(เล่าเรื่องไม่ค่อยเก่งนะคะ ขออภัยด้วย จะพยายามเรียบเรียงให้เข้าใจง่ายที่สุด อย่าว่ากันนะคะ)
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อต้นปีนี้ เพิ่งเสียคุณแม่ไป ในบ้านตอนนี้ก็จะเหลือเรา ยาย น้องสาว (คุณพ่ออยู่ที่บ้านอีกหลังนึงที่ซื้อไว้กับคุณแม่) ซึ่งแม่เราเป็นข้าราชการ เสียชีวิตไปก็จะมีเงินเยียวยาให้กับทายาทอยู่จำนวนนึง ซึ่งเราทุกคนก็ได้รับในจำนวนเท่าๆกัน ทีนี้ความฝันของเราคืออยากจะเปิดธุรกิจส่วนตัว เราก็นำเงินที่ได้มาเปิดร้านเล็กๆเป็นของเราเอง และตกลงกับน้องสาวว่าจะช่วยกันทำ อ่ะ เราก็เปิดมาได้สักเดือนนึงละ ในเศรษฐกิจแบบนี้เราเองก็ทำใจไว้บ้างแล้วว่ามันอาจจะไม่ได้ดีเท่าที่คิด แต่เราก็ยังอยากทำ เพราะเราอยากทำงานอยู่ที่บ้าน จะได้ดูแลยายด้วย
ย้อนกลับไปเมื่อก่อนที่คุณแม่ยังมีชีวิต คุณแม่กับคุณพ่อก็จะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายภายในบ้าน ค่าขนมค่าอาหารค่าหอต่างๆ ซึ่งตอนนั้นเราทำงานแล้วเลยไม่ได้รบกวนเงินของที่บ้าน คุณแม่ก็จะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของน้องสาวมาโดยตลอด น้องสาวของเราก็เลยเคยชินกับการได้รับเงินมาโดยง่ายโดยที่ไม่ต้องพยายามอะไรมาก
หลังจากที่เราเปิดร้านได้สักพัก น้องสาวเราเริ่มไม่ยอมมาช่วยงานที่ร้าน เราก้ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันไม่ได้หนักเกินไป แต่ที่นี้กลับกลายเป็นว่า น้องสาวเราไม่ยอมทำอะไรเลย นอกจากหาซื้อของออนไลน์จากเงินเยียวยาที่ได้รับมา ซึ่งเงินถ้าเรายิ่งใช้ มันก็หมดไปเรื่อยๆ เราก้พยายามจะบอกน้องสาวเราว่าให้ออกไปหางานทำ เพราะลำพังเราเปิดร้านหาเงินคนเดียว มันไม่เพียงพอ แต่น้องสาวเราก็ยังไม่ยอมทำอะไร
เราเครียดมากเลยนะ เราไม่อยากจะต้องไปจัดการชีวิตของคนอื่น แต่เราต้องทำเพราะเราเหนื่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่หน้าที่ของเราแล้วที่จะต้องมาดูแลน้องสาวซึ่งก็ไม่ใช่เด็ก อยากรู้วิธีว่าเราต้องทำยังไงให้น้องสาวเรายอมไปหางานทำ ให้มันคิดได้ว่ามันควรจะช่วยเราหาเงิน เราอยากจะใช้วิธีที่ว่าเราออกไปหางานทำต่างจังหวัด ทิ้งให้น้องสาวเราอยู่บ้านกับยาย ให้คิดได้ว่าไม่มีเราอยู่ดูแลแล้ว แต่เราก็กลัวว่าผลมันจะออกมาไม่ดี คือ น้องสาวเราก้ยังไม่ยอมทำอะไร และกลายเป็นยายที่ต้องเป็นคนดูแลแทน เราไม่ค่อยอยากให้คุณพ่อมายุ่งเพราะคุณพ่อเป็นคนพูดจาแรง เราเป็นห่วงสุขภาพจิตของน้องสาวเราด้วย เกรงว่าถ้าเจอคำพูดรุนแรงจะยิ่งต่อต้าน เลยอยากจะหาวิธีพูดที่ไม่รุนแรงและได้ผล ใครมีวิธีช่วยแนะนำเราทีนะคะ
เรื่องของพี่กับน้อง
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อต้นปีนี้ เพิ่งเสียคุณแม่ไป ในบ้านตอนนี้ก็จะเหลือเรา ยาย น้องสาว (คุณพ่ออยู่ที่บ้านอีกหลังนึงที่ซื้อไว้กับคุณแม่) ซึ่งแม่เราเป็นข้าราชการ เสียชีวิตไปก็จะมีเงินเยียวยาให้กับทายาทอยู่จำนวนนึง ซึ่งเราทุกคนก็ได้รับในจำนวนเท่าๆกัน ทีนี้ความฝันของเราคืออยากจะเปิดธุรกิจส่วนตัว เราก็นำเงินที่ได้มาเปิดร้านเล็กๆเป็นของเราเอง และตกลงกับน้องสาวว่าจะช่วยกันทำ อ่ะ เราก็เปิดมาได้สักเดือนนึงละ ในเศรษฐกิจแบบนี้เราเองก็ทำใจไว้บ้างแล้วว่ามันอาจจะไม่ได้ดีเท่าที่คิด แต่เราก็ยังอยากทำ เพราะเราอยากทำงานอยู่ที่บ้าน จะได้ดูแลยายด้วย
ย้อนกลับไปเมื่อก่อนที่คุณแม่ยังมีชีวิต คุณแม่กับคุณพ่อก็จะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายภายในบ้าน ค่าขนมค่าอาหารค่าหอต่างๆ ซึ่งตอนนั้นเราทำงานแล้วเลยไม่ได้รบกวนเงินของที่บ้าน คุณแม่ก็จะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของน้องสาวมาโดยตลอด น้องสาวของเราก็เลยเคยชินกับการได้รับเงินมาโดยง่ายโดยที่ไม่ต้องพยายามอะไรมาก
หลังจากที่เราเปิดร้านได้สักพัก น้องสาวเราเริ่มไม่ยอมมาช่วยงานที่ร้าน เราก้ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันไม่ได้หนักเกินไป แต่ที่นี้กลับกลายเป็นว่า น้องสาวเราไม่ยอมทำอะไรเลย นอกจากหาซื้อของออนไลน์จากเงินเยียวยาที่ได้รับมา ซึ่งเงินถ้าเรายิ่งใช้ มันก็หมดไปเรื่อยๆ เราก้พยายามจะบอกน้องสาวเราว่าให้ออกไปหางานทำ เพราะลำพังเราเปิดร้านหาเงินคนเดียว มันไม่เพียงพอ แต่น้องสาวเราก็ยังไม่ยอมทำอะไร
เราเครียดมากเลยนะ เราไม่อยากจะต้องไปจัดการชีวิตของคนอื่น แต่เราต้องทำเพราะเราเหนื่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่หน้าที่ของเราแล้วที่จะต้องมาดูแลน้องสาวซึ่งก็ไม่ใช่เด็ก อยากรู้วิธีว่าเราต้องทำยังไงให้น้องสาวเรายอมไปหางานทำ ให้มันคิดได้ว่ามันควรจะช่วยเราหาเงิน เราอยากจะใช้วิธีที่ว่าเราออกไปหางานทำต่างจังหวัด ทิ้งให้น้องสาวเราอยู่บ้านกับยาย ให้คิดได้ว่าไม่มีเราอยู่ดูแลแล้ว แต่เราก็กลัวว่าผลมันจะออกมาไม่ดี คือ น้องสาวเราก้ยังไม่ยอมทำอะไร และกลายเป็นยายที่ต้องเป็นคนดูแลแทน เราไม่ค่อยอยากให้คุณพ่อมายุ่งเพราะคุณพ่อเป็นคนพูดจาแรง เราเป็นห่วงสุขภาพจิตของน้องสาวเราด้วย เกรงว่าถ้าเจอคำพูดรุนแรงจะยิ่งต่อต้าน เลยอยากจะหาวิธีพูดที่ไม่รุนแรงและได้ผล ใครมีวิธีช่วยแนะนำเราทีนะคะ