คนที่สมัยเด็กจน แล้วโตมาอยู่ในสังคมคนมีเงิน รู้สึกว้าเหว่บ้างไหม

อีกครึ่งนึงควรรับไว้เองด้วย เด็กก็เหมือนปลาทองในขวดโหลอะ ในขวดจะมีอะไรบ้าง จะอยู่อย่างสุขสบายมั๊ย คนสร้างขวดโหลก็ต้องมีส่วนไม่มากก็น้อยแหละผมว่า ไม่ใช่เอะอะก็เด็กสมัยนี้ เด็กสมัยนี้ ต้องหันมามองตัวเ

เมื่อช่วงม.ต้น ผมเคยวาดฝันใว้ว่า อยากมีเกมส์เพลย์ ตอนนั้นเป็น PS1 ผมจะอยู่แต่ในบ้านจะไม่ออกไปไหนเลย ตอนเด็กผมเป็นคนติดเกมส์มาก จะไปเล่นเฉพาะเสาร์-อาทิตย์ เพราะร้านเกมส์ไกลจากบ้านมาก เล่น 7 โมงเช้า ถึง

ใครที่มีพื้นเพเป็นคนบ้านนอก ฐานะยากจน ก็คงมีความรู้สึกเหมือนผู้เขียนสิน่ะ เพราะตอนเด็ก ๆ ไม่ค่อยได้มีโอกาสได้กินของดี ๆ เป็นต้นว่า ขนม และ ผลไม้บางชนิด เลยตั้งความปราถนาไว้เสมอว่า โตขึ้น มีงานการ มีเง

เราจำเนื้อเรื่องไม่ได้ จำได้แค่ว่านางเอกหลุดมาต่างโลก แล้วจับพลัดจับผลูได้ไปทำขนมในจอมมารเฉย(น่าจะจอมมารแหละ) แล้วตอนกลับจอมมารก็ให้มีดปาดเค้กมา(น่าจะนะคะT-T) เราจำได้แค่นี้ค่ะ

เคยมีเพื่อนสมัยวัยเด็ก.....ตั้งแต่ปฐม เอาของมาขาย..... หัวการค้า ... ไอเราก็แปลกใจ... พอโตขึ้นมาถึงเข้าใจ... อยู่ใน DNA... เกือบลืม อินเดีย.. 🙋😁🤟💯

เมื่อประมาณ 30-35 ปีก่อน จำความได้ว่า พริงเกิลส์ นี่ของวิเศษเลย จะได้กินก็ต่อเมื่อมีใครไปหาดใหญ่ แล้วจะซื้อกลับมาเป็นลังๆ กินได้เป็นเดือน แต่จำไม่ได้ว่า ทำไมช่วงเวลานั้นถึงไม่ได้มีใครซื้อให้กินในกรุง