ไม่มีใครชอบผม เลย ไม่มีเพื่อน มีแต่คนเอาเปรีบยผม จนไม่รุ้จะทำยังไงแล้ว

ช่วงวัยรุ่นผมเลย เกเร  เที่ยว จนหมดเนื้อหมดตัว ไม่เหลืออะไร แม้กระทั่งแฟน ครอบครัวก้อ ไม่มีความสามัคคี จนผมไม่เหลืออะไร วันนึง พี่สาวมาถามว่า ไปบวชไหม ผมตอบตกลงเดียวนั้น พอบวช คือบวชรอบที่2 (เคยบวชตอน20ไปรอบผมถามหลวงพี่ที่วัดว่าการบวชบุญครั้งนี้ จะได้มากกับตัวไหม  หลวงพี่ก้อตอบว่าไม่  ผมงง มาก  ก้อเลยถามเขาว่า ผมอยากหลุดพ้น เขาบอกว่า ศลี5  ผมก้อมีติดข้อเดียว คือ กินเหล้า หลังศึกออกมา ก้อถามตัวเองว่าถ้าเลิกกิน แล้วทำให้ชีวิตเปลี่ยน ไปอีก10-30ปี ก้อจะทำ  ชีวิตเปลี่ยนจริง  ทุกอย่างดีขึ้นตามลำดับ แต่กลับไม่เหลือใครแม้กระทั่งเพื่อน ผมไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เป็นคนพุดอะไรตรงๆ  คนรอบช้างเลย ไม่ชอบคำพุดพม  แต่ผมเป็นคนคิดบวกอยุ่ตลอด บางครั้ง ก้อน้อยใจ รุ้สึกว่ายิ่งทำดี ยิ่งโดดเดี่ยว
ผมควรทำไงดี คับ