ขอคำแนะนำโรคหลังคดหน่อยค่ะ

เริ่มเรื่องมันเริ่มจากพ่อกับแม่เราค่ะ เขาสังเกตเห็นว่าหลังเราแปลกๆ เลยพาไปหาหมอแล้วก็รู้ว่าตัวเองเป็นโรคหลังคดค่ะ😱 คด45องศาค่ะ หมอบอกอาจจะต้องผ่าตัดตอนนั้นใจตกไปถึงตาตุ่มแล้วค่ะ กลัวมาก กลัวสุดๆ แล้วหมอก็ส่งเราไปศิริราชต่อค่ะ แล้วแผนกนี้ที่ศิริราชผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุค่ะ ตอนนั้นคือแบบเส้ามาก สิ้นหวังแบบที่ไม่เคยเป็นเพราะเราอายุแค่13เองค่ะ พอเข้าไปตรวจหมอก็บอกว่าถ้าเราออกกำลังกายบ่อยๆอาจจะไม่ต้องผ่าตัดค่ะ ตอนนั้นรส.ใจชื้นขึ้นมา แต่เราเป็นคนที่ไม่ถนัดด้านกีฬาเลยค่ะ ช่วงคาบพละนี่ยิ่งอยากให้หมดชม.ไวๆมาก ตอนนั้นก็เลยเตรียมใจที่จะผ่าตัดค่ะ แต่พอไปดูมันน่ากลัวมากค่ะอยากออกกำลังกายทันที จนตอนนี้ก็ยังสับสนในตัวเองอยู่ค่ะ ว่าเราควรจะทำยังไงดีอยากให้ทค.ช่วยแนะนำเราหน่อยค่ะ ตอนนี้เวลานอนก็คือคิดเรื่องนี้ตลอด