เริ่มเลยนะคะ เขียนกระทู้ครั้งแรก ถ้าผิดพลาดตรงไหนขอโทษด้วยนะคะ
เกริ่นก่อนนะคะ เรากับแฟนอายุต่างกัน 4 ปี แฟนเรียนจบปวส. อยู่เหนือ เราเรียนจบม.ดัง อยู่ภาคกลาง ก่อนจะคบกันเราก็ไม่รู้เรื่องเขา เรื่องที่บ้านเขาดีเท่าไหร่
เดิมเราเป็นคนไม่มีสเป็ก ไม่คาดหวังอะไรกับคนที่เข้ามาขอแค่จริงใจไม่หลอก ช่วยกันพลักดันพัฒนากัน และมีแค่เราคนเดียวก็พอ
และหลังคบไม่นานเดทแรกไปเที่ยวใต้ด้วยกัน เป็นครั้งแรกที่ไปเที่ยวกับแฟนใกล้มาก เราขับรถไปเอง ทั้งทริปเราขับรถไปกลับ ออกค่าเที่ยว ค่ากิน ค่าที่พักทุกอย่างคนเดียว มารู้ทีหลังก่อนวันกลับแอบอ่านแชทเขากับแม่ คือเราตั้งใจเช็คแชทว่ามีผญ.ไฟมแล้วไปเจอ แม่เขาบอกว่าไม่ต้องพกตังไปเยอะให้พี่เขาออกให้นะลูก
หลังจากนั้นก็เริ่มไม่โอเคกับที่บ้านเขา แต่ก็พยายามแยกแยะแฟนกับครอบครัว มองข้อดีเขา ตลอดเวลาที่คบกัน1ปี ก็เป็นเราขับรถขึ้น-ลงๆไปหา เกือบทุกอาทิตย์ แต่ไปทุกเดือน ไม่ว่าจะตอนเกณฑ์ทหารและตอนออกมา เหตุผลเพราะเขาไม่มีเงิน ไม่มีเวลา และครอบครัวไม่ให้ลงมา
หลังมานี่ เราเลยถอยออกมา เพราะอึดอัดและเหนื่อยกับความพยายามและระยะทางของความรัก จึงอธิบายไปเขาเลยบอกจะมาหางานทำและมาอยู่ด้วยกันที่นี่
เราทำงานหนัก7วันเวลาว่างก็ออกไปหางาน หรือหาในเน็ตให้เขา ระหว่างที่ไม่มีงานไม่มีเงินประมาณ 3 เดือน ทุกอย่างเป็นเงินเราหมด ที่พัก ค่ารถ ค่าข้าว ตั๋วเที่ยว ของใช้ส่วนตัว ทางบ้านเขาไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลย พึ่งเคยเห็นคนมาแต่ตัวจริงๆพ่อแม่มีแต่ก็ไม่ให้สักบาทแม้แต่ค่ารถให้มาขอเรา และบอกถ้ามีเงินส่งให้แม่บ้าง พ่อบ้าง พี่บ้าง ทั้งๆที่บ้านเขาไม่ได้ลำบากและใช้ชีวิตสบายกว่าเรากว่าครอบครัวเราเยอะมาก
มาถึงตอนที่ดราหางานให้เขาได้ พอเขามีเงิน มีงาน มีเพื่อนที่ทำงานทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ใช้เงินเก่งหายไปไหนหมด ไม่เคยซื้อของอะไรให้หรือช่วยเราแบ่งเบาภาระอะไรเลย ไม่เคยเห็นเงินเลย แม่ก็โทรมา พ่อก็โทรมาขอเงินปล่อยให้ พี่ก็ขอให้ซื้อโน้นนี่ให้ก็ไม่เข้าไปยุ่ง กินเหล้ากับที่ทำงานเกือบทุกวันหลังมาจับได้ว่ามีกิ๊กที่ทำงานเป็นแม่หม้ายมีแฟนอยู่แล้วด้วย จึงหักดิบลาขาดถาวรสัญญากับตัวเองและคนรอบข้างจะไม่กลับไป
ผ่านไปหลายเดือนเขาก็ร้องขอโอกาส ทำทุกอย่างจนเราให้อภัย ให้ไปได้ไงไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็เอาวะคนๆนึงเปลี่ยนได้ทุกสิ่งอยู่ที่ตัวเราจะเลือกทำ
พอกลับมาครั้งนี้เช่นเคย มาแต่ตัวกินฟรีอยู่ฟรีแบบโออิชิ และมาช่วยงานที่บ้านเราแทนไม่ได้ทำงานแล้วครั้งนี้ เงินทุกอย่างก็คือบ้านเรา แต่ครั้งนี้เขาก็ดีขึ้นช่วยงานนั่นนี่ที่บ้านทุกอย่างติดเรื่องเดียวก็คือไม่มีเงินดูแลและซื้อความสุขต่างๆให้เหมือนคู่อื่นๆ ที่อึดอัดใจที่สุดทุกวันนี้คือ ครอบครัวแฟนานุแฟน ยังคงขอเงิน และพูดแต่เรื่องเงินทุกครั้งที่คุยโทรศัพท์ นานทีพาแฟนกลับบ้านก็พูดเรื่องเลี้ยงข้าวบ้าง เหล้าบ้าง ของฝากบ้าง ซื้อโทรศัพท์ให้พ่อหน่อย กางเกงรองเท้าพี่ ซ่อมมอไซส์ที่บ้านให้หน่อย เงินเก็บมีเท่าไหร่อยากได้ไปซื้อที่อยากมีที่ ล่าสุดบอกไม่ต้องแต่งานนะ ถึงแต่งเดี๋ยวนี้เขามียืม เลิกงานมาก็คืน แต่ไม่ต้องเลยดีกว่า แต่พี่สาวเขาแต่งานแล้วนะ เห็นเป็นผญ. พูดกับเราต่อหน้าแบบนี้เรายิ่งทำตัวไม่ถูกอึดอัดเขาไปใหญ่ อยากขอโทษครอบครัวที่ทำให้ผิดหวัง ขอโทษตัวเองที่เอาตัวเข้ามาอยู่ตรงนี้
ใครเคยเจอเหตุการ์ณประมาณนี้บ้างคะ จุดจบเป็นยังไงคะ อดทนไหวไหม ตอนนี้มีความสุขรึยังคะตอนนี้ จะเลิกก็เสียดายความรัก สงสารเขาใครจะดูแลและสนใจอนาคตเขาไหม ที่บ้านกดดันแบบนี้เขากลับไปคนเดียวจะรูสึกยังไง เราจะผิดไหมและควรบอกยังไงดีคะ ทำไงดี ทุกวันนี้อึดอัดแต่ก็พูดไม่ได้ นั่นก็พ่อแม่พี่เขา แต่เราก็เหนื่อยมากบ้านก็ไม่ได้รวยทำงาน7วัน พ่อก็ยังต้องทำงานอยู่เราก็ยังไม่ไอ้เก่งขนาดดูแลพ่อแม่เราให้สบายเลย ไม่อยากอยู่ในสถานะแบบนี้เลยอึดอัด เหนื่อย ไม่มีความสุขเลยค่ะ
อึดอัดกับครอบครัวแฟน จนไม่มีความสุข ควรทำไงดี?
เกริ่นก่อนนะคะ เรากับแฟนอายุต่างกัน 4 ปี แฟนเรียนจบปวส. อยู่เหนือ เราเรียนจบม.ดัง อยู่ภาคกลาง ก่อนจะคบกันเราก็ไม่รู้เรื่องเขา เรื่องที่บ้านเขาดีเท่าไหร่
เดิมเราเป็นคนไม่มีสเป็ก ไม่คาดหวังอะไรกับคนที่เข้ามาขอแค่จริงใจไม่หลอก ช่วยกันพลักดันพัฒนากัน และมีแค่เราคนเดียวก็พอ
และหลังคบไม่นานเดทแรกไปเที่ยวใต้ด้วยกัน เป็นครั้งแรกที่ไปเที่ยวกับแฟนใกล้มาก เราขับรถไปเอง ทั้งทริปเราขับรถไปกลับ ออกค่าเที่ยว ค่ากิน ค่าที่พักทุกอย่างคนเดียว มารู้ทีหลังก่อนวันกลับแอบอ่านแชทเขากับแม่ คือเราตั้งใจเช็คแชทว่ามีผญ.ไฟมแล้วไปเจอ แม่เขาบอกว่าไม่ต้องพกตังไปเยอะให้พี่เขาออกให้นะลูก
หลังจากนั้นก็เริ่มไม่โอเคกับที่บ้านเขา แต่ก็พยายามแยกแยะแฟนกับครอบครัว มองข้อดีเขา ตลอดเวลาที่คบกัน1ปี ก็เป็นเราขับรถขึ้น-ลงๆไปหา เกือบทุกอาทิตย์ แต่ไปทุกเดือน ไม่ว่าจะตอนเกณฑ์ทหารและตอนออกมา เหตุผลเพราะเขาไม่มีเงิน ไม่มีเวลา และครอบครัวไม่ให้ลงมา
หลังมานี่ เราเลยถอยออกมา เพราะอึดอัดและเหนื่อยกับความพยายามและระยะทางของความรัก จึงอธิบายไปเขาเลยบอกจะมาหางานทำและมาอยู่ด้วยกันที่นี่
เราทำงานหนัก7วันเวลาว่างก็ออกไปหางาน หรือหาในเน็ตให้เขา ระหว่างที่ไม่มีงานไม่มีเงินประมาณ 3 เดือน ทุกอย่างเป็นเงินเราหมด ที่พัก ค่ารถ ค่าข้าว ตั๋วเที่ยว ของใช้ส่วนตัว ทางบ้านเขาไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลย พึ่งเคยเห็นคนมาแต่ตัวจริงๆพ่อแม่มีแต่ก็ไม่ให้สักบาทแม้แต่ค่ารถให้มาขอเรา และบอกถ้ามีเงินส่งให้แม่บ้าง พ่อบ้าง พี่บ้าง ทั้งๆที่บ้านเขาไม่ได้ลำบากและใช้ชีวิตสบายกว่าเรากว่าครอบครัวเราเยอะมาก
มาถึงตอนที่ดราหางานให้เขาได้ พอเขามีเงิน มีงาน มีเพื่อนที่ทำงานทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ใช้เงินเก่งหายไปไหนหมด ไม่เคยซื้อของอะไรให้หรือช่วยเราแบ่งเบาภาระอะไรเลย ไม่เคยเห็นเงินเลย แม่ก็โทรมา พ่อก็โทรมาขอเงินปล่อยให้ พี่ก็ขอให้ซื้อโน้นนี่ให้ก็ไม่เข้าไปยุ่ง กินเหล้ากับที่ทำงานเกือบทุกวันหลังมาจับได้ว่ามีกิ๊กที่ทำงานเป็นแม่หม้ายมีแฟนอยู่แล้วด้วย จึงหักดิบลาขาดถาวรสัญญากับตัวเองและคนรอบข้างจะไม่กลับไป
ผ่านไปหลายเดือนเขาก็ร้องขอโอกาส ทำทุกอย่างจนเราให้อภัย ให้ไปได้ไงไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็เอาวะคนๆนึงเปลี่ยนได้ทุกสิ่งอยู่ที่ตัวเราจะเลือกทำ
พอกลับมาครั้งนี้เช่นเคย มาแต่ตัวกินฟรีอยู่ฟรีแบบโออิชิ และมาช่วยงานที่บ้านเราแทนไม่ได้ทำงานแล้วครั้งนี้ เงินทุกอย่างก็คือบ้านเรา แต่ครั้งนี้เขาก็ดีขึ้นช่วยงานนั่นนี่ที่บ้านทุกอย่างติดเรื่องเดียวก็คือไม่มีเงินดูแลและซื้อความสุขต่างๆให้เหมือนคู่อื่นๆ ที่อึดอัดใจที่สุดทุกวันนี้คือ ครอบครัวแฟนานุแฟน ยังคงขอเงิน และพูดแต่เรื่องเงินทุกครั้งที่คุยโทรศัพท์ นานทีพาแฟนกลับบ้านก็พูดเรื่องเลี้ยงข้าวบ้าง เหล้าบ้าง ของฝากบ้าง ซื้อโทรศัพท์ให้พ่อหน่อย กางเกงรองเท้าพี่ ซ่อมมอไซส์ที่บ้านให้หน่อย เงินเก็บมีเท่าไหร่อยากได้ไปซื้อที่อยากมีที่ ล่าสุดบอกไม่ต้องแต่งานนะ ถึงแต่งเดี๋ยวนี้เขามียืม เลิกงานมาก็คืน แต่ไม่ต้องเลยดีกว่า แต่พี่สาวเขาแต่งานแล้วนะ เห็นเป็นผญ. พูดกับเราต่อหน้าแบบนี้เรายิ่งทำตัวไม่ถูกอึดอัดเขาไปใหญ่ อยากขอโทษครอบครัวที่ทำให้ผิดหวัง ขอโทษตัวเองที่เอาตัวเข้ามาอยู่ตรงนี้
ใครเคยเจอเหตุการ์ณประมาณนี้บ้างคะ จุดจบเป็นยังไงคะ อดทนไหวไหม ตอนนี้มีความสุขรึยังคะตอนนี้ จะเลิกก็เสียดายความรัก สงสารเขาใครจะดูแลและสนใจอนาคตเขาไหม ที่บ้านกดดันแบบนี้เขากลับไปคนเดียวจะรูสึกยังไง เราจะผิดไหมและควรบอกยังไงดีคะ ทำไงดี ทุกวันนี้อึดอัดแต่ก็พูดไม่ได้ นั่นก็พ่อแม่พี่เขา แต่เราก็เหนื่อยมากบ้านก็ไม่ได้รวยทำงาน7วัน พ่อก็ยังต้องทำงานอยู่เราก็ยังไม่ไอ้เก่งขนาดดูแลพ่อแม่เราให้สบายเลย ไม่อยากอยู่ในสถานะแบบนี้เลยอึดอัด เหนื่อย ไม่มีความสุขเลยค่ะ