มาขอกำลังใจครับ

สวัสดีครับปีนี้เป็นปีสุดท้ายของการเรียนแพทย์ของผมแล้ว มันถึงจุดเปลี่ยนที่โควิดทำการสอบวัดผลรับใบอนุญาตเลื่อนมาเป็นช่วงเดือนหน้าที่จะถึง ผมเครียดมากเลย ล่าสุดก็เจอเวรหนักๆที่ไม่ได้พักอ่านหนังสือเลย แผนกที่ทำงานอยู่ตอนนี้ก็เป็นแผนกที่หนักสุด ผมเครียด ผมกดดัน มันหายใจไม่ได้รู้สึกทั่วปอดมาเป็นสัปดาห์แล้ว

ผมเป็นที่หนึ่ง เกรดปัจจุบันก็เหรียญทอง เป็นลูกรักของหลายแผนกที่อยากให้ผมไปเรียนต่อ แต่ตอนนี้ด้วยความที่เป็นที่หนึ่งมาตลอดพอมาพบว่าตัวเองแทบจะไม่เหมาะกับอาชีพนี้เลยเพราะมันเหนื่อยมันไม่ได้พัก ผมสับสนมันกดดันมันผิดหวังในตัวเอง เกิดความสงสัยในตัวเองว่าทำไมหละเราทำได้ดี ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยมีความคิดไม่มีความสุขขนาดนี้เลย ทำไมมันเกิดขึ้นรวดเร็วแค่สองสามเดือนที่ผ่านมา

ผมขอกำลังใจทีครับ