ครูบอกกลอนที่เขียนไร้แก่นสาร แก้อย่างไรดีครับ

พอดีผมเพิ่งไปแข่งแต่งคำประพันธ์รายการหนึ่งมา ตอนแรกก็คิดว่าเราเขียนดีมีแก่นสาร แต่พอประกาศผลเท่านั้นแหละรู้เรื่องเลยครับ คุณครูที่ดูแลบอกว่ากรรมการวิจารณ์งานทั้ง 3 ชิ้นว่ามีความเพ้อฝันมากเกินไป เป็นกลอนที่ไร้แก่นสาร จับต้องไม่ได้ มีแต่นามธรรม ซึ่ง.. เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาหลายครั้งมาก ๆ ผมก็รู้สึกผิดไม่น้อยที่ยังไม่พัฒนาเท่าที่ควร จุดแข็งของกลอนผมคือโวหารภาพพจน์ทำได้ดีมาก ๆ แต่กรรมการบอกว่า ยังไม่รู้จะสื่ออะไร  ดังนั้นแล้วผมควรปรับ ควรแก้ หรือควรพัฒนาทักษะด้านการเขียนให้เป็นรูปธรรมมากขึ้นอย่างไรดีครับ

1 ในกลอนตัวอย่างจาก 3 หัวข้อ

"ความฝัน"

ฉันฝันเห็น ดวงดาว เต็มราวฟ้า
ร่วมเพลา รัตติกาล รักหวานไหว
ฝันเห็นเช้า น้ำค้าง พรมพร่างใบ
แสงตะวัน ฉายวันใหม่ ให้อุ่นอิง

ฉันฝันเห็น สวยสี ปีกผีเสื้อ
จึงรู้ว่า รักยังเกื้อ เอื้อสรรพสิ่ง
ท่ามความสุข ความโศก แห่งโลกจริง
เราพักพิง ในเรือนธรรม นำฝันงาม

ขอบคุณครับผม 🙏🏼

( ป.ล. การแข่งขันครั้งนี้เป็นกลอนสุภาพ 2 บท )