เรื่องเล่า ม.ดัง เส้นบายพาส

สวัสดีค่ะ

คิดนานมาก จะเล่าดีไหม
แต่ก็ตั้งใจไว้แล้วว่า จะเล่าเรื่องราวทั้งหมดอีกครั้ง
(เราเคยเล่าเรื่องนี้ในกระทู้มาก่อนค่ะ แต่จะมาเล่าให้ละเอียดกว่าเดิมนะคะ)

ทั้งหมดที่จะเล่าต่อไปนี้ คือเรื่องจริงจากตัวเราเอง

'อย่าพูดว่าเราเข้มแข็ง เพราะเราไม่เคยเข้มแข็งเลย'

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

เริ่มแรก ย้อนกลับไปเมื่อปี 2559
วันที่ 27 มิถุนายน 2559

วันที่ฉัน ได้เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร และทุกอย่างก็เริ่มขึ้น

ฉันจากที่ตัวเองอยู่มาไกล (ระยะทางของแต่ละคนไม่เท่ากันนะคะ สำหรับฉันมันก็ไกลจากความตั้งใจของฉัน)
ฉันไม่สามารถทำสิ่งที่ฉันอยากทำได้ (ฉันมีธุรกิจ และลงทุนกับเพื่อนหลายอย่าง)
และฉันหลงรักในมหาวิทยาลัยนี้ 
ฉันชอบความเป็นอิสระและไม่มีข้อบังคับ
มหาวิทยาลัยนี้เป็นความฝัน 
แต่พอรู้ว่า ต้องมาไกลขนาดนี้ มันทำให้ฉันไม่อยากมาเลย

แต่ไม่ว่า ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ฉันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
และต้องมาอยู่ที่นี่โดยไม่มีข้อโต้งแย้งใดๆ 



ที่จริง ที่นี่เป็นที่ๆ สวยมากเลยนะ ฉันหลงใหลในความเป็นธรรมชาติที่ผสมผสานกับศิลปะ
ต่างจากวิทยาเขตอื่น ที่โดยรวมจะมีความวุ่นวาย ที่นี่ต่างออกมา ไม่ต้องเจอรถติด หรือมลภาวะ
แต่ค่อนข้างจะ ตัดขาดจากผู้คน 

ความรู้สึกที่อยู่ที่นี่ ต่างออกไปจาก กรุงเทพมากเลยนะ
ทุกครั้งที่แหงนหน้ามองท้องฟ้า ก็จะเห็นแสงอาทิตย์กระทบกับเมฆ
จริงๆ ท้องฟ้าในกรุงเทพไม่ค่อยมีเมฆ 




นี่จะเป็นคราวๆที่จะเล่าค่ะ 
เป็นเรื่องที่น่าจดจำ ฉันได้เจอสิ่งที่ไม่คิดว่าจะเจอ ได้รับในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้รับ 
หลายอย่างทำให้ฉันเติบโต แต่เรื่องที่จะมาเล่าจริงๆน่ะ ไม่ใช่เรื่องนี้

แต่เรากำลังจะเล่าต่อหลังจากนี้ 
ที่บอกว่า เราไม่ใช่คนเข้มแข็ง เพราะเราไม่เคยเข้มแข็งเลย
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราเอาแต่หนีความจริง 
แต่อยากจะมาเล่าเรื่องราวให้กับคนที่สนใจ หรือเคยเจออะไรที่คล้ายๆเรา
และเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนค่ะ
'เราผ่านไปได้ คุณก็จะผ่านไปได้ เราเชื่ออย่างนั้น'