นิทานก่อนนอน 7

คืนนึงที่บ้านเลขที่ 88/888 ซึ่งเป็นบ้านร้าง คนในบ้านก็กำลังกินข้าวกันอยู่

พ่อ "แปลก ๆ อีกแล้ว"

แม่ "บ้านร้างแต่ทำไมมีคนใช่มะ"

ลูก "แล้วยังบ้านเลขที่ย่อย 888 อีก"

พ่อ "ว่าแต่ลูกสอบเป็นไงมั่ง"

ลูก "ก็งี้ทุกที เรียนไม่เก่งก็ไม่มีสิทธิมีเสียงรึไง"

แม่ "ไม่มี"

ลูก "ดี งั้นดูนี่!"

ลูกก็คว้ากระดาษข้อสอบ 100 คะแนนเต็มมาให้พ่อแม่ดู

พ่อ "เราดูลูกผิดไปจริง ๆ"

แม่ "ใช่ ไม่นึกว่าลูกจะเป็นขโมยงี้"

ลูก "จับได้แล้วสินะว่าเราขโมยกระดาษข้อสอบเพื่อนมา"

แล้วเพื่อนของลูกก็มากดกริ่งที่หน้าประตูบ้าน

ลูก "พ่อไปดูดิ๊ว่าใครมา"

พ่อ "เราต้องไม่เกี่ยงโยนงานไปมากันน่ะ"

แม่ "จึงควรไป"

พ่อ "ลูกพูดมาก่อน ดังนั้นลูกต้องเป็นคนไปป่าว"

ลูก "เกี่ยงงานกันแล้วนา"

เพื่อนลูกเห็นไม่มาซักทีเลยกลับบ้านตนเองไป

แม่ "ความผิดใคร"

ลูก "มาคอยโยนความผิดให้กันและกันอีก บ้านนี้ใช้ไม่ได้เลยจริง ๆ"

ทั้ง 3 จึงแยกย้ายไปอยู่ที่ต่าง ๆ โดยคนพ่อไปเป็นรปภที่ห้างดังแห่งนึงย่านถนนวูเค่สตรีท

หัวหน้า "เดี๋ยวเจ้าต้องย้ายมาทำกะกลางคืนนะ"

พ่อ "ดี เวลาหลับเราเลย"

หัวหน้า "หลับได้แต่อย่าให้เรารู้ละกัน"

เมื่อถึงเวลาพ่อก็นั่งประจำตำแหน่ง พลันก็เห็นเงาดำ ๆ เดินมาจากความมืด

พ่อ "ไม่น่าไว้ใจเบย"

เงาดำ ๆ "แต่เจ้าว่าจะนอนไม่ใช่รึ"

พ่อ "หัวหน้ารู้ไม๊"

เงาดำ ๆ "ไม่"

พ่อ "เค"

พ่อก็หลับไป บ่าย 3 โมงวันต่อมาก็ตื่นขึ้นมาพอดี

หัวหน้า "ขยันมาก เฝ้ายามเลยเวลาหลายชั่วโมงเบย"

พ่อ "ไม่ไว้ใจคนอื่นน่ะ เลยเฝ้าเลยเวลางี้"

หัวหน้า "อย่าหักโหมให้มาก เราต้องไว้ใจเพื่อนร่วมงานกัน"

คนแม่หลังจากแยกทางแล้วก็ไปอาศัยอยู่ที่บ้านแม่

แม่ "ขอนั่งกินนอนกินที่บ้านนี้แหละ"

แม่ของแม่ "ดี ถ้าไปซุปเปอร์มาเก็ตก็ซื้อมันฝรั่งมาตุนไว้เยอะ ๆ เลย"

แม่ "ของมันต้องมีตอนลงดันดิ"

ส่วนคนลูกก็ไปอยู่กะเพื่อน

เพื่อน "วันก่อนไปหาที่บ้านไม่เห็นมาเปิดประตู"

ลูก "เพราะเหตุนั้นไงทำครอบครัวเราแตกแยกงี้"

เพื่อน "เราผิดมาก ขอยกบ้านนี้ให้เป็นการไถ่โทษ"

หลังจากลูกได้บ้านนี้มาแล้วก็ลงประกาศขาย ได้เงินมาก็เอาไปเปิดร้านขายอาหารสุขภาพ

ลูก "ถ้าได้เงินมาก้อนนึงแล้วเราจะไปทำฟาร์ม"

ลูกค้า "ฟาร์มไร"

ลูก "ฟาร์มโซล่าฟาร์ม"

ลูกค้าทิ้งของที่จะซื้อทันทีและว่า "เราก็นึกว่าฟาร์มหมูฟาร์มเห็ดไร ผิดหวังจริง ๆ"

ลูก "ทำข้าวของเสียหายอีก จงชดใช้มา"

ลูกค้า "เราละอายใจยิ่งนัก เอาเป็นว่าเหมาทั้งร้านและสินค้าตลอด 100 ปีที่จะขายเลย"

จากเหตุการณ์นั้นลูกก็ได้เงินก้อนมาทำโซล่าฟาร์มแล้ว แต่ปรากฎว่าเกิดสงครามเอกภพเสียก่อน ทำให้โซล่าฟาร์มพังไป

ลูก "เค ของต่าง ๆ แค่ของนอกกาย เป็นสิ่งสมมติ ยังไงเราก็คือเรา เพียงแค่นั้น"
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่