สวัสดีคะ นี้เป็นกระทู้แรกของหนู
เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ตอนนี้หนูอายุ 21 หนูอยู่กินกับแฟนคนนี้มาจะ 5 ปี จนมีลูก 1 คน ตอนนี้ 2ขวบครึ่งแล้ว
เราทะเลาะกันบ่อยช่วงหลัง เขาติดเพื่อน 90% เลยทีเดียว อย่าว่าแต่เมียพูดไม่ได้เลย พ่อแม่พี่น้องเขาพูด เขาก็ไม่ฟัง เขาจะไม่เข้าใจใครเลย จะเข้าใจแต่เพื่อน หายใจเข้าออกคือเพื่อน
เขาชอบมีนิสัยชอบนอกใจ หาคนคุยไปเรื่อย มีนิสัยชอบให้คนง้อ ชอบอ้อน ถ้าเป็น ผญ. คือร่** ดีๆนี้แหละ
แต่ก่อนเราร้องได้ทุกวัน อ้อนวร ขอร้อง ให้เขาอยู่ อย่าไล่เรา เราขอโทษเขาทั้งที่เราไม่ผิด เราขอโทษเพราะเราโกรธเขา เราว่าเขา เพราะตอนนั้นเราคิดไรไม่ถูก
จนตอนนี้เราเริ่มอยู่ได้แล้ว ไม่มีเขาก้ได้ อยู่ด้วยกัน แทบจะไม่คุยกัน และเขาก้ไม่เลิกนิสัยนอกใจ เขาติดเพื่อน เพื่อนๆ รู้ว่าเขาคุยกับคนอื่น แต่ไม่มีใครบอกเรา เพราะเราไม่ใช่เพื่อนพวกเขา
*** ทุกคนค่ะ ตอนนี้ !! เราทน เราร้องไห้ในใจหนักมาก แต่ข้างนอกเราเข้มแข็งสุดๆ เราอดทนอยู่เพื่อลูก อยู่เพื่อคำว่าครอบครัว..
.... จยเราคิดว่า เราอาจจะเป้นซึมเศร้า 😭 เราหดหู่ทุกวันเลย แบบ บางทีก้อยากตาย แต่เพราะเรามีลูก เราเลี้ยงลูกเอง เราเลยตายไม่ได้ ได้แต่ร้องไห้ในใจทุกวันเลย 😭
เราอยากทำงานมีเงิน เราจะได้ออกจากตรงนี้ไปสักที ตอนนี้เราไม่มีเงิน ยังต้องขอเขา เพราะลูกกินนมเรา เราไม่สามารถออกไปทำงานได้ จะขายของก้ไม่ได้ เพราะไม่ใช่คนในพื้นที่ เรามาอยู่แบบไม่รู้จักใคร มีแต่เขา และพี่น้องเขา..
ปล. เราแค่ไม่รู้จะคุยกับใคร ถึงมาสร้างกระทู้
เราควรทำไงดี ไปพบหมอ หรือยังไง 😭
เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ตอนนี้หนูอายุ 21 หนูอยู่กินกับแฟนคนนี้มาจะ 5 ปี จนมีลูก 1 คน ตอนนี้ 2ขวบครึ่งแล้ว
เราทะเลาะกันบ่อยช่วงหลัง เขาติดเพื่อน 90% เลยทีเดียว อย่าว่าแต่เมียพูดไม่ได้เลย พ่อแม่พี่น้องเขาพูด เขาก็ไม่ฟัง เขาจะไม่เข้าใจใครเลย จะเข้าใจแต่เพื่อน หายใจเข้าออกคือเพื่อน
เขาชอบมีนิสัยชอบนอกใจ หาคนคุยไปเรื่อย มีนิสัยชอบให้คนง้อ ชอบอ้อน ถ้าเป็น ผญ. คือร่** ดีๆนี้แหละ
แต่ก่อนเราร้องได้ทุกวัน อ้อนวร ขอร้อง ให้เขาอยู่ อย่าไล่เรา เราขอโทษเขาทั้งที่เราไม่ผิด เราขอโทษเพราะเราโกรธเขา เราว่าเขา เพราะตอนนั้นเราคิดไรไม่ถูก
จนตอนนี้เราเริ่มอยู่ได้แล้ว ไม่มีเขาก้ได้ อยู่ด้วยกัน แทบจะไม่คุยกัน และเขาก้ไม่เลิกนิสัยนอกใจ เขาติดเพื่อน เพื่อนๆ รู้ว่าเขาคุยกับคนอื่น แต่ไม่มีใครบอกเรา เพราะเราไม่ใช่เพื่อนพวกเขา
*** ทุกคนค่ะ ตอนนี้ !! เราทน เราร้องไห้ในใจหนักมาก แต่ข้างนอกเราเข้มแข็งสุดๆ เราอดทนอยู่เพื่อลูก อยู่เพื่อคำว่าครอบครัว..
.... จยเราคิดว่า เราอาจจะเป้นซึมเศร้า 😭 เราหดหู่ทุกวันเลย แบบ บางทีก้อยากตาย แต่เพราะเรามีลูก เราเลี้ยงลูกเอง เราเลยตายไม่ได้ ได้แต่ร้องไห้ในใจทุกวันเลย 😭
เราอยากทำงานมีเงิน เราจะได้ออกจากตรงนี้ไปสักที ตอนนี้เราไม่มีเงิน ยังต้องขอเขา เพราะลูกกินนมเรา เราไม่สามารถออกไปทำงานได้ จะขายของก้ไม่ได้ เพราะไม่ใช่คนในพื้นที่ เรามาอยู่แบบไม่รู้จักใคร มีแต่เขา และพี่น้องเขา..
ปล. เราแค่ไม่รู้จะคุยกับใคร ถึงมาสร้างกระทู้