แยกย้ายกันไปเติบโต

ไม่ทราบว่าทุกคนเคยเป็นรึป่าวนะครับ คือเทลาะกันเหมือนทุกๆครั้งเเต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม มันต่างออกไปก็ไม่เชิงบอกเลิกครับ เเต่เทอบอกว่าแยกย้ายกันไปเติบโตรอวันที่เข้าใจกันค่อยกลับมาเป็นเหมือนเดิม ปัจจุบั

หน่วงๆกับประโยคนี้มาก "แยกย้ายกันไปเติบโต" แบบเติบโตไปด้วยกันไม่ได้ใช่มั้ย ถ้าเติมโตไปด้วยกันกลัวอีกคนจะแย่งสารอาหารรึไง 😂 ไม่ต้องพูดค่ะ เจ็บปวดดดด 😂

บางทีการบอกเลิก ก็ไม่ต้องสรรหาคำ หรือวาทกรรมใดใด มาพูดให้คนฟัง..ฟังแล้วไม่เจ็บปวด...ก็ได้ การบอกเลิกแบบตรงๆน่าจะดีกว่า ..................... สมัยนี้เค้าใช้คำนี้บ่อยใช่ไหม ? " เราควรแยกย้ายกันไปเจ

ผมคบกับเเฟนมา 7 ปีกว่าๆ เริ่มใช้ชีวิตด้วยกันตั้งเเต่ปี 1 จนจบมหาลัยเเละอยู่ต่อด้วยกันต่อรวมๆ 5 ปีที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา เเต่เดือนที่เเล้วเเฟนได้งานที่เชียงใหม่เราอยู่ กทม. แฟนได้งานที่ดีมา

เราเป็นเพื่อนกันมาก่อนที่สนิทกันมากในวัยเรียนเรารู้ตลอดว่าแฟนเพื่อนคนนี้ที่คบกันเพื่อนรักเขามากแค่ไหนตอนแรกที่เขามาปรึกษาเรื่องของเขากับแฟนเราก็ค่อยเป็นที่ปรึกษาให้เขาจนเขาได้เลิกกันแต่ไอเรานั้นดิอยาก

เรากับแฟน คบกันมา 7 ปี หลายปีที่ผ่านมา อยู่ด้วยกันตลอด ช่วงคบกันแรกๆ เราไม่ได้คาดหวังอะไรทั้งนั้น แค่มีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน พยายามเข้าใจข้อเสียของกันและกันมาตลอด แต่ยิ่งคบนานเข้า ข้อเสียข้อเดิมที

ผมโตมาในชมชนมีเด็กๆในชุมชนที่เล่นด้วยกันโตมาด้วยกันถึงเวลาก็แยกย้ายคิดถึงช่วงเวลาในวัยก่อนที่เราใช้ชีวิต​ด้วยใจไม่มีอะไรต้องคิดใช้ชีวิต​ตามความสนุกในโลกวัยเด็กผ่านเรื่องความเจ็บผ่านเรื่องความรักคิดถึง

ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆในชีวิตมีสุขบ้างทุกข์บ้างๆ แยกย้ายกันเติบโต ทำปัจจุบันเพื่อทำให้ชีวิตมีความสุข ร่วมแสดงความคิดเห็นได้นะครับ

เริ่มเรื่องจาก "รักครั้งแรก" สมัยมัธยมต้นที่เราต่างเป็นคนแรกของกันและกัน แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ที่คบกันแล้วต้องเลิกราไป หลังจากห่างหายไปกว่า 7 ปี ซึ่งในช่วงแรกเราต่างก็แยกย้ายไปมีแฟน

มันจะมีจริงหรอถ้าแยกย้ายไปเติบโตแล้วมันดี ถ้ามีมันคงเฉยๆมากกว่าคนอื่นคิดไงอะ