ผมเห็นแก่ตัวไปไหม ที่จะออกไปสมัครงานทำข้างนอกบ้าน ไม่ช่วยงานที่บ้าน

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ที่บ้านทำของกินขาย
พวกสลัดโรล ลุยสวน อาหารคลีน สลัดกล่อง แซนวิช
หน้าที่ผมแต่ละวันคือ 

15.00-16.30  ไปรับเดก ๆ กลับจากโรงเรียน
17.00-19.00  ไปแมคโคร ไปซื้อของไว้ทำตอนกลางคืน

19.00-00.00  จะว่าง เพราะยังไม่ต้องทำไรมาก แต่ก็นั่งเด็ดผัก ไปเรื่อยเปื่อย 
00.00-08.00  นั่งทำงาน ห่อลุยสวน เสร็จ ตี 5 ไปส่งของตามที่ต่าง ๆ กลับถึงบ้าน 8 โมง

จะมีเวลานอนแค่ตอนนั้น คือ 8 โมง ถึงบ่ายสาม บางวันก็นอนไม่พอ หลับในบ่อยมาก
ผมก็เริ่มเบื่อ ที่บ้านก็ชอบพูดว่า เวลาว่าง ทำไมไม่รู้จักนอน ผมแบบ เวลาว่าง จะไม่ให้ทำอย่างอื่นเลยหรอ
เล่นคอม ดูหนัง บลา ๆ 

แล้วก็ได้ค่าแรง วันละ 200 ย้ำว่า 200 พี่สาวก็ชอบบ่นว่าเห็นแก่ตัว ที่จะออกไปทำอย่างอื่นนอกบ้าน
แต่พี่สาวทำของขาย ได้วันนึง 1000+ พี่สาวก็พูดได้สิ เพราะเขาได้เงินเยอะ ส่วนผม เหนื่อยเหมือนกัน แต่ได้วันละ 200

พอผมบอกว่า อาทิตย์หน้า จะไปสมัครงานข้างนอก ก็หาว่าผมเห็นแก่ตัว

ปล. ที่อยากออกไปทำข้างนอก เรื่องเงินที่ได้ก็มีส่วน แต่ไม่เยอะ แต่ที่มีผลกับผมมากคือ ช่วงเวลาทำงาน
ปกติเขาทำกันแค่ 9 ชม ก็พอ นี่วันนึง ผมทำเยอะเกินไป บางทีหลับใน ขับรถไปชนรถคนอื่น พ่อแม่ก็บ่นอีก 
ว่าขับยังไงให้ไปชน -*-

นี่ผมเห็นแก่ตัวมากไปรึป่ว