เป็นคนที่เวลาเป็นอะไรจะไม่ชอบบอกเพื่อนจนเขาตัดเพื่อนกับเราไปแล้วเราควรรู้สึกยังไงดีคะ?

คือเราอะทะเลาะกันเรื่องที่ว่าวันทั้งวันเราไม่พูดไม่อะไรเลยเป็นเพราะเราเครียดมากๆเครียดเรื่องส่วนตัวต่างๆแถมนอยด์ตัวเองอีก แล้วเวลาเราเครียดมากๆเราก็ไม่ชอบพูดจนดูเงียบไปเลยเพื่อนคนนั้นก็ถามเราแล้วแหละว่าเราเป็นอะไร แต่เราดันไปโกหกเขาว่าเราเป็นเมนส์เราอารมณ์ไม่ดีจนเขาเอาไปคิดเองว่าเราโกรธอะไรเขาแล้วเขาก็คิดว่าเราเป็นอะไรละไม่ชอบพูดจนมันดูน่ารำคาญน่าเบื่อเขาต้องคอยตามง้อเราตลอดเลยเหรอต้องคอยเอาอกเอาใจเราตลอดเลยเหรอจนเขาเบื่อทั้งๆที่เรายังไม่ได้นอยด์หรือโกรธอะไรเขาเลย จนถึงบ้านเราก็ไปเห็นสตอรี่ว่า"เหตุผล"ตอนนั้นเราจุกมากไม่คิดว่าเขาจะเอยแบบนั้น เราคิดแค่ว่าเราไม่ได้อยากให้ใครตามง้อตามเอาใจ เราแค่อยากอยู่ในเซฟโซนเงียบๆของเราแต่ก็ผิดที่เราเองที่เราไม่พูดไม่บอก จนมันกลายเป็นเรื่องที่ทำให้ต้องตัดกันจริงๆ เราก็เลยเลือกที่จะตัดบ้างเพราะขืนยังอยู่กันต่อไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเพราะก่อนหน้านั้นก็ทะเลาะกันตลอดไม่สามารถปรับเข้ากันได้เลยจริงๆ ตอนนี้เราเครียดมากกลัวไม่มีใครคบเราเพราะเรากลัวเขาเอาเราไปพูดอีกแบบนึงเรากลัวมากๆ เราไม่รู้จะทำยังไงดีเลยค่ะ กลัวจนร้องไห้ไปหมด

ไม่รู้จะมีใครเข้าใจเรื่องนี้มั้ยเพราะตอนเราพิมพ์เป็นช่วงหลังจากที่เราร้องไห้เสร็จละมันจะปวดหัวมากๆ55แต่ประเด็นก็คือเรากลัวไม่มีใครคบเรา เรากลัวคนรอบตัวมองเราเป็นคนไม่ดีถึงจะมีคนเข้าใจเราแต่ช่วงเวลานั้นมันก็น่าอึดอัดเพราะคนในห้องส่วนมากเขเาจะเชื่อถืออีกคนมากกว่าเราอีกค่ะ เราเลยกังวลว่าจะไม่มีเพื่อนคบ