ขอเกริ่นก่อนนะครับ ครอบครัวผม พ่อแม่อย่ากันตั้งแต่ยังเด็ก น้องชายผมแม่เอาไปเลี้ยง ส่วนตัวผมย่าเป็นคนเลี้ยง ส่วนพ่อไปมีครอบครัวใหม่
แต่ผมและแม่ก็ยังติดต่อกันตลอด มารับไปอยู่ด้วยช่วงปิดเทอม จนผมเริ่มโต เรียนจบ ย่าเสีย แลัวได้มรดกจากย่ามาส่วนหนึ่ง ปัจจุบัน ผมอายุ 37 น้องผม อายุ 34 ห่างกัน 3 ปี ตัวน้องผมเรียนมหาลัยไม่จบ ทำงานที่ไหมก็อยู่ไม่นาน สุดท้ายต้องออกมาช่วยแม่ขายของ แม่ผมขายของกินอยู่ท่าน้ำศิริราช และเช่าบ้านอยู่แถวนั้น แต่ตัวมันเองก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แค่มาช่วยจัดร้านนิดหน่อยแล้วก็เข้าบ้านไปนอน ตอนเย็นก็ออกมาช่วยเก็บร้านบางทีก็ไม่มา แต่แม่ก็ให้ใช้ทุกวันวันละ 500 บาท ช่วงสองปีหลังมันมีแฟน เป็นครู พาเข้ามาอยู่ที่บ้านกับแม่ และตัวน้องอยากได้รถยนต์ เลยให้แฟนค้ำให้ ส่วนเงินดาวน์ ให้แฟนกู้สวัสดิการมาดาวน์ให้ แต่ตอนหลังเงินก้อนนี้ แม่ผมผ่อนใช้กับแฟนน้องให้จนหมดแล้ว ส่วนตัวผมไม่ได้อยู่ด้วย ผมอยู่คอนโดในตัวเมือง เลยไม่ค่อยรู้พฤติกรรมเท่าไร แต่แม่จะมาบ่นพฤติกรรมของน้องให้ฟังว่าให้ฟังเสมอว่า
-ไม่ค่อยช่วยงาน ขี้เกียจ
-สกปรก วางของเกลื่อนบ้าน
-แม่ใช้ให้ขับรถไปซื้อของขายหรือไปธุระ ก็แสดงความไม่พอใจ บ่นว่าขี้เกียจขับรถ แต่เวลาเมียจะให้ขับรถพาไปไหน ไปได้ตลอด (แม่ช่วยผ่อนรถ ช่วยค่าน้ำมันตลอด)
จนเมื่อต้นปีผมได้ซื้อบ้านให้แม่ แถว พุทธมณฑล สาย 5 เพราะอยากให้ท่านสบาย และผมก็ซื้อแบบ 4 ห้องนอน เพื่อให้น้องชายมาอยู่ด้วย
ผมหมดเงินกับบ้านใหม่ไปเยอะมาก ออกค่าตกแต่งไปเกือบ 4 แสน และให้แม่กับน้องมาอยู่ ส่วนตัวผม จะกลับไปแค่วัน เสาร์อาทิตย์ เพราะผมทำงานแถวเพลินจิต ไม่สามารถไปกลับได้ทุกวันแน่นอน ผมเพียงอาศัยให้น้องชายผม ขับรถไปส่งแม่และรับกลับตอนเย็นเมื่อท่านขายของเสร็จ เพราะมันก็ต้องไปรับไปส่งเมียมันไปทำงานอยู่แล้ว แต่มันมักจะแสดงความไม่พอใจเสมอ เหมือนว่าแม่ต้องพึงพามัน ชอบตะคอกใส่แม่ แต่กับเมียได้หมด อันนี้แม่เล่าให้พัง
ทั้งที่รายได้จากการค้าขายของแม่ ก็มา Support มันหมด ผมก็ไม่อยากให้แม่ไม่สบายใจ เลยพยายามไม่สนใจในพฤติกรรมของมันเท่าไร
จนล่าสุดเมื่อคืน ผมเปิดกล้องวงจรปิดดูบ้านที่สาย 5 พบภาพว่า ตัวมัน ถอดเสื้อวางเกลื่อนไว้กลางบ้าน กินอะไรเสร็จไม่เก็บ วางเกลื่อนกลางห้องโถง
ผมรับไม่ได้เรื่องนี้มาก มารู้ทีหลังกับแม่ว่ามันทำแบบนี้ประจำ แต่แม่คอยเก็บให้ตลอด
ผมจึง line ไปที่ห้องกลุ่มครอบครัว ซึ่งมีแค่ ผม แม่ น้องชาย ส่งรูปที่มันวางเกลื่อนบ้านไปให้มันดู และถามมันว่าทำไมทำแบบนี้ ลงไปเก็บเดี๋ยวนี้ มันแสดงอาการไม่พอใจ แล้วบอกว่าทำไมต้องทำเรื่องให้วุ่นวาย ผมพิมพ์กลับไปว่า แกจะสกปรกแค่ไหนในห้องนอนแกก็เรื่องแก แต่ส่วนกลางของบ้านไม่ได้
ถ้าไม่พอใจก็เชิญกลับไปอยู่บ้านเช่าเก่าๆที่เดิม หรือจะแยกออกไปอยู่ข้างนอกกับเมียแกก็ได้เลยนะ พี่ไม่แคร์ ส่วนเรื่องแม่เดี๋ยวพี่กลับไปอยู่บ้านเองทุกวัน และเป็นคนไปส่งแม่เองก่อนไปทำงาน และเลิกงานแล้วกลับไปรับเอง
แทนที่มันจะรู้สึกผิดกับการกระทำของมัน มันกลับตอบกลับมาว่า เดียวมันย้ายกลับไปบ้านเช่าเหมือนเดิม ผมก็บอกว่าตามสบาย และมันก็ออกจากกลุ่ม line ไป
เมื่อเช้า แม่โทรมาร้องไห้ บอกว่า ตอนมันขับรถไปส่งแม่ที่ศิริราชที่จะไปขายของ ซึ่งมันก็ต้องไปส่งเมียมันไปทำงานอยู่แล้ว มันไม่คุยกับแม่ซักคำ ทำกับแม่เหมือนอากาศธาตุ และเมียมันก็ไม่เคยว่าผัวหรือสอนผัวเลยทั้งๆที่ เป็นถึงครู
ผมควรจะตัดมันออกจากครอบครัวไปเลยใช่ไหม เพราะมันเห็นแก่ตัวแบบนี้มาตลอด คนที่เจอบ่อยคือแม่
ส่วนผมก็ต้องย้ายไปอยู่สาย 5 ก็ต้องปรับเวลาในการไปทำงานเพิ่มขึ้นแต่คิดว่าไม่น่ามีปัญหา ตอนนี้แม่ก็อยากให้มันย้ายออกไปอยู่ข้างนอกกับเมียมันมาก แต่ท่านก็รู้ดีว่าตัวน้องชายแยกออกไปก็เอาตัวไม่รอด เพราะรายได้มาจากแม่
ผมจะทำอย่างไรดีกับความเห็นแก่ตัวของน้องชายของผม
แต่ผมและแม่ก็ยังติดต่อกันตลอด มารับไปอยู่ด้วยช่วงปิดเทอม จนผมเริ่มโต เรียนจบ ย่าเสีย แลัวได้มรดกจากย่ามาส่วนหนึ่ง ปัจจุบัน ผมอายุ 37 น้องผม อายุ 34 ห่างกัน 3 ปี ตัวน้องผมเรียนมหาลัยไม่จบ ทำงานที่ไหมก็อยู่ไม่นาน สุดท้ายต้องออกมาช่วยแม่ขายของ แม่ผมขายของกินอยู่ท่าน้ำศิริราช และเช่าบ้านอยู่แถวนั้น แต่ตัวมันเองก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย แค่มาช่วยจัดร้านนิดหน่อยแล้วก็เข้าบ้านไปนอน ตอนเย็นก็ออกมาช่วยเก็บร้านบางทีก็ไม่มา แต่แม่ก็ให้ใช้ทุกวันวันละ 500 บาท ช่วงสองปีหลังมันมีแฟน เป็นครู พาเข้ามาอยู่ที่บ้านกับแม่ และตัวน้องอยากได้รถยนต์ เลยให้แฟนค้ำให้ ส่วนเงินดาวน์ ให้แฟนกู้สวัสดิการมาดาวน์ให้ แต่ตอนหลังเงินก้อนนี้ แม่ผมผ่อนใช้กับแฟนน้องให้จนหมดแล้ว ส่วนตัวผมไม่ได้อยู่ด้วย ผมอยู่คอนโดในตัวเมือง เลยไม่ค่อยรู้พฤติกรรมเท่าไร แต่แม่จะมาบ่นพฤติกรรมของน้องให้ฟังว่าให้ฟังเสมอว่า
-ไม่ค่อยช่วยงาน ขี้เกียจ
-สกปรก วางของเกลื่อนบ้าน
-แม่ใช้ให้ขับรถไปซื้อของขายหรือไปธุระ ก็แสดงความไม่พอใจ บ่นว่าขี้เกียจขับรถ แต่เวลาเมียจะให้ขับรถพาไปไหน ไปได้ตลอด (แม่ช่วยผ่อนรถ ช่วยค่าน้ำมันตลอด)
จนเมื่อต้นปีผมได้ซื้อบ้านให้แม่ แถว พุทธมณฑล สาย 5 เพราะอยากให้ท่านสบาย และผมก็ซื้อแบบ 4 ห้องนอน เพื่อให้น้องชายมาอยู่ด้วย
ผมหมดเงินกับบ้านใหม่ไปเยอะมาก ออกค่าตกแต่งไปเกือบ 4 แสน และให้แม่กับน้องมาอยู่ ส่วนตัวผม จะกลับไปแค่วัน เสาร์อาทิตย์ เพราะผมทำงานแถวเพลินจิต ไม่สามารถไปกลับได้ทุกวันแน่นอน ผมเพียงอาศัยให้น้องชายผม ขับรถไปส่งแม่และรับกลับตอนเย็นเมื่อท่านขายของเสร็จ เพราะมันก็ต้องไปรับไปส่งเมียมันไปทำงานอยู่แล้ว แต่มันมักจะแสดงความไม่พอใจเสมอ เหมือนว่าแม่ต้องพึงพามัน ชอบตะคอกใส่แม่ แต่กับเมียได้หมด อันนี้แม่เล่าให้พัง
ทั้งที่รายได้จากการค้าขายของแม่ ก็มา Support มันหมด ผมก็ไม่อยากให้แม่ไม่สบายใจ เลยพยายามไม่สนใจในพฤติกรรมของมันเท่าไร
จนล่าสุดเมื่อคืน ผมเปิดกล้องวงจรปิดดูบ้านที่สาย 5 พบภาพว่า ตัวมัน ถอดเสื้อวางเกลื่อนไว้กลางบ้าน กินอะไรเสร็จไม่เก็บ วางเกลื่อนกลางห้องโถง
ผมรับไม่ได้เรื่องนี้มาก มารู้ทีหลังกับแม่ว่ามันทำแบบนี้ประจำ แต่แม่คอยเก็บให้ตลอด
ผมจึง line ไปที่ห้องกลุ่มครอบครัว ซึ่งมีแค่ ผม แม่ น้องชาย ส่งรูปที่มันวางเกลื่อนบ้านไปให้มันดู และถามมันว่าทำไมทำแบบนี้ ลงไปเก็บเดี๋ยวนี้ มันแสดงอาการไม่พอใจ แล้วบอกว่าทำไมต้องทำเรื่องให้วุ่นวาย ผมพิมพ์กลับไปว่า แกจะสกปรกแค่ไหนในห้องนอนแกก็เรื่องแก แต่ส่วนกลางของบ้านไม่ได้
ถ้าไม่พอใจก็เชิญกลับไปอยู่บ้านเช่าเก่าๆที่เดิม หรือจะแยกออกไปอยู่ข้างนอกกับเมียแกก็ได้เลยนะ พี่ไม่แคร์ ส่วนเรื่องแม่เดี๋ยวพี่กลับไปอยู่บ้านเองทุกวัน และเป็นคนไปส่งแม่เองก่อนไปทำงาน และเลิกงานแล้วกลับไปรับเอง
แทนที่มันจะรู้สึกผิดกับการกระทำของมัน มันกลับตอบกลับมาว่า เดียวมันย้ายกลับไปบ้านเช่าเหมือนเดิม ผมก็บอกว่าตามสบาย และมันก็ออกจากกลุ่ม line ไป
เมื่อเช้า แม่โทรมาร้องไห้ บอกว่า ตอนมันขับรถไปส่งแม่ที่ศิริราชที่จะไปขายของ ซึ่งมันก็ต้องไปส่งเมียมันไปทำงานอยู่แล้ว มันไม่คุยกับแม่ซักคำ ทำกับแม่เหมือนอากาศธาตุ และเมียมันก็ไม่เคยว่าผัวหรือสอนผัวเลยทั้งๆที่ เป็นถึงครู
ผมควรจะตัดมันออกจากครอบครัวไปเลยใช่ไหม เพราะมันเห็นแก่ตัวแบบนี้มาตลอด คนที่เจอบ่อยคือแม่
ส่วนผมก็ต้องย้ายไปอยู่สาย 5 ก็ต้องปรับเวลาในการไปทำงานเพิ่มขึ้นแต่คิดว่าไม่น่ามีปัญหา ตอนนี้แม่ก็อยากให้มันย้ายออกไปอยู่ข้างนอกกับเมียมันมาก แต่ท่านก็รู้ดีว่าตัวน้องชายแยกออกไปก็เอาตัวไม่รอด เพราะรายได้มาจากแม่