เริ่มเหนื่อยกับการที่ต้องมีใครอยู่ข้างๆ

ตามหัวข้อเลย รุ้สึกเริ่มเหนื่อย ถ้ามีแบบนี้ไม่มีดีกว่าไหม....เรื่องมีอยู่ว่าเราก็มนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งเช้าไปทำงานเย็นเลิกงานก็เก็บกวาดงานบ้านทุกอย่าง/ตัดไปที่คนข้างๆไม่ได้ทำงานแต่ก็ต้องมีเรื่องออกจากบ้านเหมือนกันไปเฝ้าบ้านให้ญาติทุกวัน..แต่เราไม่รู้ว่าได้ค่าจ้างอะไรยังไงนะ...เราไม่ถามเพราะเราไม่ชอบ ถ้าให้ใครมาจู้จี้เรื่องเงินเรา.....เราเลือกไม่ทำแต่เราโดนถามโดนขอ.....เราก็ถามคำตอบคำ..ขอก็ให้...แต่เราไม่เคยขอคนข้างๆ แบ่งให้เราก็เอา ไม่ให้ก็ไม่เคยพูด...แต่สิ่งที่เราได้รับกลับมามันตรงข้ามกับที่เราทำกับคนข้างๆทั้งหมด  เราอึดอัดเราเคยพูดนะว่าเราชอบอะไรแบบไหนยังไง โดยเฉพาะเรื่องนี้พูดให้ฟังตั้งแต่เริ่มคุยกัน แต่สงสัยไม่ได้จำ...ทำเหมือนใส่รายละเอียดนะ.แต่ไม่ใช่เลย..สรุปจำอะไรไม่ได้เลย..เราเป็นคนแบบไหน ก็คิดว่ายังคงไม่รู้จักกันดี..../////ตัดกลับมาต่อเวลาเราทำงานบ้านก็ไม่เคยช่วยหรอก.....แต่ถ้าเวลาคนข้างๆทำอะไรจะต้องมีเราช่วยทำอยู่ข้างๆตลอด.ต้องคอยหยิบนั้นหยิบนี้ช่วยนู้นนี้นั้น...แต่ถ้าเราไม่ช่วยทำเป็นไม่พอใจ เรียกใช้มั้งแหละทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ว่าง....ไม่ได้นั่งเล่นโทรศัพท์แบบคนข้างๆเวลาที่เราทำอะไรก็ไม่ช่วยแต่นั่งเล่นโทรศัพท์....ไม่มีสามัญสำนึก...ทุกครั้งที่ไม่ช่วยจะต้องมีคำพูดถากถาง...เช่น เธอมันคนเห็นแก่ตัว,ใครไม่มีประโยชน์เธอเธอมันก็ไม่สนใจใคร ประมานนี้ พูดใส่เราทุกวันๆๆเอาจริงๆเราก็น้อยใจนะคือทำแบบว่า เฮ้อ!ขนาดนี้แหละก็ยังเป็นคนแบบนี้อีกเหรอ. แล้วคืออะไรต้องมาฟังคำพูดหมาๆแบบนี้อ่อทั้งที่เราทำแทบไม่ได้หยุด....บางทีก็อยากด่าสวนนะ...ด่าคนอื่นมองสันดานตัวเองมั้ง..ไม่ใช่เอาสันดานตัวเองมาด่าคนอื่น......แต่เราไม่พูดหรอก....ด่าไปก็เท่านั้นไม่ซึมเข้าหัวสมองคนข้างๆหรอก.....ด่าไปก็เหนื่อยเราเอง ช่างหัวมันเถอะ!!! คิดซะว่าคนมันบ้าด่าตัวเอง....เคยมีเหตุการณ์แบบว่า....เราช่วยมันทำงานอย่างหนึ่งก็นั่งทำข้างๆกัน...แต่พอไปพูดกับใครต่อใคร..คนข้างๆมันบอกว่ามันทำคนเดียวทุกอย่าง////555 เราก็ยื่นอยุ่ตรงนั้นนะ แล้วแบบเอ๊ัะใจว่า...อ้าวแล้วที่กูนั่งทำอยู่กับอ่ะช่วยอ่ะ...ทำคนเดียวหมดเลยดิ55555/////เฮ้ยคือแบบว่าจริงดิ...นี้มันเนาะ....ใครเจอคนข้างๆแบบนี้มั้งคะ ..แล้วคุณทำยังไงกัน.....มาแชร์กันนะคะ