เคยทำงานแต่กับคนไม่สนิท ทุกคนก็จะมีสเปซระหว่างกันน่ะค่ะ จะรู้สึกว่าถ้าเราเงียบคือเราใช้สมาธิ ไม่มากวน
แต่พอเปิดงานมานี่ มีคนรู้จักย้ายมานั่งตรงข้าม เค้าคงรู้สึกว่าเราเป็นเพื่อน ชวนคุยตลอด แล้วถามงานตลอด
ถามงานเราพอเข้าใจนะ แต่บางอย่างรู้สึกคิดเองบ้างก็ได้ (เค้าเคยทำงานเหมือนเรา นานเท่ากัน แค่ย้ายมานั่งด้วยกัน)
เราเอาหูฟังมาใส่ ก็ถามว่าเป็นอะไรทำไมเครียดจัง ทั้งที่รู้ว่าเราใส่หูฟังอยู่ก็ยังถามๆๆ
เคยมีที่เราดึงหูฟังออก 3-4 รอบใน 10 นาที จนเค้าเลิกถาม ไม่ใช่เพราะเกรงใจ แต่เพราะเค้าไม่อยากพูดอะไรซ้ำ
วันนี้เราเลยบอกไปตรงๆว่าเราต้องการสมาธิ เค้าก็เหมือนประชดๆว่าที่ไหนก็เป็นแบบนี้ เค้ายังทำได้
(เค้าทำได้แต่งานไม่เสร็จไง แล้วถามเราตลอด ตัวเองไม่คิดเองเลย แล้วก็บ่นว่าเรางานน้อย ตัวเค้างานเยอะ)
แล้วพูดว่าเราดูเครียดกับงานจนเค้าไม่กล้าเข้ามาถาม (เราเลยย้ำไปว่าเราต้องการสมาธิ อยากทำงานต่อเนื่อง)
จากนั้นเค้าก็ซักเราต่อว่า ทำไมเรารีบกลับ เราบอกเรามีธุระ (จริงๆคือเรารำคาญมากแล้ว แต่ไม่อยากพูดไปตรงๆจะแตกหัก)
ก็ยังจะถามต่อว่าธุระอะไร ที่บ้านมีปัญหาหรอ มีปัญหาหรือเปล่า
(ซึ่งอย่าว่ามองโลกแง่ร้ายเลยนะคะ กลุ่มเดิมเค้าขี้นินทามาก แล้วเราไม่ใช่คนชอบแชร์ปัญหาส่วนตัวให้ใครฟังด้วย)
เรายิ่งรู้สึกถูกรุกราน และรำคาญมากเลยอ่ะค่ะ เราเลยย้ำว่าอืม มีธุระ
จริงๆเรารู้สึกว่าเราแก้ปัญหาไปแล้วน่ะค่ะ สร้างระยะ บอกไปแล้วว่าเรายังไง แต่เรารู้สึกเหมือนเค้าไม่ค่อยพอใจ
เลยอยากรู้ว่ามีใครเคยเจอปัญหาแนวนี้บ้าง แก้กันยังไง เผื่อจะมีวิธีที่ละมุนละม่อมกว่าเราน่ะค่ะ ยังต้องทำงานตรงข้ามกันอีกนาน
ปล.งานเรากับเค้าค่อนข้างอิสระค่ะ ไม่ได้ขึ้นกับใคร แค่รับผิดชอบงานตัวเองให้ดี ให้จบ ไม่ได้ต้องทำงานร่วมกับเค้า
ที่มีคุยเรื่องงาน คือ เค้าไม่รู้จะทำงานยังไง เลยมาถามเราตลอด ส่วนตัวงานเราไม่เคยถามเค้า
และงานกับลูกน้องเรา กับคนที่ต้องร่วมงานจริงๆไม่มีปัญหาอะไร เราจัดการได้หมด
มีใครมีเพื่อนทำงานด้วยกันบ้างคะ .... เคยเจอปัญหาการชวนคุยมั้ย
แต่พอเปิดงานมานี่ มีคนรู้จักย้ายมานั่งตรงข้าม เค้าคงรู้สึกว่าเราเป็นเพื่อน ชวนคุยตลอด แล้วถามงานตลอด
ถามงานเราพอเข้าใจนะ แต่บางอย่างรู้สึกคิดเองบ้างก็ได้ (เค้าเคยทำงานเหมือนเรา นานเท่ากัน แค่ย้ายมานั่งด้วยกัน)
เราเอาหูฟังมาใส่ ก็ถามว่าเป็นอะไรทำไมเครียดจัง ทั้งที่รู้ว่าเราใส่หูฟังอยู่ก็ยังถามๆๆ
เคยมีที่เราดึงหูฟังออก 3-4 รอบใน 10 นาที จนเค้าเลิกถาม ไม่ใช่เพราะเกรงใจ แต่เพราะเค้าไม่อยากพูดอะไรซ้ำ
วันนี้เราเลยบอกไปตรงๆว่าเราต้องการสมาธิ เค้าก็เหมือนประชดๆว่าที่ไหนก็เป็นแบบนี้ เค้ายังทำได้
(เค้าทำได้แต่งานไม่เสร็จไง แล้วถามเราตลอด ตัวเองไม่คิดเองเลย แล้วก็บ่นว่าเรางานน้อย ตัวเค้างานเยอะ)
แล้วพูดว่าเราดูเครียดกับงานจนเค้าไม่กล้าเข้ามาถาม (เราเลยย้ำไปว่าเราต้องการสมาธิ อยากทำงานต่อเนื่อง)
จากนั้นเค้าก็ซักเราต่อว่า ทำไมเรารีบกลับ เราบอกเรามีธุระ (จริงๆคือเรารำคาญมากแล้ว แต่ไม่อยากพูดไปตรงๆจะแตกหัก)
ก็ยังจะถามต่อว่าธุระอะไร ที่บ้านมีปัญหาหรอ มีปัญหาหรือเปล่า
(ซึ่งอย่าว่ามองโลกแง่ร้ายเลยนะคะ กลุ่มเดิมเค้าขี้นินทามาก แล้วเราไม่ใช่คนชอบแชร์ปัญหาส่วนตัวให้ใครฟังด้วย)
เรายิ่งรู้สึกถูกรุกราน และรำคาญมากเลยอ่ะค่ะ เราเลยย้ำว่าอืม มีธุระ
จริงๆเรารู้สึกว่าเราแก้ปัญหาไปแล้วน่ะค่ะ สร้างระยะ บอกไปแล้วว่าเรายังไง แต่เรารู้สึกเหมือนเค้าไม่ค่อยพอใจ
เลยอยากรู้ว่ามีใครเคยเจอปัญหาแนวนี้บ้าง แก้กันยังไง เผื่อจะมีวิธีที่ละมุนละม่อมกว่าเราน่ะค่ะ ยังต้องทำงานตรงข้ามกันอีกนาน
ปล.งานเรากับเค้าค่อนข้างอิสระค่ะ ไม่ได้ขึ้นกับใคร แค่รับผิดชอบงานตัวเองให้ดี ให้จบ ไม่ได้ต้องทำงานร่วมกับเค้า
ที่มีคุยเรื่องงาน คือ เค้าไม่รู้จะทำงานยังไง เลยมาถามเราตลอด ส่วนตัวงานเราไม่เคยถามเค้า
และงานกับลูกน้องเรา กับคนที่ต้องร่วมงานจริงๆไม่มีปัญหาอะไร เราจัดการได้หมด