เริ่มต้นคือ เราเคยมีความรักค่ะ แต่เป็นความรักแบบป๊อปปี้เลิฟ ตอนนั้นเราคิดเเค่ว่า ผู้ชายคนนี้แหละที่ฉันรอมาตั้งนาน เรามีความรักครั้งแรกตอนอายุ19ค่ะ
แล้วก็รู้สึกว่าทำไมมันดีอย่างงี้ คบกันแรกๆอะไรๆก็ดีไปหมดเลยค่ะ เรารู้สึกเหมือนกับว่าเค้าเข้ามาเติมเต็มส่วนนึงที่รอมานาน และเราก็ให้เค้าไปทั้งใจเลย ให้ไปโดยไม่ได้คิดถึงว่า เราจะเสียใจทีหลังมั้ย จนเวลาผ่านไป4เดือนแรก เค้าเริ่มมีเรื่องเริ่มทำให้เราเสียใจเรื่อยๆ ไม่ใช่การนอกใจเเต่เป็นคำพูดที่ไม่แคร์ความรู้สึกคนที่ได้ยิน และเราก็มารับรู้ว่าเค้าโกหกเรา โกหกอายุโกหกอะไรที่เกี่ยวกับตัวเค้าที่เค้าพูดให้เราฟังตอนเเรกที่คบกันมันคือเรื่องโกหกหมดเลย แต่ครั้งนั้นเราก็เลือกที่จะให้อภัยเค้าค่ะ เพราะคิดว่าเรื่องที่เค้าโกหกมันให้อภัยกันได้ เพราะที่เราคบเค้าตอนเเรกก็ไม่ได้สนใจเรื่องเงินทองหรือฐานะเค้าอยู่แล้ว
แล้วเวลามันก็ผ่านไปประมาณ6เดือน ตลอดเวลา6เดือนที่ผ่านมาเราไม่เคยเจอกันนะคะ แค่โทรคุยกันละวิดีโอคอลหากันเฉยๆ เริ่มแรกในเดือนที่7เราเป็นคนไปหาเค้าก่อนค่ะ เพราะเราอยากชัดเจนและเจอเค้า อยากไปเที่ยวกับเค้าแต่ก่อนหน้านี่เค้าสัญญาว่าเค้าจะเป็นคนมาหาเราก่อนแล้วเราจะไปเค้าท์ดาวน์ด้วยกัน แต่เค้าก็ดันมีเรื่องซะก่อนจนทำให้เค้าออกไปไหนไม่ได้ เราเลยต้องเป็นคนไปหาเค้าเอง หลังจากที่ไปหาเค้ากับเราก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งมากขึ้น มันก็ยิ่งทำให้เรารักเค้าขึ้นไปอีก รักจนไม่ฟังคนรอบข้าง ไม่ฟังเพื่อนไม่ฟังแม่ เราผิดเองค่ะ เรายอมรับเลย เราใจง่ายเอง อาจจะเพราะว่าเป็นความรักครั้งแรกด้วย หลังจากกลับมาจากไปหาเค้าครั้งนั้น เราก็เริ่มทะเลาะเริ่มมีปากเสียงกันทางโทรศัพท์บ่อยขึ้น เพราะเค้าเริ่มใส่อารมเริ่มงี่เง่าใส่เรา แต่ทำไมก็ไม่รู้ทุกครั้งที่เรารู้สึกเหนื่อยกับความรักครั้งนี้เเล้วตั้งใจจะเลิกเค้าก็จะคอยขู่เรา ขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย เค้าขู่เราแบบนี้ทุกครั้งเลย ตัวเราเองตอนนั้นยอมรับเลยค่ะว่ากลัว กลัวว่าเค้าจะทำแบบที่พูดขึ้นมาจริงๆเพราะถ้าเค้าตาย เราก็จะโดนตราหน้าโดนว่าเราก็เลยลองพยายามปรับความรู้สึกตัวเองดูโดยที่ไม่เลิกกับเค้า แต่เค้าก็ไม่เคยปรับตัวให้ดีขึ้นเลยเค้าทำให้เราร้องให้บ่อยมาก หลังจากคบกันไป1ปีครึ่งเค้าเริ่มทำร้ายร่างกายเรา ตบตีเราเราบอกเลยว่าเราจะเลิกจริงๆ แล้วเค้าก็มากราบเท้าขอร้องว่าอย่าไป เราเลยใจอ่อนครั้งนั้นเราก็ให้อภัย จนเราโดนเค้าทำร้ายอีกครั้งที่2ที่3เราเลยไม่เอาเเล้วจะเลิก ส่วนเค้าจะฆ่าตัวตายหรือจะไปตายไหนก็ไปเลย โชคดีนะคะที่หลุดออกจากเค้ามาได้จริงๆเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับเค้ามีเยอะแยะมาก ถ้าให้เล่าทั้งหมดคงต้องต่อกระทู้อันใหม่อีกอันนึงแน่ แต่เราก็ดีใจมากๆที่ผ่านช่วงนั้นมาได้ จนถึงปัจจุบันนี้เราอยู่คนเดียวมา3ปีแล้ว ในระยะ3ปีมีคนเข้ามาคุยเรื่อยๆนะคะ แต่ทำไมก็ไม่รู้ เรารู้สึกว่าเราไม่มีความรู้สึกอยากจะรักให้ใครเลย ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันต่อให้คนที่เข้ามาปัจจุบันจะดีแค่ไหน เราก็ไม่รู้สึกรักหรือว่าอยากเปิดใจให้เลย มีใครเคยรู้สึกแบบนี้มั้ยค่ะ แล้วจัดการกับตัวเองยังไง ตอนนี้เราก็ไม่ได้คุยกับใครแล้วนะคะ เราไม่อยากไปให้ความหวังเค้า ตอนนี้มันมีความรู้สึกสับสนค่ะ บางครั้งก็เหงา ก็อยากมีคนคอยอยู่ข้างๆ แต่พอมีคนเข้ามา เรากลับไม่ต้องการเค้าซะงั้น เราขอโทษนะคะถ้าเรื่องของเรามันดูงี่เง่าจนเกินไป
ที่เป็นแบบนี้เพราะตัวเราเองมีกำแพงใช่มั้ยคะ
แล้วก็รู้สึกว่าทำไมมันดีอย่างงี้ คบกันแรกๆอะไรๆก็ดีไปหมดเลยค่ะ เรารู้สึกเหมือนกับว่าเค้าเข้ามาเติมเต็มส่วนนึงที่รอมานาน และเราก็ให้เค้าไปทั้งใจเลย ให้ไปโดยไม่ได้คิดถึงว่า เราจะเสียใจทีหลังมั้ย จนเวลาผ่านไป4เดือนแรก เค้าเริ่มมีเรื่องเริ่มทำให้เราเสียใจเรื่อยๆ ไม่ใช่การนอกใจเเต่เป็นคำพูดที่ไม่แคร์ความรู้สึกคนที่ได้ยิน และเราก็มารับรู้ว่าเค้าโกหกเรา โกหกอายุโกหกอะไรที่เกี่ยวกับตัวเค้าที่เค้าพูดให้เราฟังตอนเเรกที่คบกันมันคือเรื่องโกหกหมดเลย แต่ครั้งนั้นเราก็เลือกที่จะให้อภัยเค้าค่ะ เพราะคิดว่าเรื่องที่เค้าโกหกมันให้อภัยกันได้ เพราะที่เราคบเค้าตอนเเรกก็ไม่ได้สนใจเรื่องเงินทองหรือฐานะเค้าอยู่แล้ว
แล้วเวลามันก็ผ่านไปประมาณ6เดือน ตลอดเวลา6เดือนที่ผ่านมาเราไม่เคยเจอกันนะคะ แค่โทรคุยกันละวิดีโอคอลหากันเฉยๆ เริ่มแรกในเดือนที่7เราเป็นคนไปหาเค้าก่อนค่ะ เพราะเราอยากชัดเจนและเจอเค้า อยากไปเที่ยวกับเค้าแต่ก่อนหน้านี่เค้าสัญญาว่าเค้าจะเป็นคนมาหาเราก่อนแล้วเราจะไปเค้าท์ดาวน์ด้วยกัน แต่เค้าก็ดันมีเรื่องซะก่อนจนทำให้เค้าออกไปไหนไม่ได้ เราเลยต้องเป็นคนไปหาเค้าเอง หลังจากที่ไปหาเค้ากับเราก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งมากขึ้น มันก็ยิ่งทำให้เรารักเค้าขึ้นไปอีก รักจนไม่ฟังคนรอบข้าง ไม่ฟังเพื่อนไม่ฟังแม่ เราผิดเองค่ะ เรายอมรับเลย เราใจง่ายเอง อาจจะเพราะว่าเป็นความรักครั้งแรกด้วย หลังจากกลับมาจากไปหาเค้าครั้งนั้น เราก็เริ่มทะเลาะเริ่มมีปากเสียงกันทางโทรศัพท์บ่อยขึ้น เพราะเค้าเริ่มใส่อารมเริ่มงี่เง่าใส่เรา แต่ทำไมก็ไม่รู้ทุกครั้งที่เรารู้สึกเหนื่อยกับความรักครั้งนี้เเล้วตั้งใจจะเลิกเค้าก็จะคอยขู่เรา ขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย เค้าขู่เราแบบนี้ทุกครั้งเลย ตัวเราเองตอนนั้นยอมรับเลยค่ะว่ากลัว กลัวว่าเค้าจะทำแบบที่พูดขึ้นมาจริงๆเพราะถ้าเค้าตาย เราก็จะโดนตราหน้าโดนว่าเราก็เลยลองพยายามปรับความรู้สึกตัวเองดูโดยที่ไม่เลิกกับเค้า แต่เค้าก็ไม่เคยปรับตัวให้ดีขึ้นเลยเค้าทำให้เราร้องให้บ่อยมาก หลังจากคบกันไป1ปีครึ่งเค้าเริ่มทำร้ายร่างกายเรา ตบตีเราเราบอกเลยว่าเราจะเลิกจริงๆ แล้วเค้าก็มากราบเท้าขอร้องว่าอย่าไป เราเลยใจอ่อนครั้งนั้นเราก็ให้อภัย จนเราโดนเค้าทำร้ายอีกครั้งที่2ที่3เราเลยไม่เอาเเล้วจะเลิก ส่วนเค้าจะฆ่าตัวตายหรือจะไปตายไหนก็ไปเลย โชคดีนะคะที่หลุดออกจากเค้ามาได้จริงๆเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับเค้ามีเยอะแยะมาก ถ้าให้เล่าทั้งหมดคงต้องต่อกระทู้อันใหม่อีกอันนึงแน่ แต่เราก็ดีใจมากๆที่ผ่านช่วงนั้นมาได้ จนถึงปัจจุบันนี้เราอยู่คนเดียวมา3ปีแล้ว ในระยะ3ปีมีคนเข้ามาคุยเรื่อยๆนะคะ แต่ทำไมก็ไม่รู้ เรารู้สึกว่าเราไม่มีความรู้สึกอยากจะรักให้ใครเลย ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันต่อให้คนที่เข้ามาปัจจุบันจะดีแค่ไหน เราก็ไม่รู้สึกรักหรือว่าอยากเปิดใจให้เลย มีใครเคยรู้สึกแบบนี้มั้ยค่ะ แล้วจัดการกับตัวเองยังไง ตอนนี้เราก็ไม่ได้คุยกับใครแล้วนะคะ เราไม่อยากไปให้ความหวังเค้า ตอนนี้มันมีความรู้สึกสับสนค่ะ บางครั้งก็เหงา ก็อยากมีคนคอยอยู่ข้างๆ แต่พอมีคนเข้ามา เรากลับไม่ต้องการเค้าซะงั้น เราขอโทษนะคะถ้าเรื่องของเรามันดูงี่เง่าจนเกินไป