รู้สึกขาดความอบอุ่นควรทำยังไงกับตัวเองดี?

จะพยายามเล่าให้สั้นที่สุดนะคะ คือเราเป็นลูกสาวคนโตของบ้านตอนนี้อายุ17ค่ะและมีน้องสาวหนึ่งคนตอนนี้อายุ14 เราไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเราเป็นเด็กขี้อิจฉาหรือว่าคิดมากเกินไปหรือเปล่า แต่บางทีเราก็รู้สึกว่าไม่มีใครต้องการเราเลย คือเรารู้สึกว่าถึงไม่มีเรามีแค่น้องเขาก็คงอยู่ได้และมีความสุขกันดี และที่เราคิดแบบนี้ก็เพราะว่าที่บ้านทำงานเกี่ยวกับค้าขายค่ะ แม่เป็นคนพูดเก่ง ฉะฉาน ความจำดี มีเล่เหลี่ยมในการพูดคุย แต่เราซึ่งเป็นลูกคนโตถ้าเป็นนิสัยลึกๆจริงๆเลยคือเป็นคนพูดไม่เก่งค่ะ ไม่ค่อยมีไหวพริบ ความจำไม่ดี แต่เราช่วยงายที่บ้านตลอดค่ะ เสาร์อาทิตย์ไม่ได้อยู่บ้านเฉยๆหรือไปเที่ยวแบบคนอื่น ส่วนน้องเรานอนอยู่บ้านค่ะทำงานบ้านนิดๆหน่อยๆ เป็นคนที่พูดเก่งมาก เดี๋ยวนี้นางปากดีขึ้นด้วย เพราะเริ่มโตขึ้นแล้ว เป็นคนที่ฉลาด มีไหวพริบเล่ย์เหลี่ยมเยอะ ทุกคนชอบน้องเพราะน้องเป็นแบบนี้ แล้วก็น่าจะถูกใจพ่อกับแม่ด้วย อย่างเช่นพ่อเราอะไรๆก็เรียกแต่น้อง ขนาดเรานั่งอยู่ข้างๆ เค้าจะพูดเรื่องอะไรก็ตามเค้าจะพูดแต่ชื่อน้องประมาณว่าเหมือนคุยกับน้องกันอยู่สองคนทั้งๆที่เราก็อยู่ตรงนั้นด้วย แล้วบางทีแม่เรามีอะไรจะซื้อให้หรือจะเอาอะไรให้กินถ้าน้องไม่ได้อยู่ตรงนั้นแม่ก็จะเรียกให้ออกมาเอาของตลอด แต่ถ้าเป็นเราก็คือเรียกบ้างไม่เรียกบ้างประมานว่าจะกินหรือไม่กินก็เรื่องของมึ้ง เวลาอากับแม่เราจะไปไหนเค้าก็จะถามหาแต่น้องไม่ถามหาเราเลย เรายอมรับค่ะว่าบางทีเราก็ดูอิจฉาน้อง แต่นี่เป็นแค่ส่วนเล็กๆน้อยเท่านั้น และที่เราจะบอกก็คือน้องเราก็ไม่ใช่คนดีหรอกค่ะ บางทีมันก็ชอบปั่นให้คนอื่นมองเราให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ทำให้เรารู้สึกแย่ เราเคยเอาคืนนะคะแต่น้องเรามันแสบมากค่ะ เราพยายามไม่ยุ่งไม่คุยด้วยแต่มันก็ยังมาค่อยยุ่งกับเราค่อยปั่นเราตลอด เราไม่ได้อยากรู้สึกแบบนี้ แต่ทุกอย่างทำให้เราคิด ทำให้เรารู้สึกแย่ เรารู้สึกว่าไม่มีใครอยู่ข้างเราเลย เราทำอะไรก็ผิด ขนาดเราแค่ต้มมาม่ากินตอนกลางคืนยังโดนด่า แต่น้องเราออกไปทอดไข่ไม่มีใครบ่นซักคำ เรื่องนี้เราจริงจังมากค่ะ มันอาจดูเป็นเรื่องไร้สาระนะ คนอ่านอาจจะบอกว่าเรายังไม่โตหรือคิดมากไปเอง แต่เราทนแบบนี้มาหลายปีแล้วค่ะมันรู้สึกทรมานใจมาก จนบางทีเราอยากจะฆ่าตัวตาย และเรื่องนี้ก็เป็นปมที่ทำให้เราคิดมากกับทุกๆเรื่องรอบตัวไม่ว่าจะเรื่องเพื่อนหรือเรื่องความรักหรือคำพูดเล็กๆน้อยๆก็ตาม มันเหนื่อยและอยากร้องไห้ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้เลยค่ะบางทีเราก็อยากตายบ่อยๆ แต่เราก็ไม่ได้เป็นตลอดเวลานะคะ เราก็ใช้ชีวิตกับคนอื่นๆได้ เพียงแต่คนอื่นไม่รู้ว่าเราเป็นแบบนี้แค่นั้นเอง เราไม่รู้ว่าเราควรจัดการกับตัวเองยังไงดี เราผิดปกติหรือเปล่า ช่วยให้คำปรึกษาทีค่ะ ขอโทษนะคะที่เล่ายาวขนาดนี้😅