***ก่อนอื่นต้องขอบอกเลยว่าพึ่งเจอเหตุการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก***
เรื่องก็มีอยู่ว่าเราไปแอบชอบรุ่นพี่คนนึงที่มหาลัย ก็แอบชอบเขามาสักพักแล้ว
ก็วันสำคัญเช่นวันเกิดเราก็ทำของขวัญให้นะ เขาก็รู้แหละว่าเราอ่าแอบชอบเขา
แล้วซึ่งไอ้เราก็มโนไปเองไงว่าเขามีใจ ก็เพราะว่าคุยกันทุกวัน ขนาดเพื่อนพี่เขาก็สงสัยนะว่าเป็นอะไรกันจีบกันหรอ?
อะไรประมานเนี่ย แต่ช่วงนี้ก็ไม่คุยกับเขานานแล้ว ประมาน2-3เดือนได้ละ เพราะเราเองก็คิดว่าเขาไม่ได้ชอบเราหรอก
ก็เลิกทักเขาไป เขาไปก็ไม่ทักมาก็เลยไม่ค่อยได้คุยกัน มีบ้างก็แค่ตอบเฟสแซวกันไปกันมา ตามภาษาคนที่เคยรู้จักกัน
แล้วก็มีอยู่วันนึงเราไปดูหนังคนเดียว เราก็โพสเฟสตามปกตินะแต่วันนี้แปลกคือพี่ที่เราชอบมาชวนเราไปกินเหล้า
เราก็บอกไปว่าขอดูหนังให้เสร็จก่อนจะไปด้วย เขาก็โอเคเดี๋ยวรอ เพราะหนังจบเราก็รีบไปหาเขาเขาก็รอเราจริงๆ
หลังจากนั้นเราก็ไปกินเหล้ากันพอเวลาผ่านไปสักพักเราก็สังเกตนะว่าเขามีคนโทรมาหาแต่เขาก็ไม่ได้รับ เราก็เลยไม่ค่อยสนใจ
เขาก็นั่งคุยกับเราปกติเพราะพึ่งเจอกัน นั่งกินกันไปกันมาเราเองก็ไม่ค่อยไหวแล้วเราเริ่มเมา พี่เขาก็ถามว่าไหวไหมเราก็ตอบว่าไหว
หลังจากนั้นเราก็เลยหยิบโทรศัพท์ของเราให้เขาดู (พอดีเราสงสัยว่ามีพี่อีกคนแอดมาจากพี่เขาเนี่ยละแต่เราก็คุยกับเขานะ)
แล้วเราก็ถามเขาไปว่านี้เพื่อนพี่ใช่หรือป่าว? เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรก็เอาโทรศัพท์ไปดู แต่ที่แปลกคือเขาแคปหนัาจอที่เราคุยแชทกับพี่อีกไป
เราก็ไม่รู้เขาแคปไปทำไมเราก็ไม่ได้สนใจเพราะนึกว่าเขาก็เป็นเพื่อนกะนจริงอ่ะแหละ อาจจะแคปเอาไปแซวกันเล่นๆกันเลยไม่ได้คิดอะไรมากมาย
หลังเมาไดัที่แล้วพี่เขาก็ไปส่งเรากลับบ้านเพราะเห็นว่าเราเมามาก เราก็ไม่ไหวจริงเพราะขึ้นแท๊กซี่ได้เราก็ไม่ไหวจะหลับพอดีเราจะนอนละพี่เขาก็เอาหัวเราไปซบไหล่เขาเราก็รู้ตัวนะว่าทำแบบนี้ก็ไม่ถูกแต่ก็เอาเหอะคนเมาเขาก็ไม่ถือสาหรอก ก็เลยได้ฟินจนถึงบ้าน เขาก็ส่งถึงบ้านเลย เราก็บอกกลับให้เขากลับบ้านดี
ถึงแล้วทักมาอะไรประมานนี้ตามภาษาพี่น้อง และหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย มีทักถาทก็แค่เรื่องค่าเหล้าอะไรประมานนี้
จนมีอยู่ว่านึงเรารู้สึกว่าเหงาแปลกๆเลยอยากออกไปเที่ยวไปหาของกิน สถานที่ที่เราไปก็คือท่าน้ำชื่อดังเลยของจังหวัดนนท์(งงไหมละทำไมไม่บอกไปเลยเราก็ไม่เข้าเอาเป็นว่าชั่งมัน) คือที่นั้นมันมีของกินเยอะไงเลยอยากไปเวลาก็เย็นมากแลัวละ เราก็ไปไปแม้งคนเดียวเนี่ยละ ปกติเราก็ชอบไปไหนมาไหนคนเดียวอยู่แล้วชินอ่ะ ก็เดินทางไปปกติของเรานั่งรถไป พอถึงเราก็อัพตัสเฟสของเราปกติ เราก็เดินไปกะว่าจะเดินไปดูปลาแถวๆท่าน้ำนั้นแหละ แต่สิ่งที่เจอคือเจอพี่เขาซึ่งเขามากับพี่สาวเขาไงไอ้เราก็ตกใจนิดหน่อยเพราะมันบังเอิญไง เราก็เดินไปหาเขาเราก็ถามพี่เขาว่ามาทำอะไรอ่ะ เขาตอบมาว่ามาเดินเล่นซื้อของกับพี่สาวเขา แต่ที่เราจับสังเกตได้คือเขาแบบเหมือนตกใจเรามากก พร้อมกับยิงคำถามมาว่า มาทำไม? มากับใคร? ใครนัดมา? แล้วทำไมที่บ้านก็ไกล
เราก็ตอบกลับไปว่ามาเดินเล่นหาของกิน มาคนเดียวก็แค่นั้น เราก็แปลกทำไมต้องถามเยอะแต่ก็ไม่ได้อะไร เราก็ยืนอยู่กับเขานั้นแหละพอดีตรงนั้นมีปลาก็อยู่ตรงนั้นดูปลา หลังจากนั้นเหตุการณ์ที่ทำให้ตกใจสำหรับเรานะคือการได้รู้ความจริงอะไรบ้างอย่าง ทำให้เรากระจ่างเลย
ก็คือมีพี่ที่เราคุยอยู่ด้วยมาที่ท่าน้ำ เราก็สงสัยว่าเขาคงเป็นเพื่อนกัน แต่แต่แต่ ทำไมเขาตกใจเรามากเราก็ตกใจเหมือนกันเพราะเราก็คุยกับพี่ที่พึ่งมา
พี่คนนี้เราเคยไปดูหนังกับเขาคุยถามเรื่องทั่วๆไปเนี่ย แต่ทำไมวันนี้ถึงมาโผ่ลที่นี้ได้งงมาก พอเขามาถึงเขาก็เขาไปทักพี่ที่ผมชอบตอนแรกคุยกันอะไรไม่รู้เนี่ยละ แต่เรามีแต่คำถามในใจตัวเองเลยว่าอ่าวววงงเป็นอะไรกันทำไมรู้จักกัน แต่เรามีคำถามนึงเกิดขึ้นในใจเลยว่าทำไมไม่บอกว่ารู้จักกันเรางงมาก เพราะเราก็สงสัยมาตลอดๆ เขาก็ไม่เคยบอกพี่ที่เราชอบตอนแรกเราก็ไม่เคยรู้อะไรเลยเกี่ยวกับตัวเขาเลย สรุปเราเองก็มโนไปเองว่าเขาไม่มีใคร จริงๆก็คิดอยู่ว่าเขามีแฟนแล้วละ แต่แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่เราพึ่งจะคุยคนนี้ เราก็เลยแบบทำตัวไม่ถูกหลังที่โดนรถไฟสองขบวนชนกันเราก็รู้สึกอกหักทันทีทันใดนั้นเลย
เราเลยแกล้งทำเป็นแบบไม่รู้จักเขา เพราะพี่คนที่เราชอบคนแรกมันก็รู้อยู่ว่าเราคุยกับแฟนเขาแต่เขาไม่รู้ว่าเรากับแฟนเขาอ่ะไปดูหนังด้วยกัน หลังจากนั้นเขาก็พากันไปกินข้าวกัน เราก็นั่งอยู่ท่าน้ำแหละนั่งนึกอะไรไปเรื่อยคิดและเชื่อมโยงทุกๆอย่างว่ามันเป็นไปได้ยังไง เราก็ตั้งสติแล้วพาตัวเองกลับบ้านไปอย่างงงและโดยอาการที่แบบอกหักสิ่งแรกที่คิดคือร้านเหล้าโทรชวนเพื่อนเรียบร้อยเลยเพื่อนโอเค เราก็กำลังเดินไปขึ้นรถแต่สิ่งที่เห็นก็คือเขาสองคนเดินกลับมา(มากูเจ็บใจกลับกูก็เจ็บใจ) เราก็เลยบอกเขาไปว่ากลับบ้านละแค่นั้นแล้วก็รีบเดินมาขึ้นรถกลับบ้าน พอถึงบ้านเราก็เดินเข้าไปหยิบพวกของที่สำคัญเพราะว่าจะออกมาร้านเหล้า จู่ๆๆแฟนพี่เขาโทรมา เราก็รับเพราะเราไม่ได้คิดอะไรอีกอย่างก็อยากรู้ด้วยว่าเขาจะบอกอะไรหรือป่าวกับเหตการณ์ที่เจอวันนี้
คำแรกที่เขาถามเรามาเลยว่า "เป็นอะไรหรือป่าว" เราก็ตอบไปว่าไม่ได้เป็นอะไร(คือในใจคือแบบไม่ไหวแล้วไงเลยบอกไปว่าไม่เป็นอะไร)
เขาก็มาขอโทษเรานะบอกว่าพี่ผิดเองแหละ เราก็สงสัยผิดเรื่องอะไรพี่ไม่ได้ทำอะไรผิด พี่เขาก็บอกว่าผิดเองแหละที่ไม่ได้บอกเราก่อนว่าเขาเป็นแฟนกัน
เพราะเขาก็รู้ว่าเราชอบแฟนพี่เขา เขารู้ทุกอย่างที่เราทำให้แฟนเขา เพราะแฟนเขาก็บอกว่ามีน้องมาชอบ อะไรประมานเนี่ยละ เขาก็เลยไม่ได้บอกเราว่าเขาเป็นแฟนกับรุ่นพี่ที่เราชอบอยู่ เราก็บอกเราเข้าใจเพราะก็มีความรู้สึกเหมือนกันแหละว่าเขาสองคนต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกัน เราก็บอกไปไม่ได้เป็นไม่มีอะไรก็คุยกับเขา แล้วเขาก็บอกมาว่าเขาอะไม่ได้คุยกับแฟนเขาแล้วคือแบบเลิกกันแล้ว บอกว่าไม่มีอะไรกันแล้ว เราก็สวนถามไปว่าแล้วที่นัดเจอกันนี้คืออะไรหรอ?
เขาบอกว่าเขาก็กลับบ้านปกติบ้านเขาอยู่แถวๆท่าน้ำนั้นแหละ แต่แฟนเขาอยากเจอเลยโทรหาพี่เขาบอกว่าแวะมาหาหน่อยอยากเจออะไรประมานนี้
เขาก็ขอโทษเราตลอดเลยเพราะเขาคิดว่าเขาทำร้ายจิตใจเรามาก ณ ตอนนี้ถึงปัจจุบันเราก็ยังคุยกับเขานะเพราะรู้แล้วว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่แต่แต่
คือแบบมันยังมีเรื่องเหนื่อยใจอีก เวลาเราคุยกับเขาจะเอ่ยถึงแต่แฟนเก่าเขาทุกครั้ง ไม่รู้จะพูดไปเพื่ออะไรพูดให้ตัวเขาเจ็บหรือพูดให้เราเจ็บ แต่เราก็คิดว่าก็เขาเป็นแฟนเก่ากันเขาก็ยังคิดถึงกันมันเป็นเรื่องปกติ บ้างที่เราตั้งคำถามกับตัวเองเลยนะว่าทำไมเราเป็นคนที่มีความรู้สึกกับใครง่ายเกินไป ไม่เผื่อใจสุดท้ายเราเองเนี่ยละที่ต้องมานั่งเจ็บคนเดียว เขาสองคนนั้นไม่เคยรู้สึกหรอกว่าเรารู้สึกยังไง แล้วเขาก็ทะเลาะกันทะเลาะแบบมีชื่อเราไปเกี่ยวข้อง เราก็ไม่ได้อยากไปเป็นเครื่องมือที่ใช้ประชดสำหรับใคร เรารู้สึกไม่ค่อยโอเคเลย ปัจจุบันพี่ที่เราคุยด้วยเขาก็เราว่าเขาไม่ได้ชอบเรา อันนี้เราก็ทำใจไว้แล้วละ เราก็บอกเราอยากคุยกับเขาเพราะเราคุยกับเขาแล้วเราสบายใจ ถึงสถานะมันจะไม่ใช่เราก็โอเคที่ได้คุยเขาก็โอเคที่จะคุยกับเรา เขาก็เล่าเรื่องรุ่นพี่ที่เราชอบให้ฟัง ให้เราตัดใจจากแฟนของเขา ซึ่งเราลำบากใจมากเลย เพราะปิดเทอมยังไงเราก็ต้องเจอกัน แต่เราก็พอทำได้แล้วละ ที่เหลือคือเหนื่อยใจตัวเอง พอจะมีทางออกไหมกับเรื่องนี้เราเหนื่อยที่ต้องรับรู้เรื่องของพวกเขา แต่เราก็ไม่อยากให้เขาเกลียดเราว่าไปคุยกับแฟนคนอื่นโดนที่เราเองก็ไม่รู้มาก่อน
ใครมีทางออกลองบอกเราหน่อย เรื่องเราอาจจะเยอะจนอ่านไม่ไหวก็ชั่งขอวิธีที่จะทำใจให้ได้เร็วสุดก็พอ.
ปล.เรื่องที่เราเล่ามาคือเราเป็น ผู้ชายกันหมดเลยนะ เรื่องนี้ไม่มีผู้หญิงเกี่ยวข้อง
ควรไหมที่จะปล่อยวางกับใครสักสองคน.
เรื่องก็มีอยู่ว่าเราไปแอบชอบรุ่นพี่คนนึงที่มหาลัย ก็แอบชอบเขามาสักพักแล้ว
ก็วันสำคัญเช่นวันเกิดเราก็ทำของขวัญให้นะ เขาก็รู้แหละว่าเราอ่าแอบชอบเขา
แล้วซึ่งไอ้เราก็มโนไปเองไงว่าเขามีใจ ก็เพราะว่าคุยกันทุกวัน ขนาดเพื่อนพี่เขาก็สงสัยนะว่าเป็นอะไรกันจีบกันหรอ?
อะไรประมานเนี่ย แต่ช่วงนี้ก็ไม่คุยกับเขานานแล้ว ประมาน2-3เดือนได้ละ เพราะเราเองก็คิดว่าเขาไม่ได้ชอบเราหรอก
ก็เลิกทักเขาไป เขาไปก็ไม่ทักมาก็เลยไม่ค่อยได้คุยกัน มีบ้างก็แค่ตอบเฟสแซวกันไปกันมา ตามภาษาคนที่เคยรู้จักกัน
แล้วก็มีอยู่วันนึงเราไปดูหนังคนเดียว เราก็โพสเฟสตามปกตินะแต่วันนี้แปลกคือพี่ที่เราชอบมาชวนเราไปกินเหล้า
เราก็บอกไปว่าขอดูหนังให้เสร็จก่อนจะไปด้วย เขาก็โอเคเดี๋ยวรอ เพราะหนังจบเราก็รีบไปหาเขาเขาก็รอเราจริงๆ
หลังจากนั้นเราก็ไปกินเหล้ากันพอเวลาผ่านไปสักพักเราก็สังเกตนะว่าเขามีคนโทรมาหาแต่เขาก็ไม่ได้รับ เราก็เลยไม่ค่อยสนใจ
เขาก็นั่งคุยกับเราปกติเพราะพึ่งเจอกัน นั่งกินกันไปกันมาเราเองก็ไม่ค่อยไหวแล้วเราเริ่มเมา พี่เขาก็ถามว่าไหวไหมเราก็ตอบว่าไหว
หลังจากนั้นเราก็เลยหยิบโทรศัพท์ของเราให้เขาดู (พอดีเราสงสัยว่ามีพี่อีกคนแอดมาจากพี่เขาเนี่ยละแต่เราก็คุยกับเขานะ)
แล้วเราก็ถามเขาไปว่านี้เพื่อนพี่ใช่หรือป่าว? เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรก็เอาโทรศัพท์ไปดู แต่ที่แปลกคือเขาแคปหนัาจอที่เราคุยแชทกับพี่อีกไป
เราก็ไม่รู้เขาแคปไปทำไมเราก็ไม่ได้สนใจเพราะนึกว่าเขาก็เป็นเพื่อนกะนจริงอ่ะแหละ อาจจะแคปเอาไปแซวกันเล่นๆกันเลยไม่ได้คิดอะไรมากมาย
หลังเมาไดัที่แล้วพี่เขาก็ไปส่งเรากลับบ้านเพราะเห็นว่าเราเมามาก เราก็ไม่ไหวจริงเพราะขึ้นแท๊กซี่ได้เราก็ไม่ไหวจะหลับพอดีเราจะนอนละพี่เขาก็เอาหัวเราไปซบไหล่เขาเราก็รู้ตัวนะว่าทำแบบนี้ก็ไม่ถูกแต่ก็เอาเหอะคนเมาเขาก็ไม่ถือสาหรอก ก็เลยได้ฟินจนถึงบ้าน เขาก็ส่งถึงบ้านเลย เราก็บอกกลับให้เขากลับบ้านดี
ถึงแล้วทักมาอะไรประมานนี้ตามภาษาพี่น้อง และหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย มีทักถาทก็แค่เรื่องค่าเหล้าอะไรประมานนี้
จนมีอยู่ว่านึงเรารู้สึกว่าเหงาแปลกๆเลยอยากออกไปเที่ยวไปหาของกิน สถานที่ที่เราไปก็คือท่าน้ำชื่อดังเลยของจังหวัดนนท์(งงไหมละทำไมไม่บอกไปเลยเราก็ไม่เข้าเอาเป็นว่าชั่งมัน) คือที่นั้นมันมีของกินเยอะไงเลยอยากไปเวลาก็เย็นมากแลัวละ เราก็ไปไปแม้งคนเดียวเนี่ยละ ปกติเราก็ชอบไปไหนมาไหนคนเดียวอยู่แล้วชินอ่ะ ก็เดินทางไปปกติของเรานั่งรถไป พอถึงเราก็อัพตัสเฟสของเราปกติ เราก็เดินไปกะว่าจะเดินไปดูปลาแถวๆท่าน้ำนั้นแหละ แต่สิ่งที่เจอคือเจอพี่เขาซึ่งเขามากับพี่สาวเขาไงไอ้เราก็ตกใจนิดหน่อยเพราะมันบังเอิญไง เราก็เดินไปหาเขาเราก็ถามพี่เขาว่ามาทำอะไรอ่ะ เขาตอบมาว่ามาเดินเล่นซื้อของกับพี่สาวเขา แต่ที่เราจับสังเกตได้คือเขาแบบเหมือนตกใจเรามากก พร้อมกับยิงคำถามมาว่า มาทำไม? มากับใคร? ใครนัดมา? แล้วทำไมที่บ้านก็ไกล
เราก็ตอบกลับไปว่ามาเดินเล่นหาของกิน มาคนเดียวก็แค่นั้น เราก็แปลกทำไมต้องถามเยอะแต่ก็ไม่ได้อะไร เราก็ยืนอยู่กับเขานั้นแหละพอดีตรงนั้นมีปลาก็อยู่ตรงนั้นดูปลา หลังจากนั้นเหตุการณ์ที่ทำให้ตกใจสำหรับเรานะคือการได้รู้ความจริงอะไรบ้างอย่าง ทำให้เรากระจ่างเลย
ก็คือมีพี่ที่เราคุยอยู่ด้วยมาที่ท่าน้ำ เราก็สงสัยว่าเขาคงเป็นเพื่อนกัน แต่แต่แต่ ทำไมเขาตกใจเรามากเราก็ตกใจเหมือนกันเพราะเราก็คุยกับพี่ที่พึ่งมา
พี่คนนี้เราเคยไปดูหนังกับเขาคุยถามเรื่องทั่วๆไปเนี่ย แต่ทำไมวันนี้ถึงมาโผ่ลที่นี้ได้งงมาก พอเขามาถึงเขาก็เขาไปทักพี่ที่ผมชอบตอนแรกคุยกันอะไรไม่รู้เนี่ยละ แต่เรามีแต่คำถามในใจตัวเองเลยว่าอ่าวววงงเป็นอะไรกันทำไมรู้จักกัน แต่เรามีคำถามนึงเกิดขึ้นในใจเลยว่าทำไมไม่บอกว่ารู้จักกันเรางงมาก เพราะเราก็สงสัยมาตลอดๆ เขาก็ไม่เคยบอกพี่ที่เราชอบตอนแรกเราก็ไม่เคยรู้อะไรเลยเกี่ยวกับตัวเขาเลย สรุปเราเองก็มโนไปเองว่าเขาไม่มีใคร จริงๆก็คิดอยู่ว่าเขามีแฟนแล้วละ แต่แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่เราพึ่งจะคุยคนนี้ เราก็เลยแบบทำตัวไม่ถูกหลังที่โดนรถไฟสองขบวนชนกันเราก็รู้สึกอกหักทันทีทันใดนั้นเลย
เราเลยแกล้งทำเป็นแบบไม่รู้จักเขา เพราะพี่คนที่เราชอบคนแรกมันก็รู้อยู่ว่าเราคุยกับแฟนเขาแต่เขาไม่รู้ว่าเรากับแฟนเขาอ่ะไปดูหนังด้วยกัน หลังจากนั้นเขาก็พากันไปกินข้าวกัน เราก็นั่งอยู่ท่าน้ำแหละนั่งนึกอะไรไปเรื่อยคิดและเชื่อมโยงทุกๆอย่างว่ามันเป็นไปได้ยังไง เราก็ตั้งสติแล้วพาตัวเองกลับบ้านไปอย่างงงและโดยอาการที่แบบอกหักสิ่งแรกที่คิดคือร้านเหล้าโทรชวนเพื่อนเรียบร้อยเลยเพื่อนโอเค เราก็กำลังเดินไปขึ้นรถแต่สิ่งที่เห็นก็คือเขาสองคนเดินกลับมา(มากูเจ็บใจกลับกูก็เจ็บใจ) เราก็เลยบอกเขาไปว่ากลับบ้านละแค่นั้นแล้วก็รีบเดินมาขึ้นรถกลับบ้าน พอถึงบ้านเราก็เดินเข้าไปหยิบพวกของที่สำคัญเพราะว่าจะออกมาร้านเหล้า จู่ๆๆแฟนพี่เขาโทรมา เราก็รับเพราะเราไม่ได้คิดอะไรอีกอย่างก็อยากรู้ด้วยว่าเขาจะบอกอะไรหรือป่าวกับเหตการณ์ที่เจอวันนี้
คำแรกที่เขาถามเรามาเลยว่า "เป็นอะไรหรือป่าว" เราก็ตอบไปว่าไม่ได้เป็นอะไร(คือในใจคือแบบไม่ไหวแล้วไงเลยบอกไปว่าไม่เป็นอะไร)
เขาก็มาขอโทษเรานะบอกว่าพี่ผิดเองแหละ เราก็สงสัยผิดเรื่องอะไรพี่ไม่ได้ทำอะไรผิด พี่เขาก็บอกว่าผิดเองแหละที่ไม่ได้บอกเราก่อนว่าเขาเป็นแฟนกัน
เพราะเขาก็รู้ว่าเราชอบแฟนพี่เขา เขารู้ทุกอย่างที่เราทำให้แฟนเขา เพราะแฟนเขาก็บอกว่ามีน้องมาชอบ อะไรประมานเนี่ยละ เขาก็เลยไม่ได้บอกเราว่าเขาเป็นแฟนกับรุ่นพี่ที่เราชอบอยู่ เราก็บอกเราเข้าใจเพราะก็มีความรู้สึกเหมือนกันแหละว่าเขาสองคนต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกัน เราก็บอกไปไม่ได้เป็นไม่มีอะไรก็คุยกับเขา แล้วเขาก็บอกมาว่าเขาอะไม่ได้คุยกับแฟนเขาแล้วคือแบบเลิกกันแล้ว บอกว่าไม่มีอะไรกันแล้ว เราก็สวนถามไปว่าแล้วที่นัดเจอกันนี้คืออะไรหรอ?
เขาบอกว่าเขาก็กลับบ้านปกติบ้านเขาอยู่แถวๆท่าน้ำนั้นแหละ แต่แฟนเขาอยากเจอเลยโทรหาพี่เขาบอกว่าแวะมาหาหน่อยอยากเจออะไรประมานนี้
เขาก็ขอโทษเราตลอดเลยเพราะเขาคิดว่าเขาทำร้ายจิตใจเรามาก ณ ตอนนี้ถึงปัจจุบันเราก็ยังคุยกับเขานะเพราะรู้แล้วว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่แต่แต่
คือแบบมันยังมีเรื่องเหนื่อยใจอีก เวลาเราคุยกับเขาจะเอ่ยถึงแต่แฟนเก่าเขาทุกครั้ง ไม่รู้จะพูดไปเพื่ออะไรพูดให้ตัวเขาเจ็บหรือพูดให้เราเจ็บ แต่เราก็คิดว่าก็เขาเป็นแฟนเก่ากันเขาก็ยังคิดถึงกันมันเป็นเรื่องปกติ บ้างที่เราตั้งคำถามกับตัวเองเลยนะว่าทำไมเราเป็นคนที่มีความรู้สึกกับใครง่ายเกินไป ไม่เผื่อใจสุดท้ายเราเองเนี่ยละที่ต้องมานั่งเจ็บคนเดียว เขาสองคนนั้นไม่เคยรู้สึกหรอกว่าเรารู้สึกยังไง แล้วเขาก็ทะเลาะกันทะเลาะแบบมีชื่อเราไปเกี่ยวข้อง เราก็ไม่ได้อยากไปเป็นเครื่องมือที่ใช้ประชดสำหรับใคร เรารู้สึกไม่ค่อยโอเคเลย ปัจจุบันพี่ที่เราคุยด้วยเขาก็เราว่าเขาไม่ได้ชอบเรา อันนี้เราก็ทำใจไว้แล้วละ เราก็บอกเราอยากคุยกับเขาเพราะเราคุยกับเขาแล้วเราสบายใจ ถึงสถานะมันจะไม่ใช่เราก็โอเคที่ได้คุยเขาก็โอเคที่จะคุยกับเรา เขาก็เล่าเรื่องรุ่นพี่ที่เราชอบให้ฟัง ให้เราตัดใจจากแฟนของเขา ซึ่งเราลำบากใจมากเลย เพราะปิดเทอมยังไงเราก็ต้องเจอกัน แต่เราก็พอทำได้แล้วละ ที่เหลือคือเหนื่อยใจตัวเอง พอจะมีทางออกไหมกับเรื่องนี้เราเหนื่อยที่ต้องรับรู้เรื่องของพวกเขา แต่เราก็ไม่อยากให้เขาเกลียดเราว่าไปคุยกับแฟนคนอื่นโดนที่เราเองก็ไม่รู้มาก่อน
ใครมีทางออกลองบอกเราหน่อย เรื่องเราอาจจะเยอะจนอ่านไม่ไหวก็ชั่งขอวิธีที่จะทำใจให้ได้เร็วสุดก็พอ.
ปล.เรื่องที่เราเล่ามาคือเราเป็น ผู้ชายกันหมดเลยนะ เรื่องนี้ไม่มีผู้หญิงเกี่ยวข้อง