บนเครื่องบินนายนำเข้นอนฟังเพลงอยู่เพลิน ๆ พลันแอร์ก็ประกาศมา
แอร์ "มีเรื่องด่วนจะประกาศน่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องเครื่องบินจะตกหรอกหนา"
นำเข้ "อ่าว ตกลงเครื่องจะตกไม่ตก"
แอร์ "อีกสักพักจะตก"
นำเข้ "เค งั้นเรื่องด่วนที่ว่าคือไร"
แอร์ "เรื่องคือให้ผู้โดยสารปิดเครื่องมือสื่อสารทุกชนิด เพราะมันจะไปกวนคลื่นได้"
คนอื่น 8 "กวนคลื่นแล้วเดี๋ยวจะทำให้เครื่องบินตกได้ดิ"
แอร์ "แม่นแล้ว"
นำเข้ "แต่อีกสักพักก็จะตกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ"
แอร์ "แล้วไง? จะเอาเหตุผลนี้มาเป็นข้ออ้างว่าจะไม่ปิดมือถืออ่อ"
คนอื่น 777 "จริงด้วย แล้วเครื่องตกแทนที่จะตกใจ นี่อะไร ห่วงแต่จะเล่นมือถือเฮ้อ"
นำเข้ "คนเราเพี้ยนกันมาก"
สักพักต่อมาเครื่องก็ไม่ตก และลงสู่สนามบินอย่างปลอดภัย
นำเข้ "อธิบายมา"
แอร์ "จริง ๆ จะตกอยู่แล้ว แต่นักบินเราเก่งมาก พวกเราเลยรอดกันมาได้"
เนื่องด้วยบุญคุณครั้งนั้น คนบนเครื่องบินเที่ยวนั้นทั้งหมดจึงปรวณาตนเป็นทาสรับใช้นักบินตราบจนชีวิตจะหาไม่ แลลูกหลานอีก 7 ชั่วอายุคนก็จะมาเป็นทาสรับใช้เช่นกัน
นักบิน "ดีมาก จงมีคน 10 คนมาปรนนิบัติรับใช้เรา อีก 30 คนไปดูแลครอบครัวเราและบ้าน ส่วนที่เหลือจงไปทำงานหาเงินมาให้เรา"
30 ปีผ่านไป นักบินก็มีทาสรับใช้เพิ่มขึ้นจากลูกหลานของทาสรับใช้เดิมที่เพิ่มเข้ามา นักบินจึงมีความคิดจะยึดครองโลก
นักบิน "เจ้าพวกขี้ข้า เจ้ามีแผนอันใดจักพอแนะนำเราได้บ้าง"
นำเข้ "ฆ่าตัวเองซะ จะได้จบ ๆ ความคิดบ้า ๆ นั้นไป"
นักบิน "เป็นทางที่ง่ายอย่างคาดไม่ถึงเลยทีเดียว ทำไมเราถึงนึกมันไม่ได้นะ"
3 วันผ่านไป นักบินก็อยู่บนแท่นประหารละ
นักบิน "ก็ไม่ต้องการมีพิธีรีตรองมาก เราจะฆ่าตัวตายด้วยการปล่อยเสือมากินเรา"
แอร์ "งี้ไม่เรียกฆ่าตัวตายมั้ง แต่คือเป็นการให้เสือฆ่า"
นักบิน "อ่าว งั้นยกเลิกละกัน"
นำเข้ "แผนที่คิดไว้แล้วดิ"
นักบิน "ได้ งั้นเราจะขับเครื่องบินไปชนภูเขาให้ระเบิดตายไปเลย"
นำเข้ "กดจองซื้อเครื่องบิน และหาภูเขาให้เรียบร้อยแล้ว"
3 ชั่วโมงต่อมา นักบินเข้าประจำที่คนขับเรียบร้อย
นักบิน "พุ่งชนไวไวเลยละกัน จะได้ไม่เสียเวลา"
นิทานก่อนนอน 19
แอร์ "มีเรื่องด่วนจะประกาศน่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องเครื่องบินจะตกหรอกหนา"
นำเข้ "อ่าว ตกลงเครื่องจะตกไม่ตก"
แอร์ "อีกสักพักจะตก"
นำเข้ "เค งั้นเรื่องด่วนที่ว่าคือไร"
แอร์ "เรื่องคือให้ผู้โดยสารปิดเครื่องมือสื่อสารทุกชนิด เพราะมันจะไปกวนคลื่นได้"
คนอื่น 8 "กวนคลื่นแล้วเดี๋ยวจะทำให้เครื่องบินตกได้ดิ"
แอร์ "แม่นแล้ว"
นำเข้ "แต่อีกสักพักก็จะตกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ"
แอร์ "แล้วไง? จะเอาเหตุผลนี้มาเป็นข้ออ้างว่าจะไม่ปิดมือถืออ่อ"
คนอื่น 777 "จริงด้วย แล้วเครื่องตกแทนที่จะตกใจ นี่อะไร ห่วงแต่จะเล่นมือถือเฮ้อ"
นำเข้ "คนเราเพี้ยนกันมาก"
สักพักต่อมาเครื่องก็ไม่ตก และลงสู่สนามบินอย่างปลอดภัย
นำเข้ "อธิบายมา"
แอร์ "จริง ๆ จะตกอยู่แล้ว แต่นักบินเราเก่งมาก พวกเราเลยรอดกันมาได้"
เนื่องด้วยบุญคุณครั้งนั้น คนบนเครื่องบินเที่ยวนั้นทั้งหมดจึงปรวณาตนเป็นทาสรับใช้นักบินตราบจนชีวิตจะหาไม่ แลลูกหลานอีก 7 ชั่วอายุคนก็จะมาเป็นทาสรับใช้เช่นกัน
นักบิน "ดีมาก จงมีคน 10 คนมาปรนนิบัติรับใช้เรา อีก 30 คนไปดูแลครอบครัวเราและบ้าน ส่วนที่เหลือจงไปทำงานหาเงินมาให้เรา"
30 ปีผ่านไป นักบินก็มีทาสรับใช้เพิ่มขึ้นจากลูกหลานของทาสรับใช้เดิมที่เพิ่มเข้ามา นักบินจึงมีความคิดจะยึดครองโลก
นักบิน "เจ้าพวกขี้ข้า เจ้ามีแผนอันใดจักพอแนะนำเราได้บ้าง"
นำเข้ "ฆ่าตัวเองซะ จะได้จบ ๆ ความคิดบ้า ๆ นั้นไป"
นักบิน "เป็นทางที่ง่ายอย่างคาดไม่ถึงเลยทีเดียว ทำไมเราถึงนึกมันไม่ได้นะ"
3 วันผ่านไป นักบินก็อยู่บนแท่นประหารละ
นักบิน "ก็ไม่ต้องการมีพิธีรีตรองมาก เราจะฆ่าตัวตายด้วยการปล่อยเสือมากินเรา"
แอร์ "งี้ไม่เรียกฆ่าตัวตายมั้ง แต่คือเป็นการให้เสือฆ่า"
นักบิน "อ่าว งั้นยกเลิกละกัน"
นำเข้ "แผนที่คิดไว้แล้วดิ"
นักบิน "ได้ งั้นเราจะขับเครื่องบินไปชนภูเขาให้ระเบิดตายไปเลย"
นำเข้ "กดจองซื้อเครื่องบิน และหาภูเขาให้เรียบร้อยแล้ว"
3 ชั่วโมงต่อมา นักบินเข้าประจำที่คนขับเรียบร้อย
นักบิน "พุ่งชนไวไวเลยละกัน จะได้ไม่เสียเวลา"