ขออนุญาตปรึกษาเรื่องส่วนตัวหน่อยนะคะ

ชีวิตตอนนี้แบบไม่มีความสุขหรือมีแต่น้อยมากๆ เลยแหละจากเด็กต่างจังหวัดมาเรียนที่กรุงเทพฯ ในเหตุผลที่ตัวเราเลือกอะไรไม่เลย เหตุผลคือว่าให้เรามาเรียนเพราะน้องที่ไม่ใช่น้องพ่อแม่เดี๋ยวกันพอเลิกเรียนก็จะได้ไปรับน้องอยู่กับน้องตอนเลิกเรียน บ้างทีเราเลิกเรียนบ่ายสองก็ไปนั่งรอน้องจนถึงสี่โมงเย็น อยากจะกลับบ้านก่อนแต่ก็ไม่มีตังค์เพราะป้าก็ใหตังค์ไปโรงเรียนวันละ 50.- แต่ยังดีป้ายังจ้างคนไปรับไปส่ง แต่ฉันก็ไม่ชอบเบื่อมาก และเวลาเสาร์อาทิตย์วันหยุดยิ่งไม่ชอบมากๆ เลยเพราะต้องอยู่กับน้องทั้งวัน พอทำการบ้านบ้างครั้งก็มากวนบ้างบางที พอมอ4 จะขอกลับไปเรียนต่อที่ต่างจังหวัดก็บอกเราว่า เรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ อีก1-2ปี ก่อนค่อยกลับไปอยู่บ้าน ป้าก็ขอเหตุผลทำไมถึงอยากจะกลับไปเรียนต่อต่างจังหวัด ป้าก็ถามเราว่าทะเลาะกับเพื่อนหรอหรือทะเลาะกับครู หรือว่ายังไง เราก็แค่บอกว่าไม่ได้ทะเลาะกับแค่อยากกลับไปเรียนที่บ้าน แล้วพ่อแม่ก็ต้องมานั่งจ่ายค่าเทอมให้อีกความกดดันก็เพิ่มขึ้นมาอีก บ้างทีเหนื่อยมากๆ ก็แค่แอบไปร้องให้คนเดียว เพื่อนเศร้าเราก็ปลอบตลอดแต่บ้างทีเราเศร้าก็แค่ปลอบตัวเอง และเราคือไม่ชอบใช้ชีวิตในเมืองเราชอบอยู่อะไรๆ แบบบ้านนอกๆ เกลียดที่สุดคือฝุ่นในตอนเช้ากะบรถติด ไม่เหมือนต่างจังหวัดเดินทางไปไหนก็เสียตังค์ พอมีวิธีไหมไม่อยากเรียนต่อมอ4 ที่กรุงเทพฯ อะคือเราปรับตัวเข้ายากมากๆ แต่เราก็เข้ากับเพื่อนๆ ได้😢😢