คือที่บ้านเราอ่ะค่ะ ยายเรามีลูก5คน
อยู่มาวันหนึ่ง ยายเกิดป่วยล้ม คือแบบคนแบบไม่มีแรงแล้ววูบล้มไปเลยอ่ะ หลังจากที่ทุกคนรู้ข่าวว่ายายไม่สบายยายล้มก็พากันมาบ้านแล้วทะเลาะกันเรื่องที่ใครจะเอายายไปดูแลเพราะเขาคิดว่าอยู่กะเราเราคงดูแลไม่ได้และก็ทะเลาะอยู่พักใหญ่ปกติที่บ้านเรา5พี่น้องอ่ะก็ไม่ลงรอยกันด้วยเพราะพวกเขาไม่เคยส่งเงินมาให้ยายเลย คนที่ส่งมาทุกวันนี้ก็มีแต่แม่เรากะน้าเรา เขาเลยทะเลาะกัน แล้วอีกอย่างคือน้าเรามีลูกอยู่2คน คนพี่มีภาระต้องจ่ายคนน้องไม่มีภาระอะไรเลยแต่ทางป้าไม่ให้พี่ขึ้นมาดูแลยายเพราะห่วงว่าหลานจะเรียนไม่จบ คนน้องอ่ะเรียนม.รามคำแหงนะ เขาก็ทะเลาะกันอยู่นั้นแหละ พอสรุปได้ว่าจะให้ยายไปอยู่กะลุง(ลูกของยายพี่คนโต) พอยายไปอยู่ด้วย ก็อยู่ไม่มีความสุข เพราะเขาด่ายายสารพัดเลยทั้งๆที่เป็นลูกตัวเองแท้ๆ ต่อมาเขาก็เอายายมาอยู่กะลูกสาวพอยู่กะลูกสาวยายก็ไม่มีความสุขอีก เพราะเขามีลูกหลานเยอะเวลากินข้าวยายก็ได้นั่งแยกกินเพราะเขาไม่ให้กินด้วย แก้วกินน้ำก็ได้แยกกินกะหลานเพราะถ้ายายเอาของหลานไปกินยายก็จะโดนด่า แล้วต่อมาแม่เราก็ไปรับยายกลับบ้าน ก่อนแม่เราจะไปถึง ป้าบอกว่า ทีหลังถ้าเป็นอะไรไม่ต้องโทรหาคนทางนี้โทรไปหาคนอยู่กรุงเทพโน้น อย่าโทรมาไม่ต้องมาอีก เขาบอกแบบนี้ แล้วพอยายมาอยู่บ้าน ตอนแรกเราคิดว่าจะไปเรียนต่อแล้ว เรียนต่อของปัญญาพิวัฒน์อ่ะ อันนี้ยังไม่ได้บอกแม่แค่คิดไว้ พอแม่บอกให้ดูยายเลยไปถามแม่ว่า ถ้าได้ทุนเรียนต่อจะให้ไปไหม แม่เราบอกแม่อยากให้ดูแลยายแม่หวังกะเราไว้สูง อยู่จนกว่าแม่จะกลับไปอยู่บ้าน เราก็ถามแม่ว่า นานแค่ไหน แม่บอกว่าก็ดูก่อน ที่เราคิดนะที่แน่ๆอ่ะคือ กว่าแม่จะขึ้นมาก็ประมาณ2-3ปีไม่ก็4ปี แล้วให้เราอยู่บ้านกะยายเฉยๆไม่ได้ไปไหน อ่ะงานก็ไม่ได้ทำอยู่กะยายอย่างเดียวเรียนก็ไม่ได้เรียน พอคุยไปคัยมาแม่บอก ถ้าได้ทุนแล้วอยากไปก็เรื่องของแก คิดเอา ตอนแรกก็ถามว่าถ้าหนูไปแม่จะด่าไหม แม่บอกถ้าด่าก็ไม่รู้จะด่ายังไง คล้ายๆว่าแม่เป็นห่วงยายอย่างเดียวอ่ะ ก็เจ้าใจนะใช่ว่าเราจะไม่เป็นห่วงยาย แต่ถ้าเราอยู่บ้านเราก็จะไม่มีอนาคต แต่ถ้าเราไปเรายังมีอนาคตยังหาเงินเลี้ยงได้ เราเห็นแก่ตัวไปไหน คือจริงๆอ่ะ มันหนักกว่านี้ เราไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนดีถ้าไปตามทางของตัวเองก็จะโดนด่าโดนมองว่าไม่รักยายเนรคุณไม่รู้จักทดแทนบุญคุณคนอื่นๆก็ถามมาว่าทำไมไม่ดูแลยายทำไมเห็นแก่ตัวจัง แล้วแบบนี้ควรทำยังไงอ่ะ
คือส่วนตัวแม่เราก็มีฐิติสูงอยู่แล้วไม่ฟังใครเลยเราอยู่กับปัญหาแบบนี้มา18ปีแล้ว รอวันที่จะออกจากบ้านแต่ยายมาเป็นแบบนี้ต้องทำยังไงอ่ะ (ตอนนี้ยายเราดีขึ้นกว่าเดิมเยอะแล้ว)เราก็อยู่ม.6แล้ว ตอนนี้ ช่วยให้ความคิดเห็นหน่อยได้ไหมคะ จนปัญญาแล้วจริงๆ
ต้องเลือกทางไหนดีคะ
อยู่มาวันหนึ่ง ยายเกิดป่วยล้ม คือแบบคนแบบไม่มีแรงแล้ววูบล้มไปเลยอ่ะ หลังจากที่ทุกคนรู้ข่าวว่ายายไม่สบายยายล้มก็พากันมาบ้านแล้วทะเลาะกันเรื่องที่ใครจะเอายายไปดูแลเพราะเขาคิดว่าอยู่กะเราเราคงดูแลไม่ได้และก็ทะเลาะอยู่พักใหญ่ปกติที่บ้านเรา5พี่น้องอ่ะก็ไม่ลงรอยกันด้วยเพราะพวกเขาไม่เคยส่งเงินมาให้ยายเลย คนที่ส่งมาทุกวันนี้ก็มีแต่แม่เรากะน้าเรา เขาเลยทะเลาะกัน แล้วอีกอย่างคือน้าเรามีลูกอยู่2คน คนพี่มีภาระต้องจ่ายคนน้องไม่มีภาระอะไรเลยแต่ทางป้าไม่ให้พี่ขึ้นมาดูแลยายเพราะห่วงว่าหลานจะเรียนไม่จบ คนน้องอ่ะเรียนม.รามคำแหงนะ เขาก็ทะเลาะกันอยู่นั้นแหละ พอสรุปได้ว่าจะให้ยายไปอยู่กะลุง(ลูกของยายพี่คนโต) พอยายไปอยู่ด้วย ก็อยู่ไม่มีความสุข เพราะเขาด่ายายสารพัดเลยทั้งๆที่เป็นลูกตัวเองแท้ๆ ต่อมาเขาก็เอายายมาอยู่กะลูกสาวพอยู่กะลูกสาวยายก็ไม่มีความสุขอีก เพราะเขามีลูกหลานเยอะเวลากินข้าวยายก็ได้นั่งแยกกินเพราะเขาไม่ให้กินด้วย แก้วกินน้ำก็ได้แยกกินกะหลานเพราะถ้ายายเอาของหลานไปกินยายก็จะโดนด่า แล้วต่อมาแม่เราก็ไปรับยายกลับบ้าน ก่อนแม่เราจะไปถึง ป้าบอกว่า ทีหลังถ้าเป็นอะไรไม่ต้องโทรหาคนทางนี้โทรไปหาคนอยู่กรุงเทพโน้น อย่าโทรมาไม่ต้องมาอีก เขาบอกแบบนี้ แล้วพอยายมาอยู่บ้าน ตอนแรกเราคิดว่าจะไปเรียนต่อแล้ว เรียนต่อของปัญญาพิวัฒน์อ่ะ อันนี้ยังไม่ได้บอกแม่แค่คิดไว้ พอแม่บอกให้ดูยายเลยไปถามแม่ว่า ถ้าได้ทุนเรียนต่อจะให้ไปไหม แม่เราบอกแม่อยากให้ดูแลยายแม่หวังกะเราไว้สูง อยู่จนกว่าแม่จะกลับไปอยู่บ้าน เราก็ถามแม่ว่า นานแค่ไหน แม่บอกว่าก็ดูก่อน ที่เราคิดนะที่แน่ๆอ่ะคือ กว่าแม่จะขึ้นมาก็ประมาณ2-3ปีไม่ก็4ปี แล้วให้เราอยู่บ้านกะยายเฉยๆไม่ได้ไปไหน อ่ะงานก็ไม่ได้ทำอยู่กะยายอย่างเดียวเรียนก็ไม่ได้เรียน พอคุยไปคัยมาแม่บอก ถ้าได้ทุนแล้วอยากไปก็เรื่องของแก คิดเอา ตอนแรกก็ถามว่าถ้าหนูไปแม่จะด่าไหม แม่บอกถ้าด่าก็ไม่รู้จะด่ายังไง คล้ายๆว่าแม่เป็นห่วงยายอย่างเดียวอ่ะ ก็เจ้าใจนะใช่ว่าเราจะไม่เป็นห่วงยาย แต่ถ้าเราอยู่บ้านเราก็จะไม่มีอนาคต แต่ถ้าเราไปเรายังมีอนาคตยังหาเงินเลี้ยงได้ เราเห็นแก่ตัวไปไหน คือจริงๆอ่ะ มันหนักกว่านี้ เราไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนดีถ้าไปตามทางของตัวเองก็จะโดนด่าโดนมองว่าไม่รักยายเนรคุณไม่รู้จักทดแทนบุญคุณคนอื่นๆก็ถามมาว่าทำไมไม่ดูแลยายทำไมเห็นแก่ตัวจัง แล้วแบบนี้ควรทำยังไงอ่ะ
คือส่วนตัวแม่เราก็มีฐิติสูงอยู่แล้วไม่ฟังใครเลยเราอยู่กับปัญหาแบบนี้มา18ปีแล้ว รอวันที่จะออกจากบ้านแต่ยายมาเป็นแบบนี้ต้องทำยังไงอ่ะ (ตอนนี้ยายเราดีขึ้นกว่าเดิมเยอะแล้ว)เราก็อยู่ม.6แล้ว ตอนนี้ ช่วยให้ความคิดเห็นหน่อยได้ไหมคะ จนปัญญาแล้วจริงๆ