ปรึกษาเรื่องความรักวัย 30ค่ะ

เราแต่งกับแฟนมาจะ 4ปีแล้วก่อนแต่งอีก 2ปี ตอนนี้กำลังตัดสินใจจะหย่ากันค่ะ
เป็นปัญหาเล็ก ๆ เดิม ๆ ซ้ำ ๆ เขาไม่คิดอะไรมาก แต่เราคิดมากอยู่คนเดียว แต่ก่อนจะคุยกันถามและพยายามปรับ แต่หลัง ๆ มาก็กลับเป็นเหมือนเดิม เราเริ่มมักจะบ่นและด่าเขาแทน ทั้งคุย ทั้งขอร้อง ทั้งสั่งให้ทำก็แล้วมันก็ยังวนมาที่เดิมอยู่ดี  
ตอนนี้เราสับสนค่ะ ตอนแรกเราก็คิดขึ้นมาได้ว่าตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว แต่พอมาคุยกันเหมือนเราเห็นแก่ตัวยังไงไม่รู้ ความคิดมันก็เลยสับสนไปหมดว่าคิดดีแล้วหรือเปล่า
ถ้าเรื่องปัญหาเราจะยกตัวอย่างที่ทะเลาะประจำเลย เรื่องเวลางานเราไม่ตรงกัน เขาเล่นดนตรีตอนกลางคืนประมาณวันละ 4-6ชม. แต่เขาก็ไปกินต่อจนถึงเช้า เราที่ทำงานเช้า 10โมงถึงทุ่ม กลับมามีเวลาอยู่ด้วยกันแค่ชม.หรือไม่ถึงชม.ก็มี เวลาว่างก่อนไปเล่นดนตรีเขาจะเล่นเกมแทน เราเลยทะเลาะกัน ว่าทำไมเล่นเสร็จไม่กลับมาเล่นเกม แล้วเอาเวลาว่างน้อยนิดมาสนใจเราบ้าง เขาก็ว่าเล่นเสร็จต้องประชุนวงต่อหรือวันเกิดคนนั้นคนนี้ คนนั้นเลี้ยงบ้างนี่เลี้ยงบ้าง ต้องหาคอนเนคต่อ เวลาเล่นเกมมันก็มีแค่นี้ เขาถามว่าเขาผิดอะไร เราก็ตอบไม่ได้ สับสนในความรู้สึกเป็นอย่างมาก เราเห็นแก่ตัวเรียกร้องเยอะไปหรือเปล่า หรือเรามีทางออกอะไรบ้าง ใครก็ได้ค่ะ แชร์ประสบการณ์หรือแนะนำเราหน่อย

ปล.เขาไม่เคยนอกใจหรือนอกกายเราเลยค่ะ มีข้อดีนี้หนึ่งข้อ