ว่าด้วยเรื่องแม่อยากให้ซื้อบ้าน

กระทู้คำถาม

ศาลาคนเศร้า มนุษย์เงินเดือน ที่ดิน ปัญหาชีวิต สุขภาพจิต

ถ้าเราไม่ได้ซื้อที่ให้แม่เราเป็นลูกที่แย่มากมั้ย แม่อยากได้ที่สร้างบ้าน เราไม่สามารถซื้อให้แม่ได้ เนื่องจากเงินเดือนเราไม่ได้มากพอ ต้องส่งให้ที่บ้าน30%ของเงินเดือน กลางเดือนถ้าไม่พอก็ต้องโอนให้เล็กๆน้อยๆอีก แต่แม่ก็เหมือนจะไม่เข้าใจ เวลาเราโทรหา ชอบพูดบ่อยๆว่าลูกน้าดีมาก จะซื้อที่ให้แม่ค้า พูดบ่อยมาก <บ้านที่แม่อยู่ตอนนี้เป็นสมบัติของคุณตาที่เสียไปแล้ว แต่ชื่อไม่ได้เป็นชื่อแม่ แม่จึงอยากได้บ้านเป็นของตัวเอง > จะให้เราซื้อที่ดินสร้างบ้านให้ แต่ไม่เคยมองเห็นว่าเราต้องใช้จ่ายอะไรบ้าง คิดแต่จะให้เราทำนั่นนี่นู่นให้ พอเราอธิบายว่าเราไม่อยากมีหนี้ บ้านที่อยู่ก็ยังอยู่ได้ตลอดชีวิต เพียงแค่ไม่ใช่ชื่อเราเฉยๆ และ เรากลัวว่าจะหาใช้ไม่ไหว เราอายุ30แล้ว ทุกวันนี้มีทุกอย่างเพราะหาเองหมด ตั้งแต่เรียนก็หาเงินเรียนหมด ส่งให้ที่บ้านไม่เคยขาด แต่เหมือนแม่ไม่เคยคิดว่าเราช่วยขนาดไหน ไม่เคยชื่นชมอันนี้ไม่ว่า แต่ถ้าวันไหนไม่ได้ดั่งใจ ก็ว่าเราไม่เคยทำให้พ่อแม่ บ่นว่าเราอิจฉากลัวว่าแม่สบาย เราได้ยินกับหู โคตรเสียใจ แม่ยังเคยบอก มีความสามารถสร้างบ้านเหมือนลูกคนอื่นมั้ย โคตรแย่เลย ลำพังจะสร้างตัวเองขึ้นก็ยากแล้ว ยังจะให้เราเป็นหนี้อีก 🥺🥺🥺 #ขออนุญาตระบายนะคะ

แก้ไขข้อความเมื่อ

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 6077384

สมาชิกหมายเลข 4105464 ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 854998 ซึ้ง, เกาะแน่นแน่นนะน้องนะ ซึ้ง, joeslp ทึ่ง, phoobodee ซึ้ง, ไม้ขีดก้านสุดท้าย ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 3924595 ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 5045171 ซึ้ง

สุดยอดความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 26

เจ้าของกระทู้คะ  คุณทำมากพอแล้วค่ะ
คุณไม่จำเป็นต้องให้แม่ มากกว่า30% ที่เค้ามาขอเพิ่ม จงอย่าให้ค่ะ
สิ้นเดือน โอน30% แล้วจบ  block เบอร์ไปเลย

ลองถามใจตัวเองและตอบคำถามนี้ให้ได้ค่ะ
คุณมีภาวะเหมือนคนขาดความรักความอบอุ่น อยากได้การยอมรับจากพ่อแม่
อยากให้ท่านชื่นชมและโอบกอดว่ารัก ว่าดี หรือไม่คะ

ดูเหมือนคุณกำลังคาดหวังให้แม่ฟังเหตุผลของคุณว่าทำไมจึงตามใจท่านไม่ได้
ความจริงคือ  แม่ไม่ฟังคุณหรอกค่ะ  และชาตินี้คงไม่มีทางที่คุณจะเปลี่ยนความคิดแม่ได้
จงยอมรับความจริงค่ะ
ตลอดชีวิตแม่ไม่เคยทำงานหาเงินเองเลย  มีตายายเลี้ยงดูและแม่ก็อยู่แต่ในบ้าน
เค้าไม่เคยรู้ว่าโลกภายนอกมันโหดร้าย ลำบากแค่ไหนกว่าจะได้มาแต่ละบาท
โลกของแม่คงมองผ่านจอโทรทัศน์ละครบ้าง ดาราบ้าง และจากโลกรอบๆตัวคือ เครือญาติและเพื่อนๆเขาเท่านั้นเอง   ซึ่งก็มักจะมาคุยโม้โอ้อวดกันเวลาที่มารวมตัวกัน

เมื่อคุณยอมรับความจริงได้ว่า คุณไม่มีทางจะเปลี่ยนคนอื่นได้
จงเปลี่ยนแปลงที่ตัวคุณค่ะ   สิ่งใดไม่ก่อให้เกิดความเจริญแก่ชีวิต  จงตัด
ถ้าตัดไม่ได้  ก็จงผละออก หนีออกมา   ลดเวลาที่จะพาตัวคุณให้ต้องสัมผัสสิ่งแย่ๆนั้น ให้สั้นลงได้
แม่และคำพูดของเค้า  ไม่ได้เกาะบนบ่า บนหลังของคุณ24ชั่วโมง
แม่อยู่อีกที่หนึ่ง  คุณอยู่อีกที่หนึ่ง  ถ้าไม่มีมือถือเป็นสื่อกลาง  คุณก็ไม่ต้องได้รับรู้คำพูดทิ่มแทงจากแม่อีก  เราจึงเสนอให้รับโทรศัพท์จากที่บ้านให้เป็นเวลาเฉพาะนอกเวลาทำงานและต้องเป็นเวลาที่คุณว่างจริงๆพร้อมจริงๆที่จะคุย  ไม่รับพร่ำเพรื่อ  เพราะมันบั่นทอนจิตใจ
หลักการนี้เพื่อนสนิทเราทำให้เห็นแล้ว   ว่าทำแล้วชีวิตของเธอดีขึ้น  เธอดูสดใสขึ้นจริงๆ
เธอก็โดนแบบคุณเลย  โดนที่บ้านขอเงินไม่ได้  ก็โดนถล่มโทรมาด่าวันละหลายรอบ  หนักกว่าเจ้าหนี้บัตรเครดิต ร้องไห้ขี้มูกโป่งในที่ทำงาน
เธอต้องรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเหลือในชีวิต
เลือกใช้วิธีใจแข็ง ตัดการติดต่อแบบ 1 เดือน โทร 1ครั้ง วันโอนเงินนั่นแหละ
เงินก็ยังส่งที่บ้านเหมือนเดิม แต่ก้อนเดียว ทุกเดือน  ไม่มีให้เพิ่ม
คือ โอนแล้ว โทรแจ้งว่า  แม่คะ  โอนแล้วนะคะ จำนวน x บาท (ตัดจบ วางหู)
งานเลี้ยงสังสรรค์ วันหยุดยาว วันรวมญาติเธอไม่ไปค่ะ  ไม่กลับบ้านเลย
ทำแบบนี้เป็นปีจนที่บ้านเริ่มสำนึกและลดความร้ายกาจลงบ้าง

ถูกใจให้พอยต์

Rirakkuma

สมาชิกหมายเลข 1676878 ถูกใจ, humming in my sleep ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1421289 ถูกใจ, tachycardia ถูกใจ, jigabelle ถูกใจ, silentkung ถูกใจ, NameNottobeNoted ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4105464 ถูกใจ, where ever ถูกใจ, moopeepink ถูกใจรวมถึงอีก 11 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 6

สภาวะเดียวกันค่ะ ตอนนี้เราตั้งใจเอาจริง จิตแข็ง หูทวนลม เพราะเรารู้ว่าเราเป็นลูกที่ดีมากแล้ว ถึงแม่จะไม่พอใจเราก็ไม่สนใจแล้ว เพราะการที่พูดแบบนี้มันทำลายน้ำใจลูกมากมายเหลือเกิน

พอเราช่าง ไม่สนใจ พบว่าเรามีความสุขมากขึ้น แล้วแม่เราเค้าก็ไม่กล้าหืออีก เพราะเราเอาจริงเค้ารู้