สวัสดีชาวพันทิปทุกคน เราเพิ่งสมัครสมาชิกใหม่วันแรกเพื่อมาบอกเล่าเรื่องราวที่ทำให้เราน้อยใจและท้อแท้กับชีวิตในตอนนี้มากๆค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าปกติเราทำงานอยู่ต่างจังหวัดแต่ทำงานกับบริษัทต่างชาติ แต่เพราะการระบาดของโควิดทำให้เราตกงานอย่างกระทันหัน
ทำให้เราต้องเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ เป็นครั้งแรกที่เราเข้ามาอยู่กรุงเทพอย่างเป็นทางการเพราะก่อนหน้านั้นก็เคยมาเที่ยวหลายครั้ง
แต่ไม่เคยคิดที่จะมาอยู่เพราะเราไม่ชอบรถติดกับความวุ่นวายในเมือง แต่เมื่อสถานการณ์บีบบังคับทำให้เราจำเป็นต้องมา
เราส่งเมล์ไปสมัครงานกับหลายบริษัทมากๆ ทั้งสมัครตามเว็บไซต์และเพจต่างๆ ส่วนใหญ่เราไปสัมภาษณ์เสร็จก็บอกจะติดต่อกลับภายหลัง
จนวันหนึ่งเราได้ไปสัมภาษณ์งานกับบริษัทแห่งหนึ่งเป็นตำแหน่งงานทำการตลาดออนไลน์ เรารู้สึกชอบและอยากทำงานกับที่นี่มากเพราะลักษณะงานเหมือนกับงานเก่าของเรา หลังจากทำข้อสอบไป 3 ชุดและสัมภาษณ์กับ HR และหัวหน้าแผนกเสร็จ เราก็รอผลสัมภาษณ์ประมาณ 2 อาทิตย์ ในที่สุดเค้าก็โทรกลับมาบอกว่าเราผ่านการสัมภาษณ์ ก็ทำการตกลงเรื่องเงินเดือนเรียบร้อย เค้าก็บอกให้ไปตรวจสุขภาพตามโรงพยาบาลที่เค้ากำหนดมา ค่าตรวจเราต้องออกเองเราก็ว่าไม่เป็นไรเพราะไม่แพงมาก พอตรวจเสร็จก็รอผลประมาณ 3-4 วัน จนวันที่ผลออกเราก็คุยกับทางบริษัทว่าอย่างอื่นเราปกติหมดแต่มีผลเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบนะ เพราะเราเป็นมาตั้งแต่เกิดพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าญาติ ๆ พ่อเราเป็นตับอักเสบบีแต่พ่อเราได้พาหะมา จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะเราตรวจกี่ครั้งก็เจอจนเราชินแล้วหมอก็บอกว่าไม่ต้องใช้ยารักษาแต่ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงงดแอลกอฮอล์ เราก็ดูแลตัวเองดีมาตลอดทำงานที่ไหนโรคนี้ก็ไม่เคยเป็นอุปสรรคเลย เพราะเราตั้งใจทำงานมาก ๆ
ในที่สุดข่าวร้ายก็มาถึงเมื่อ HR โทรมาบอกว่าต้องเสียใจด้วยที่ทางบริษัทไม่สามารถรับเราเข้าทำงานได้เนื่องจากเราเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบี
จริง ๆ เราก็ทำใจไว้บ้างแล้วเพราะเราเคยอ่านหลายกระทู้ที่พูดถึงเรื่องในลักษณะนี้โดยเฉพาะบริษัทในกรุงเทพ เรารู้สึกเสียใจและน้อยใจมากค่ะเพราะเราทำดีที่สุดแล้วแต่เราแค่โชคร้ายที่เกิดมาเป็นแบบนี้ ตอนนี้ก็เลยไม่กล้าจะไปสมัครงานที่ไหนอีกร้องไห้เสียใจหนักมาก
โดยส่วนตัวแล้วเราคิดว่าเราก็เป็นคนที่มีความสามารถอยู่พอสมควร เราเรียนจบจากมหาวิทยาลัยดังทางภาคเหนือ เคยทำงานกับบริษัทมหาชนใหญ่ ๆ หรือแม้แต่บริษัทต่างชาติ เราเป็นคนลุย ๆ ค่ะไปได้ทุกที่จากเหนือลงใต้หรือเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่ากลายเป็นคนน่ารังเกียจ ไร้ความสามารถ เหมือนเราอยู่ผิดที่ผิดทาง ชีวิตสิ้นหวังมากค่ะ
ผิดหรือที่เกิดมาเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบี
เรื่องมีอยู่ว่าปกติเราทำงานอยู่ต่างจังหวัดแต่ทำงานกับบริษัทต่างชาติ แต่เพราะการระบาดของโควิดทำให้เราตกงานอย่างกระทันหัน
ทำให้เราต้องเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ เป็นครั้งแรกที่เราเข้ามาอยู่กรุงเทพอย่างเป็นทางการเพราะก่อนหน้านั้นก็เคยมาเที่ยวหลายครั้ง
แต่ไม่เคยคิดที่จะมาอยู่เพราะเราไม่ชอบรถติดกับความวุ่นวายในเมือง แต่เมื่อสถานการณ์บีบบังคับทำให้เราจำเป็นต้องมา
เราส่งเมล์ไปสมัครงานกับหลายบริษัทมากๆ ทั้งสมัครตามเว็บไซต์และเพจต่างๆ ส่วนใหญ่เราไปสัมภาษณ์เสร็จก็บอกจะติดต่อกลับภายหลัง
จนวันหนึ่งเราได้ไปสัมภาษณ์งานกับบริษัทแห่งหนึ่งเป็นตำแหน่งงานทำการตลาดออนไลน์ เรารู้สึกชอบและอยากทำงานกับที่นี่มากเพราะลักษณะงานเหมือนกับงานเก่าของเรา หลังจากทำข้อสอบไป 3 ชุดและสัมภาษณ์กับ HR และหัวหน้าแผนกเสร็จ เราก็รอผลสัมภาษณ์ประมาณ 2 อาทิตย์ ในที่สุดเค้าก็โทรกลับมาบอกว่าเราผ่านการสัมภาษณ์ ก็ทำการตกลงเรื่องเงินเดือนเรียบร้อย เค้าก็บอกให้ไปตรวจสุขภาพตามโรงพยาบาลที่เค้ากำหนดมา ค่าตรวจเราต้องออกเองเราก็ว่าไม่เป็นไรเพราะไม่แพงมาก พอตรวจเสร็จก็รอผลประมาณ 3-4 วัน จนวันที่ผลออกเราก็คุยกับทางบริษัทว่าอย่างอื่นเราปกติหมดแต่มีผลเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบนะ เพราะเราเป็นมาตั้งแต่เกิดพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าญาติ ๆ พ่อเราเป็นตับอักเสบบีแต่พ่อเราได้พาหะมา จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะเราตรวจกี่ครั้งก็เจอจนเราชินแล้วหมอก็บอกว่าไม่ต้องใช้ยารักษาแต่ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงงดแอลกอฮอล์ เราก็ดูแลตัวเองดีมาตลอดทำงานที่ไหนโรคนี้ก็ไม่เคยเป็นอุปสรรคเลย เพราะเราตั้งใจทำงานมาก ๆ
ในที่สุดข่าวร้ายก็มาถึงเมื่อ HR โทรมาบอกว่าต้องเสียใจด้วยที่ทางบริษัทไม่สามารถรับเราเข้าทำงานได้เนื่องจากเราเป็นพาหะไวรัสตับอักเสบบี
จริง ๆ เราก็ทำใจไว้บ้างแล้วเพราะเราเคยอ่านหลายกระทู้ที่พูดถึงเรื่องในลักษณะนี้โดยเฉพาะบริษัทในกรุงเทพ เรารู้สึกเสียใจและน้อยใจมากค่ะเพราะเราทำดีที่สุดแล้วแต่เราแค่โชคร้ายที่เกิดมาเป็นแบบนี้ ตอนนี้ก็เลยไม่กล้าจะไปสมัครงานที่ไหนอีกร้องไห้เสียใจหนักมาก
โดยส่วนตัวแล้วเราคิดว่าเราก็เป็นคนที่มีความสามารถอยู่พอสมควร เราเรียนจบจากมหาวิทยาลัยดังทางภาคเหนือ เคยทำงานกับบริษัทมหาชนใหญ่ ๆ หรือแม้แต่บริษัทต่างชาติ เราเป็นคนลุย ๆ ค่ะไปได้ทุกที่จากเหนือลงใต้หรือเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่ากลายเป็นคนน่ารังเกียจ ไร้ความสามารถ เหมือนเราอยู่ผิดที่ผิดทาง ชีวิตสิ้นหวังมากค่ะ