เอาจริง ๆ เราเป็นคนที่ร่าเริงมากขนาดอาจารย์ยังชอบบ่นเลยว่าพูดมากคุยเยอะแยะเเล้วถ้าอยู่ในกลุ่มเพื่อนเราจะเป็นคนที่ทำให้เพื่อนหัวเราะเสมอๆ
เเต่ช่วงนี้เราขึ้นม.5ค่ะเป็นชช่วงที่ต้องเริ่มใส่ใจเกรดที่จะใช้เข้ามหาลัย แล้วเราอยากเข้ามหาลัยในกรุงเทพตามที่พ่อแม่ขอไว้ ซึ่งเราก็รู้ว่าการแข่งขันมันสูงมากๆแล้วช่วงโควิดการเรียนของมัธยมก็แทบจะไม่มีเวลาหายใจทิ้งเล่นเลย
เราเรียนสายศิลป์ญี่ปุ่น-อังกฤษค่ะ ว่าจะเข้าเอกภาษาอังกฤษที่เป็นวิชาที่เราถนัด
เราเริ่มกดดันตอนที่ได้เรียนจีนค่ะเราไม่ถนัดจีนเลยถึงจะมีเชื้อจีนก็ตามเราง่อยมาก
แล้วมีตอนที่เขาบอกคะแนนทุกคนในกลุ่มเราทั้งคนที่เคยเรียนจีนมาตอนประถมแล้วเพื่อนที่บ่นว่าไม่ได้ๆกัน ก็ได้ตั้ง 9 10 ซึ่งเราได้แค่6.5เรานอยด์มากถึงแถมรู้ว่าที่มันได้เยอะเพราะมันลอกกันเราก็ยิ่งน้อยใจ
แถมวันนี้มีสอบคณิตเราก็ไปเรียนพิเศษกับเพื่อน3คนมันก็ผ่านกันมีแต่เรากับคนนึงเพื่อนที่ตก ผ่าน 6 เราได้ 5 อีกคนได้ 4 ซึ่งความเครียดก่อนหน้าเราก็นอยด์อยู่แล้วยิ่งเจอแบบนี้เรายิ่งรู้สึกไร้ค่าเข้าไปอีก
เราก็พอรู้ว่าตัวเรากดดันตัวเองมากเกินไปแต่มันก็ช่วยไม่ได้ แถมเรายังเคยเป็นโรคซึมเศร้าอยู่ช่วงนึงหนักๆด้วย เราจะจัดการกับความคิดของเราต่อไปยังไงดีคะ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราจะต้องทำร้ายตั วเองแน่ๆ แล้วเราก็ไม่อยากให้พ่อแม่ผิดหวังด้วย
เครียดเรื่องเรียนกดดันตัวเองมากเกินไปทำยังไงคะ?
เเต่ช่วงนี้เราขึ้นม.5ค่ะเป็นชช่วงที่ต้องเริ่มใส่ใจเกรดที่จะใช้เข้ามหาลัย แล้วเราอยากเข้ามหาลัยในกรุงเทพตามที่พ่อแม่ขอไว้ ซึ่งเราก็รู้ว่าการแข่งขันมันสูงมากๆแล้วช่วงโควิดการเรียนของมัธยมก็แทบจะไม่มีเวลาหายใจทิ้งเล่นเลย
เราเรียนสายศิลป์ญี่ปุ่น-อังกฤษค่ะ ว่าจะเข้าเอกภาษาอังกฤษที่เป็นวิชาที่เราถนัด
เราเริ่มกดดันตอนที่ได้เรียนจีนค่ะเราไม่ถนัดจีนเลยถึงจะมีเชื้อจีนก็ตามเราง่อยมาก
แล้วมีตอนที่เขาบอกคะแนนทุกคนในกลุ่มเราทั้งคนที่เคยเรียนจีนมาตอนประถมแล้วเพื่อนที่บ่นว่าไม่ได้ๆกัน ก็ได้ตั้ง 9 10 ซึ่งเราได้แค่6.5เรานอยด์มากถึงแถมรู้ว่าที่มันได้เยอะเพราะมันลอกกันเราก็ยิ่งน้อยใจ
แถมวันนี้มีสอบคณิตเราก็ไปเรียนพิเศษกับเพื่อน3คนมันก็ผ่านกันมีแต่เรากับคนนึงเพื่อนที่ตก ผ่าน 6 เราได้ 5 อีกคนได้ 4 ซึ่งความเครียดก่อนหน้าเราก็นอยด์อยู่แล้วยิ่งเจอแบบนี้เรายิ่งรู้สึกไร้ค่าเข้าไปอีก
เราก็พอรู้ว่าตัวเรากดดันตัวเองมากเกินไปแต่มันก็ช่วยไม่ได้ แถมเรายังเคยเป็นโรคซึมเศร้าอยู่ช่วงนึงหนักๆด้วย เราจะจัดการกับความคิดของเราต่อไปยังไงดีคะ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราจะต้องทำร้ายตั วเองแน่ๆ แล้วเราก็ไม่อยากให้พ่อแม่ผิดหวังด้วย