รับมือกับความน้อยใจยังไงดีครับ เมื่อเราชอบคนที่เค้าไม่ได้ชอบเราตอบ

เริ่มคือผมชอบพี่ที่ทำงานคนนึงเป็นผู้ชายนะครับ เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงแต่เลิกกันแล้ว หลังจากเค้าเลิกกันผมเลยบอกชอบเค้า ตั้งใจว่าแค่อยากบอกให้เค้ารับรู้ไว้จะได้ไม่ค้างคาใจและจะพยายามตัดใจให้ได้ แต่ด้วยความที่ต้องทำงานด้วยกันตลอด เจอกันทุกวันมีบางงานที่ต้องไปนอนค้างด้วยกัน2คนด้วยซ้ำ เลยทำให้มันตัดใจได้ไม่ขาดสักที
   หลังจากบอกชอบเค้าไปทีแรกก็ไม่กล้าสู้หน้าเค้าเลยแต่เค้าก็เป็นคนเข้ามาชวนคุย จนตอนนี้ก็เหมือนจะคุยกันได้แบบปกติ แต่ก็ไม่สนิทเท่าเมื่อก่อน ใจนึงก็มีความสุขที่อย่างน้อยได้อยู่ไกล้ๆ ได้ดูแลเค้าบ้าง แต่บางทีก็อดน้อยใจไม่ได้ที่เค้าไม่ได้มีรีแอคชั่นอะไรตอบกลับมา เหมือนเราพยายามตั้งมากมายแค่อยากให้เค้ามีความสุขแต่เค้ากลับดูเฉยๆทั้งที่คนอื่นทำให้เค้ายิ้มให้เค้าหัวเราะได้ง่ายเหลือเกิน รู้สึกว่ามีแต่เราที่มีความสุขกับการที่ได้ใช้เวลาด้วยกัน รู้ดีว่ามันงี่เง่าเพราะเค้าก็ไม่เคยขอให้เราทำอะไรให้ แต่มันก็ห้ามความรู้สึกน้อยใจไม่ได้จริงๆ ได้แค่หลบมาอยู่คนเดียวเพราะกลัวว่าจะเผลอทำตัวงี่เง่าออกไป ตั้งแต่วันที่บอกอบเค้าไปผ่านมา1ปีแล้วเรายังออกมาจากความรู้สึกพวกนี้ไม่ได้เลย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงยึดติดกับเค้าขนาดนี้ทั้งที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันด้วยซ้ำ