาอยู่ในจุดเดิมครับ
*****จุดเดิมก็คือจุดที่ ไปไหนมาไหนด้วยกันแบบทุกวัน หลายๆคนเห็นก็คงคิดว่าเป็นแฟนกันแหละครับ แต่ทั้งหมดนั้นมันยังไม่มีสถานะ
**ผมเลยมีคำถามที่อยากจะถามครับว่าระยะเวลาที่ผ่านมานี่ผมทำให้เขาลืมคนเก่าไม่ได้ ผมควรประเมินตัวเองมั้ยครับ มันก็ผ่านมาครึ่งปีแล้ว หรือว่ามันยังเร็วไปครับ หรือเราต้องรอไปอีกพยายามมากขึ้นไปอีก ผมมีโอกาสที่จะพิชิตใจเขาได้ไหมครับ
**ผมคิดถูกแล้วใช่ไหมครับที่ยังจะรอเขา เอาจริงๆคงมีคนบอกแหละครับว่าถ้าเราเลือกเขาจริงๆมันคงจะไม่มีคำถามแบบนี้ แต่ผมแค่อยากแน่ใจครับว่าที่สิ่งผมทำนั้น ไม่ได้ทำร้ายตัวเอง หรือทั้งหมดผมแค่เข้าข้างตัวเอง
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและแบ่งปันความคิดเห็นนะครับ ผมอาจจะเข้ามาอ่าน แต่บางครั้งก็อาจจะไม่ได้ตอบ ขอบคุณทุกคนล่วงหน้าอีกครั้งนะครับ
ดันไปหลงรักคนที่ยังไม่ลืมคนเก่าครับ !
ผมมีเรื่องที่อยากจะปรึกษาครับ ตอนนี้ผมเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งตอนเข้ามาครั้งแรกก็ยังไม่รู้จักใครหรอกครับ เป็นน้องๆเฟรชชี่ที่กำลังเข้าสู่โลกใบใหม่เลยก็ว่าได้ ผมนั้นยังไม่เคยมีแฟนแบบจริงๆจังๆครับ เคยมีมาแค่แบบสมัยที่ยังเด็กๆที่คิดว่าแค่อยากมีแฟนแค่นั้นคบได้ราวๆ 2-3 อาทิตย์ก็เลิก อันนั้นผมถือว่าไม่นับนะครับ มาฟังเรื่องราวของผมกันเลยดีกว่า .....
ตอนที่เข้ามาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ผมไปเจอเพื่อนร่วมรุ่นคนนึง เขาเป็นผู้หญิงธรรมดานี่แหละครับ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกันว่าผมถึงรู้สึกชอบขนาดนี้ จนไปเจอเฟสบุ๊คของนางครับ บางวิชาเราเรียนเซคเดียวกัน ช่วงแรกผมก็เนียนทักไปคุยเรื่องงานนี่แหละครับ จนก็ได้คุยแบบจริงๆจังๆ เราเริ่มคุยกันวันที่ 8 มิถุนายนครับเป็นช่วงราวๆ 5ทุ่ม ผมเป็นคนทักเขาไปก่อน เราคุยกันมาเรื่อยๆและรู้ว่านางโสดครับ ถึงตอนนั้นผมก็ชอบนางอยู่ด้วยผมก็เลยเลือกที่จะจีบเลยครับ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะครับว่าผมจีบหญิงไม่เป็น ช่วงที่เราคุยกันก็เป็นช่วงโควิดพอดีทำให้เรียนออนไลน์ เลยไม่ได้เจอกัน พอสถานการณ์ดีขึ้น ม. ก็เปิดให้ไปเรียนที่ห้องเรียนได้ ผมก็คุยกับเขาเรื่อยๆมาแหละครับ เล่าเรื่องในแต่ละวันบ้าง ส่งเพลงให้ฟังบ้าง บลาๆๆๆ
เวลาก็ผ่านมา 3เดือนได้ มีช่วงหนึ่งผมลองชวนนางไปกินข้าวด้วยกันครับ นางก็โอเคจะไปกินด้วยกัน ด้วยความที่ผมเขินและไม่เคยไปนั่งกินข้าวกับผู้หญิงแบบนี้มาก่อนผมเลยลากเพื่อนผมไปคนนึงครับ ที่ผมลากเพื่อนมาด้วยเพราะผมคิดว่านางก็จะพาเพื่อนมาด้วย แต่ที่ไหนได้นางมาคนเดียว ผมก็แปลกใจนะครับ จนมานั่งกินข้าวด้วยกัน ผมเป็นคนที่อยู่ต่อหน้าแล้วพูดไม่ออกครับ จะเขินมากๆ แต่ถ้าเป็นในแชทผมนี่ตอบเร็วสุดๆ แต่ก็ชวนคุยไม่เก่งหรอกนะครับ สุดท้ายกินข้าวเสร็จก็แยกย้ายกันกลับครับ ก็กลับมาคุยกับแบบเดิม เพิ่มเติมคือผมหยอดมากกว่าเดิมครับ
จนผ่านมาช่วงหนึ่ง ผมก็มีโอกาสไปรับไปส่งนางเรียนครับ แต่ก็แค่บางวิชาที่เรียนด้วยกัน มีวันหนึ่งนางไปกินเหล้าผมก็ไปด้วยครับ แต่ผมไปกับเพื่อน พอกลับจากร้านเหล้าผมก็จะไปกินต่อที่บ้านเพื่อน แต่ไม่มีเหล้าผมเลยโทรหานางที่กำลังจะกลับแวะซ้อเหล้าให้หน่อย สุดท้ายนางไปกินด้วยครับ คืนนั้นเราได้ถ่ายรูปคู่กัน ถ่ายสตอรี่คู่กันเป็นครั้งแรกในชีวิตผมเลยครับ ผมไม่เคยถ่ายคู่กับสาวที่ไหนเลย มีแค่ถ่ายกับเพื่อนแค่นั้น บอกเลยว่าช่วงนั้นใจแม่มโคตรฟูเลยครับ แต่มันก็มีเรื่องที่ทำให้ผมหน้าชาเหมือนกันครับ นางถามว่าผมชอบนางจริงๆหรอ ผมเลยตอบว่าจริง แล้วนางก็บอกครับว่านางยังลืมคนเก่าไม่ได้ ซึ่งเลิกกันมาเกือบจะปีแล้ว ตอนนั้นหน้าผมโคตรชาเลยครับ แต่ผมก็ยังยืนยันนะครับว่าจะรอ และไม่หมดหวัง ผมรู้สึกชอบเขาแบบจริงๆจังๆ ผมถามเขากลับไปว่าถ้ามีโอกาสกลับไปแกจะกลับไปไหม นางบอกไม่กลับไปครับ เพราะกลับไปยังไงก็เป็นเหมือนเดิม คำตอบนั้นมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาครับ หลังจากกินเหล้ากันเสร็จคืนนั้นเราก็นอนที่บ้านเพื่อนครับ มี2ห้องมีกลุ่มเพื่อนรวมกับเรา2คนด้วยก็น่าจะ 11-12 คนได้ แต่มีห้องนอน2ห้องเลย นอนกัน ทั้งหญิงชายนอนปนกันครับ ผมเลยให้นางตอนบนเตียงส่วนผมนอนเกาะเตียงอยู่ใกล้ๆนางครับ เช้ามาผมก็ไปส่งนางที่หอ จากนั้นผมก็ตามจีบนางมาเรื่อยๆครับ
ผ่านมาจนถึงช่วงปิดเทอม มีวันนึงเป็นวันเกิดผมพอดี และวันนั้นเป็นงานลอยกระทงที่จังหวัดผมครับ เป็นเทศกาลระดับโลกก็ได้ ผมเป็นคนสุโขทัยนะครับ
ตอนแรกนางอยากจะมางานนี้ก่อนครับ ผมเลยบอกนางว่ามาในวันเกิดเราได้มั้ยอยากให้นางอยู่ด้วยในวันนั้น นางก็ตอบตกลงอย่างไม่รอช้าครับ พอถึงวันนั้น นางขึ้นรถจากจังหวัดนางมาที่จังหวัดผม ผมก็ออกไปหาแล้วก็ไปเที่ยวด้วยกัน ซึ่งตัวงานลอยกระทงอยู่ในเมืองครับ ผมบ้านผมอยู่อีกอำเภอผมก็เลยใช้เวลาเดินทางเหมือนกัน คืนวันลอยกระทงวันนั้นเราได้มีโอกาสถ่ายรุปคู่อีกแล้วครับ กลับจากงานเราก็พักกันที่รีสอร์ทแห่งนึงครับ นางมากับเพื่อนคนนึง เราเลยจองห้องไว้สองห้อง ห้องผมกับห้องนางและเพื่อน แน่นอนครับ คืนนั้นมีเซอร์ไพร์ส นางแอบซื้อเค้กมาให้ผมตอนที่นางเข้า 7-11 ซึ่งผมเข้าด้วยแต่ไม่รู้ตัวเลย ตอนนั้นผมรู้สึกดีมากเลยครับ จากนั้นนั่งดูหนังด้วยกัน พอหนังจบเราก็แยกย้ายนอน เช้าวันต่อมาผมก็พานางกับเพื่อนนางไปที่เที่ยวที่อำเภอผมครับ เพราะมีวัดที่สวยมากๆที่นางอยากไป ผมไม่รอช้าครับ ขับจากตัวเมืองมาที่วัดนั้น 70กิโลได้ ซ้อน3ตลอดทาง พอไปวัดเสร็จผมชวนนางไปร้านกาแฟที่วิวสวยๆที่นึง กับพาไปอีกอำเภอซึ่งเพื่อนนางอยากไป ผมก็ไม่ขัดครับ ขับจากร้านกาแฟนั่นไปอีก 30-40 กิโลได้ จากนั้นไปจะไปส่งนาง2คนขึ้นรถกลับครับปรากฏว่าตั๋วรถที่ท่ารถอำเภอนั้นมีแค่รอบค่ำ นางกลับไม่ทันกันแน่ๆ แต่ยังมีอีกที่ ที่นางจะกลับกันทัน คือ บขส.ที่ตัวเมืองครับ ผมจากจากจุดนั้นไปที่บขส.อีกราวๆ 60กว่ากิโล เพื่อไปส่งนาง ขึ้นรถกลับ โชคดีครับที่ทันรอบรถพอดี ผมส่งนางขึ้นรถผมก็ขับกลับบ้านครับ ทางเดิมที่มาซึ่งก็ไกลพอสมควร
พอเปิดเทอม เทอมนี้ต้องลงทะเบียนเรียนเอง ผมก็เลยบอกนางว่าเราลงเรียนด้วยกันนะ เทอมนี้เราสองคนเรียนวิชาเดียวกันครับ ตารางเรียนเหมือนกันเลยก็ว่าได้ ผมก็เลยมีโอกาสใกล้ชิดนางมากขึ้น เพราะไปเรียนก็ไปรับไปส่งนางทุกวัน ไปกินข้าวด้วยกัน บางครั้งนางไปกินเหล้าผมก็ไปเฝ้าครับ มีวันนึงที่กลับแล้วนางเข้าหอไม่ทันแถมเมาอีกต่างหากผมเลยบอกให้นางมานอนหอผม ผมก็ซื้อข้าวต้มมาให้นางกินครับ ป้อนนางด้วย นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เราได้ใกล้ชิดกันมากกว่าปกติ พอกินเสร็จผมก็พานางไปนอนครับ เพราะมันดึกมากแล้ว ผมให้นางนอนบนเตียงครับ ส่วนผมนอนพื้น เช้ามาผมก็ถามนางว่าอยากกลับรึยัง นางก็บอกว่ายัง แล้วก็เล่นเกมที่คอมผมไปเรื่อยๆครับ สรุปว่าวันนั้นนางอยู่กับผมทั้งวัน จนช่วงค่ำผมก็ไปส่งนาง ลึกๆผมไม่อยากให้นางกลับเลยครับ ยอมรับเลยว่าติดนางมาก อยากอยู่ใกล้ๆตลอด แล้วก็มีอีกวันครับที่นางเมา แต่คราวนี้ผมไปส่งนางที่หอครับ ผมเลยโทรเรียกเพื่อนนางให้มารับ
ทุกครั้งที่นางเมาและกลับกับผม ระหว่างทางนางถามตลอดเลยนะครับ ว่ายังชอบนางจริงๆหรอ นางยังไม่ลืมคนเก่านะ ผมก็ยังบอกไปอยู่ดีครับว่ายังรอเสมอ นางก็หาว่าผมบ้าครับ ว่าทำไมถึงยังรอ ถ้าเป็นคนอื่นก็คือเงียบหายไปหมดแล้ว ทุกครั้งที่นางถามผมก็ใจสั่นทุกครั้งครับเหมือนเป็นลางอะไรสักอย่าง แต่ผมถามเขากลับไปแบบเดิมครับว่าถ้ามีโอกาสกลับไปแกจะกลับไปไหม นางก็เติมแบบเดิมว่าไม่กลับไปครับ นั่นก็เป็นอีกเหตุผลที่ยังทำให้ผมยังเดินหน้าจีบนาง และหน้าด้านอยู่ต่อไป
แล้ววันที่ผมจะไปส่งนางที่หอระหว่างกลับนางร้องไห้ครับ เพราะไม่อยากให้ผมเสียใจเพราะเขา ผมก็เลยบอกกับนางว่าสัญญาได้มั้ยว่าจะไม่โทษตัวเอง และจะไม่ร้องไห้อีก นางก็สัญญาครับ หลังจากวันนั้น เราก็กลับมาอยู่ในจุดเดิมครับ
*****จุดเดิมก็คือจุดที่ ไปไหนมาไหนด้วยกันแบบทุกวัน หลายๆคนเห็นก็คงคิดว่าเป็นแฟนกันแหละครับ แต่ทั้งหมดนั้นมันยังไม่มีสถานะ
**ผมเลยมีคำถามที่อยากจะถามครับว่าระยะเวลาที่ผ่านมานี่ผมทำให้เขาลืมคนเก่าไม่ได้ ผมควรประเมินตัวเองมั้ยครับ มันก็ผ่านมาครึ่งปีแล้ว หรือว่ามันยังเร็วไปครับ หรือเราต้องรอไปอีกพยายามมากขึ้นไปอีก ผมมีโอกาสที่จะพิชิตใจเขาได้ไหมครับ
**ผมคิดถูกแล้วใช่ไหมครับที่ยังจะรอเขา เอาจริงๆคงมีคนบอกแหละครับว่าถ้าเราเลือกเขาจริงๆมันคงจะไม่มีคำถามแบบนี้ แต่ผมแค่อยากแน่ใจครับว่าที่สิ่งผมทำนั้น ไม่ได้ทำร้ายตัวเอง หรือทั้งหมดผมแค่เข้าข้างตัวเอง
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและแบ่งปันความคิดเห็นนะครับ ผมอาจจะเข้ามาอ่าน แต่บางครั้งก็อาจจะไม่ได้ตอบ ขอบคุณทุกคนล่วงหน้าอีกครั้งนะครับ