แม่รักลูกไม่เท่ากัน

รู้สึกท้อมากเลยค่ะตอนนี้ เป็นเด็ก ม.6 นี่เหนื่อยมากๆเลย ทั้งที่เป็นช่วงที่ต้องการกำลังใจจากคนรอบข้างกลับกลายเป็นว่าไม่มีกำลังใจจากใครเลยนอกจากตัวเอง จริงๆเป็นคนฮีลตัวเองเก่งมากๆคนหนึ่งแต่ตอนนี้รู้สึกไ

อยากได้คำแนะนำเกี่ยวกับการสร้าะลังใจหรือกำลังใจให้ตัวเองเวลาท้อค่ะ ช่วงนี้เราฝึกขับรถ มาได้ 4-5 วัน โดยมีแฟนนั่งไปข้างๆช่วยแนะนำ ในความรู้สึกเราเหมือนจะดีขึ้น ตื่นเต้นน้อยลง มีความรู้สึกอยากขับอีก อย

ตามหัวข้อนะคะ คือเรากำลังตั้งครรภ์ได้ประมาณ 7 เดือน ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวคะ เพราะความจำเป็นในสิ่งที่เราทำผิดพลาด เราไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายที่เราแอบชอบมานาน แต่ไม่คิดจะครอบครองเขานะคะ 

อยู่แบบเหนื่อยๆ ท้อๆจากการเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำไมมันเหนื่อยจังค่ะ บางทีก็คิดว่าไม่อยากอยู่แล้วบนโลกใบนี้ บางที่ก็เหนื่อยนะค่ะ ไม่ค่อยมีกำลังใจจากใครสักเทาไหร่ เห็นเด็กตัวน้อยๆ 2 คนนี้ก็พอมีกำลังใจ

คือผมกับแฟนคบกันมาได้2ปีครึ่งแล้วครับถ้ารวมตอนคุยคงเกือบ3ปีครับคบกันมาตั้งแต่มอต้นจนตแนนี้ม.5ทั้งคู่แล้วครับ เธอขี้งอนมากครับจนผมก็เหนื่อยเลยล่ะครับแต่ผมไม่อยากเลิกตอนแรกๆเธอก็ดีครับไม่ได้ขี้งอนขี้น้อ

แค่อยากมาระบายชีวิตทำไมมันยากขนาดนี้เหนื่อยมากท้อมากไม่มีใครลำบากมากต้องใช้ชีวิตแบบไม่มีคนคอยซัพพอร์ตไม่มีที่ปรึกษาไม่มีกำลังใจจากใครทั้งนั้นป่วยก็ไม่มีใครท้อมากเลยตังติดตัวก็ไม่มีสักบาททำอะไรก็ไม่ได้

เรารู้สึกน้อยใจแม่มากที่อะไรๆก็ทำให้น้องมากกว่าเรา เวลาเราพูดไรแม่ไม่เคยเชื่อใจเราเลยมีแต่ดุด่าว่าเราอย่างงั้นอย่างงี้ ซึ่งต่างจากน้องแม่ทำไรให้ทุกอย่างไม่เคยดุด่า  เวลาน้องต้องการซื้ออะไรแม่ก็ให

ตามหัวข้อค่ะ เราเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็ก(เราเป็นเด็กมีปัญหา พ่อแม่แยกทางตอนเรา3-4ขวบ) คือสาเหตุที่เราตั้งกระทู้ เราชอบโดนยายบ่นยายด่าต่อหน้าคนอื่น คนในครอบครัวไม่เคยให้กำลังใจ ย่าเราชอบเอาเราไปเปรียบเทีย

สวัสดีคะ เราเป็นคนคนนึงที่ชอบคิดมาก ชอบเก็บเรื่องเล็กๆน้อยๆมาคิด เวลาเครียดหรือน้อยใจ เราจะชอบอยู่คนเดียว เราชอบเงียบ เวลาใครด่าเราว่าเราหรือทำอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เราน้อยใจ เราเลือกที่จะเงียบ เก็บกด

เราเป็นลูกคนเล็ก มีพี่2คนแต่คนละแม่ บ้านเราทำงานธุรกิจส่วนตัว เราช่วยงานทุกอย่าง ทำทุกอย่างในร้าน เวลาเราทำดีพ่อกับแม่ไม่เคยชม เวลาเราเหนื่อยหรือมีปัญหาก็ไม่เคยให้กำลังใจ เวลาเราทำผิดพลาดก็มีแต่ตอกย้ำ