ยากกว่าการเรียน คือหางานทำ

เหนื่อยแบบเป็นท้ออร่ะแกรร งานที่เรารักทำฉันท้อแท้ บางทีก็อยากมีคนฟังเราบ่นบางอะนะ

วันนี้ผมเหนื่อยกับตัวเองมาก...ท้อแท้หลายๆสิ่ง ผิดหวังหลายๆอย่าง...โทษใครไม่ได้ ได้แค่โทษตัวเอง....

รู้สึกเหนื่อยมากๆเลยคั้บ รู้สึกเครียดเหมือนมีความสุขแต่ที่จิงแล้วเศร้ามากเลยคั้บ เหมือนไม่มีใครเข้าใจผมเลยคั้บ มันแบบดาวน์มากๆเลย อยากระบายให้กำลังใจตัวเองแต่มันเหมือนไม่ไหวแล้ว อยากมีคนเข้าใจบ้างท้อม

ตามนั้นเลยค่ะ  ก่อนหน้านี้เคยตั้งกระทู้อยู่แล้วครั้งนึง  แต่รอบนี้รู้สึกว่าตัวเองเป็นหนักกว่า มันเครียดปนท้อแท้ มันเหนื่อย ไม่อยากคิดอะไรแล้ว ก่อนหน้านี้ได้ไปทำแบบสอบถามเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า

ผมไม่รู้จะบ่นที่ไหนขอบ่นที่นี้ละกัน ผมติดมาตั้งแต่ปี66ละ แก้จนเหลือ2ตัว ซึ่งตอนนี้ที่ผมเครียดอยู่ เพราะวิลัยผมเปิดไปแล้วตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว คือวันที่19 ผมลาทั้งอาทิตย์เพื่อที่จะไปแก้ศูนย์ และใช่ครับ

อย่างเช่นกลับมาจากการเรียนเหนื่อยๆ ทั้งเครียดทั้งท้อ บางทีแค่อยากจะมีใครสักคนที่ฟังเราบ่นให้เราพอได้คลายเครียด อย่างคนในครอบครัว แต่เขาก็กลับไม่ฟัง และบ่นเรากลับ แล้วสุดท้ายก็ต้องมาคิดมากคนเดียว คิดคน

ผมไม่รู้หรอกว่าใครจะเห็นโพสต์นี้บ้างและนี่ก็ครั้งแรก (จริงๆ ผมโพสต์ไปใน Threads ไปแล้วแต่ต้องการขอความช่วยเหลือหลายๆ ทางหน่อย) ​ด้วยที่ผมโพสต์ลงในนี้ คืออาจจะค่อนไปทางระบายหน่อย แต่คือผมอยากจะถามน่ะคร

จริงๆมันสามารถป้องกันได้แต่เราไม่ทำกันเพราะไม่ได้ใส่ใจกัน ทั้งผู้คนและรัฐ พอทำแบบจริงๆจังๆก็จะมองว่ามันยังไม่เกิดจะทำไปทำไม หากรัฐทำคนก็บ่น พอคนบ่นรัฐก็ไม่เห็นถึงปัญหาอีก พอคนกับรัฐร่วมมือกันก็จะมีอีก

ใครยังไม่มีเพื่อนที่สามารถแชร์ หรือพูดคุยเรื่องราวที่เจอมาระหว่างวันไม่ว่าจะอยู่ในวัยเรียนหรือวัยทำงาน มาคุยกันได้นะครับ รับประกันว่าคนๆนี้ไม่หายไปไหนแน่นอน ถ้าคุณไม่หายไปก่อน😂😂   ลองหาเพื่อ