เรามีเพื่อนอยู่คนนึง คบกันมาก็ตั้งแต่เริ่มเข้าอนุบาล (เกือบ20)ปี สนิทกันมาก รู้ใจกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน เวลากินอะไรใครมีเงินก็ออกไปก่อน พ่อแม่เราทั้งสองฝ่ายรู้ว่าสนิทกันแค่ไหน แต่มีอยู่วันนึง ช่วงเดือนสิงหาฯ เลิกงานเราไปหาแฟนที่ปทุมธานี (บอกแม่ว่าไปปทุมฯ) (ปกติไปหาแฟนจะไปแค่นครนายกแต่พอดีวันนั้นเป็นวันทำงานเลยต้องไปหาที่ปทุมฯ) พ่อเราก็โทรแซวๆเพื่อนตามปกติประมาณว่า ไปเที่ยวกันอีกแล้วน๊า (เพื่อนอยู่ปทุมเหมือนกัน แต่ช่วงนั้นเพื่อนกลับมาฝึกงานที่บ้าน) เราก็ไม่ได้บอกเพื่อนว่าเราไปไหน พอวันเรากลับมาเพื่อนโทรถามว่าอยู่ไหนแต่มีสายที่ทำงานแทรกเลยต้องวาง ก็ไม่ได้คุยกันต่อ เพราะคิดว่าไม่มีอะไร แต่กลับกลายเป็นว่า...เพื่อนเงียบ ส่งไลน์ไปไม่ตอบ จนเวลาผ่านไปอาทิตย์กว่า เลยตัดสินใจถามว่าเป็นอะไร สรุปแล้วโกรธ แต่คงเข้าใจว่าไม่ได้โกรธเพราะพ่อกับแม่เข้าใจผิดว่าไปหาเพื่อน แต่โกรธเพราะว่าไปหาแฟนและยังไม่เลิกกับแฟนคนนี้ เราไม่เคยพูดกูด้วยกัน แต่วันนั้นเพื่อนพิมพ์กูใส่ เราก็เลยส่งลิ้งค์ที่เที่ยวไปให้กะว่าจะชวนไปเพื่อปรับความเข้าใจกัน แต่โดนเพื่อนตอบกลับมาว่า"ความสุขของไม่ใช่ความสุขของทุกคนเสมอไป" พอเจอคำนี้เราถึงกับอึ้ง!! เพราะที่ผ่านมาเราสองคนไปไหนมาไหนด้วยกันตัวติดกันตลอด เราเลยตัดสินใจว่าเราควรเงียบและถอยออกมา เพราะเราคงไม่ใช่ความสุขของเค้าจริงๆ
ขอถามความคิดเห็นเพื่อนๆหน่อยค่ะ