นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผมสมัครมาเพื่อระบายโดยเฉพาะ ตั้งแต่เด็กจนโตผมจำได้เลยว่าแม่จะเอาใจแต่น้อง ซื้อของเล่นให้แต่น้อง ขนมก็ไม่ค่อยซื้อให้ผมแต่กับน้องซื้อตลอด แม้แต่เงินไปเรียนยังให้น้องมากกว่า😢😢😢 งานบ้านไม่เคยให้น้องทำให้ผมทำฝ่ายเดียว เงินไปโรงเรียนก็ให้น้องมากกว่า พอขึ้นมัธยมแม่ให้ผมเรียนโรงเรียนวัดธรรมดา แต่ส่งน้องเรียนเอกชนแพงๆได้ แถมไปส่งน้องที่โรงเรียนด้วยทั้งที่ผมอยู่ไกลกว่าโรงเรียนน้องอยู่ไกล้แค่นี้ยังไปส่ง ผมได้เงินไปโรงเรียนแค่วันละ50บาท ค่าข้าวกับค่ารถก็หมดแล้ว แต่น้องได้วันละ150บาท แถมแม่ไปรับอีกต่างหาก จนตอนนี้ผมขึ้น ม.6 ปีหน้าผมจะเข้าเข้ามหาวิทยาลัยเป็นเอกชนชื่อดังแม่ไม่ให้ผมเรียนครับเพราะน้องจะเรียนที่นั่นเหมือนกัน ผมติดต่อพ่อตลอดครับ ผมระบายให้พ่อฟังตลอด พ่อผมบอกตลอดว่าถ้าไม่ไหวให้ไปอยู่กับพ่อ พ่อเคยเล่าให้ผมฟังว่าตอนพ่อเลิกกับแม่ตอนนั้นผมกับน้องยังเด็กมาก พ่อผมขอผมไปเลี้ยงแต่แม่ไม่ให้ มันทำให้ผมสงสัยว่าถ้าไม่รักผมทำไมไม่ให้พ่อผมเลี้ยง เอาผมมาเลี้ยงแบบนี้ทำไม เพราะตอนนี้ผมเกลียดแม่มาก แม่ไม่ยุติธรรม
ถ้าแม่รักแต่น้องไม่รักผม ถ้าผมเกลียดแม่จะบาปมั้ยครับ