ใครอยากบ่น...อยากระบาย อะไรไหมครับ นึกสะว่าผมคือเพื่อนคุณ ผมเหงา ...(วันที่ 7)

มันก็จะเหนื่อยๆล้าๆ เวลาทำงาน

ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลยจริงๆ งานเยอะ เหนื่อย.... ใคนมีอะไรอยากระบายก็ทิ้งไว้เลยเดี๋ยว จขกท มาอ่าน

มันก็จะเหนื่อยๆทุกวัน แม้กระทั่งวันหยุด

วันนี้ขออ่านอย่างเดียว...ตอบเป็นบางคน ผมรู้สึกท้อแท้ตัวเอง...ที่อดทนไม่พอ เลยต้องเสียอนาคตที่สร้างไว้

ตอนนี้เหมือนคนขี้แพ้ ที่ยอมแพ้อุปสรรค์ที่ผ่าน... ท้อแท้ กับชีวิตจริงๆ

เอ่อคือว่า ต้องเกริ่นก่อนว่าเรามีแฟนอยู่ต่างจังหวัดค่ะ แล้วตอนนี้เราคบกันได้2เดือนแล้ว ตอนแรก เราก็หวานกันมากๆเลยค่ะแต่ พอเดือนที่2 เราเหมือนคนที่พยายามรั้งไว้ทั้งๆที่เจ็บค่ะ เขาทั้งดองแชท บอกไม่ว่าง

สวัสดีสมาชิกพันทิปทุกท่าน ที่เคยแวะเวียนมา ทั้งอ่านทั้งระบาย ตอนนี้กระทู้ก็ล่วงเลยมาวันที่ 19 ความเหงาของ จขกท คงจะไม่ได้หมดไปง่ายๆ แต่ อย่างน้อย หลายสิบวันที่ผ่านมา ก็รู้สึกดีใจที่มีหลายคนรู้สึกเช่น

สังเกตุตัวเองมาสักพักแล้ว เกิดคำถามกับตัวเองว่าคนเราเกิดมาทำไม ในเมื่อสุดท้ายก็ตายอยู่ดี เลือกจะตายไปตอนนี้ไม่ดีกว่าหรอ ไม่สุข ไม่ทุกข์ ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ไม่ยินดียินร้ายกับทุกสิ่ง ใช้ชีวิตเหมือนตั้

เราเหนื่อยกับชีวิตมาก รุ้สึกไม่เหลื่อใครคุยกับใครไม่ได้ เศร้าดิ่งง่ายมากจนบ้างที่ก็เบื่อ ไม่ค่อยรู้สึกสนุกกับอะไร เล่นเกมก็ไม่สนุกเหมือนแต่ก่อน หรือเพราะไม่มีเพื่อน เพื่อนๆก็มีเพื่อนใหม่ที่น่าจะถูกคอม

คิดถึงใครไหม...