โวหารภาพพจน์ "ลิลิตพระลอ"

@ ​รักแท้ ​สุภาพน้อม.....ถ่อมตน ล้นเปี่ยมพลัง ​หวังดล....สงบสร้าง มานะพากเพียรทน........ทุกข์ฝ่า มุทิตาแผ่กว้าง..........ก่อหล้าโลกสวรรค์

@ ธรรมชาติพิสุทธิ์ ล้ำ…...…วจีสรรค์ สุริยะดาราจันทร์………....….แจ่มฟ้า พืชสัตว์หลากพงศ์พันธุ์…..…งามเด่น นำจิตเจิดจรัสจ้า……….

@ ตรุษจีนตรองตรึกย้ำ ....เตือนใจ คน"​ใหม่"​กายใจไสว ....ผ่องแผ้ว ปณิธานทุกวันไป ....หล้าสุข..สวัสดิ์เฮย ผองเพื่อน,​ศัตรู ​แคล้ว ....ทุกข์สิ้นสุขเสมอ

คือช่วยผแต่งกลอนนใหหน่อยครับบสัก2บท ที่จริงครูสั่ง4แต่ผมขอเป็นแนวทางหน่อย แผนผัง มาณวก เรท่องชีวิตมัธยมครับ ช่วยด้วยนะครับ ไม่ต้องคล้องจองแต่ตรงคำ ครุ ลหุ พอ

ซากเอ๋ยซากศพ เช่นชาวบ้านบางระจันขันรำบาญ ไม่เช่นนั้นท่านกวีเช่นศรีปราชญ์ หรือผู้กู้บ้านเมืองเรืองปัญญา อาจเป็นซากนักรบผู้กล้าหาญ กับหมู่ม่านมาประทุษอยุธยา นอนอนาถเล่ห์ใบ้ไร้ภาษา อาจจะมานอนจมถมดินเอย

ช่วยเเต่งโคลงสี่สุภาพในหัวข้ออยากบอกอะไรกับครู ,ความในใจ,ลักษณะ เป็นคนใจดี สอนเข้าใจ ให้หน่อยสองบท ขอตำเเหน่งเอก7โท4

(๖๙) เบื้องนั้นนฤนาถผู้ สยามินทร์ เบี่ยงพระมาลาผิน ห่อนพ้อง ศัสตราวุธอรินทร์ ฤๅถูก องค์เอย เพราะพระหัตถ์หากป้อง ปัดด้วยขอทรง (๗๐)บัดมงคลพ่าห์ไท้ ทวารัติ แว้งเหวี่ยงเบี่ยงเศียร สะบัด ตกใต้ อุกคลุก