คิดไงกับพ่อเเม่ที่ชอบพูดตัดท้อกำลังใจลูกครับ

สำหรับเราในความคิดส่วนตัวคือ ต้องดูอะไรหลายๆอย่าง ด้วยนิสัย สิ่งที่เจอมา สิ่งที่ถูกปลูกฝังมา เราไม่รู้ว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง แต่ในสิ่งที่เขาตัดพ้อ มันก็อาจจะสื่อถึงสิ่งที่เขาต้องการจะมีแต่ไม่สามารถมีได้ก็เลยฝากความหวังหรือหวังไว้กับลูก แต่ถ้าในความรู้สึก ก็ไม่มีใครชอบให้ใครมาตัดพ้อเราอยู่แล้ว กำลังใจสำคัญมากคุณ เวลาผมเจอพ่อแม่เพื่อนที่ว่าหรือไม่สนใจความรู้สึกเพื่อนเลย ผมก็จะโมโหแบบมากๆ แบบเขาไม่เข้าใจหัวอกเราเลย ถึงเราอาจจะรู้ที่มาของการที่เขาทำกับเราแบบนี้ แต่คุณก็เคยเจอนิ แล้วทำไมยังทำกับลูกอีกละ ใจเขาใจเราอะ แต่มันคือปัญหาของแต่ละครอบครัว ผมก็ไม่มีสิทธิ์จะทำอะไรได้ คนในครอบครัวต้องเปิดใจเครียกันเอง แต่ถ้ามันเกิดจะเครียแล้วก็ต่างคนต่างอยู่ดีที่สุด เราก็ทำเรื่องชีวิตเราให้ดีที่สุด อะไรที่ตัดได้ก็ตัดครับ พยายามไม่ต้องเก็บมาคิดให้ตัวเองเหนื่อยใจยิ่งกว่าเดิม //
ถ้ากรณีนี้เป็นกรณีของคุณเอง สู้ๆนะครับ ครอบครัวไม่ใช่ที่พักใจสำหรับทุกคน แต่ก็มีพื้นที่อื่นให้คุณพักใจนะครับ.