เธอสงสารเราหรือว่าเธอไม่เคยคิดอะไรกับเราเลย

เรื่องมันมีอยู่ว่าผมนั้นคุยกับเขาเเอบชอบเขาบอกรักเขาเเต่ก็เหมือนจะอกหักคุยกันทะเลาะกันบ้างเเต่ก็ยังคงพยายามมาตลอดไม่ว่าเขาจะไม่สบายหรืออะไรผมก็คอยเป็นห่วงเขาอยู่ตลอดเเต่เมื่อผมบอกชอยเขาเเต่ก็โดน ปฏิเสธตลอดคุยกันตั้ง2-3ปีเเต่ก็ไม่ได้เป็นเเฟนกันเเต่ก็มีอยู่ช่วงนึงเขาเเอบไปชอบรุ่นพี่เเต่ว่ารุ่นพี่เขามีเเฟนเเล้วเธอก็ชอบส่งรูปรุ่นพี่เขามาให้ผมเเต่ส่งมาเเบบนี้ผมใจเเทบขาดผมเสียใจมากผมเลยบอกกับเขาว่าเขาเคยรักรักผมบ้างไหมเขาก็บอกว่าเขาก็รักนะบางทีก็รู้สึกว่าเป็นเเฟนบางทีก็มองว่าเป็นที่ปรึกษาผมเลยบอกเขาว่าผมเข้าใจนะที่ผมนั้นไม่ใช่คนที่เขารักเเต่ทำไมเขาถึงมาให้ความหวังผมขนาดนี้หลังจากนั้นผมก็ให้เวลาอยู่กับตัวเองผมไม่ได้คุยกับเขาจนเกือบ10เดือนเลยเขาก็พยายามที่จะเข้าหาผมตลอดเเต่ว่าผมปิดกั้นตลอดเพราะเวลาที่ผมเจอเขามันทำให้ผมเจ็บเเล้วหลังจากนั้นผมก็เริ่มเปิดใจเพราะงานกลุ่มที่รร.หลังจากนั้นเราก็เริ่มคุยกันเเต่ว่าเธอชอบโทรมาหาช่วงเเรกๆเเต่คุยกันได้ไม่ถึง2เดือนผมก็เริ่มที่จะรักเขาอีกเเล้วเเต่ว่าทุกๆครั้งที่ผมทักเขามันจะทำเป็นมองไม่เห็นเเชทของผมเเต่เขาก็จะตอบเเต่ว่าตอบช้ามากไม่ก็ตอบตอนกลางคืนผมยังอยากรู้ว่าเขานั้นที่คุยกับผมเพราะสงสารหรือว่าเขาเเค่เหงา