ครอบครัวผมมีปัญหาอย่างมากกับพ่อของตัวเอง ซึ่งเป็นคนนิสัยเอาแต่ใจมากไม่เก่ง ไม่มีความสามารถ คุยไม่รู้เรื่อง ไม่มีความเป็นผู้นำ
(เข้าใจง่ายๆเลยคือ พวกไม่มีความสามารถ ไม่เก่ง และเอาแต่ใจตัวเอง)
พ่อแม่ของผมทำอาชีพค้าขาย (ขายทั้งเช้าบ่าย ตื่นตี 3.30น.) แต่ว่ามันขายได้ไม่ดีเพราะสถานที่คนมันน้อย บางวันฝนตกขายไม่ได้บ้าง
แต่รายจ่ายมันไม่ได้หายไป แม่ผมอยากไปขายของที่อื่น
แต่พ่อผมชอบพูดว่า จะขายที่ไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ พอบางวันตอนบ่ายหยุดก็ไม่อยากไปหาสถานที่ขายของ ต้องให้คนช่วยพูดกล่อมถึงจะไป
พอไปหาตลาดก็ไปเหมือนไม่ได้ไปดูตลาดไปดูแบบไม่ตั้งใจดูแบบผ่านๆ แล้วบอกมันไม่ค่อยมีคน แล้วก็กลับบ้านมา เป็นแบบนี้บ่อยมาก พูดหลายครั้ง
ทางป้าของผมก็ช่วยหาตลาดให้ ช่วยทุกทางแต่เขาก็ไม่สนใจ แล้วก็ขายของได้ไม่ดีไม่มีเงินใช้ (ขายขนมครกพ่อผมต้องขับรถยกของแล้วช่วยขายกแม่ผมทำคนเดียวไม่ได้)
ตอนนี้โควิด เขาให้หยุดจ่ายค่างวดรถได้ 3 เดือน แต่ตอนนี้เงินยังไม่พอใช้ถ้าจ่ายค่ารถอีก ติดลบแน่ๆ แล้วเขาก็นิสัยขี้งกมาก ไม่คิดจะเอาเงินของตัวเองมาช่วยจ่ายอะไรครอบครัวเลย เงินไม่มีก็ยังกินเบียร์ เงินไม่มีก็ยังซื้อหวย ไม่ฟังใครทั้งแม้ว่าคนรอบตัวจะช่วยก็ตาม
ตอนสงกรานต์ ครอบครัวผมไม่มีเงินจ่ายเค่าเช่าบ้านเพราะแพงไป 6500 ต้องย้ายบ้านออกมาอยู่กับป้ากับลุง ซึ่งช่วยลดค่าใช้จ่ายได้ลดลงมาก
แต่เรื่องที่ผมเขียนไปข้างบน กับ เรื่องที่เงินติดลบ มันเกิดขึ้นตอนที่ย้ายบ้านมาแล้วและลดค่าใช้จ่ายลงแล้วแต่มันก็ยังติดลบถ้า (อยู่บ้านเก่ามันติดลบมากไปเลยย้ายมา)
เขาช่วยอีกหลายอย่าง ซื้อซิงค์ล้างจาน ช่วยหาตลาดขายของให้หลายที่คุยกับแม่ผม (เพราะขายขนมครกเหมือนกัน)
แต่พอไปบอกพ่อ พ่อเขาก็บอกว่า จะขายที่ไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ ป้า กับ ลุง แม่ ผม เลยจนปัญญาแล้วไม่ว่าคุยยังไงเขาก็ไม่ทำอะไรเลย อยู่ที่เดิมๆ เงินก็น้อยลงเรื่อยๆ ขายก็ได้บ้างไม่ได้บ้างถึงขายได้ก็แทบจะไม่พอค่าใช้จ่ายทั้งเดือนอีก
ถ้าเทียบให้เหมือนภาพก็ ไปขายของแต่ละวันเหมือนไปขับรถเล่น มันแทบไม่มีรายได้ถึงขนาดนั้นเลย มันไม่รู้จะทำไงแล้ว เลยมาขอคำปรึกษาครับ
****ขอบคุณครับ****
อยากปรึกษาปัญหาครอบครัวหน่อยครับ
(เข้าใจง่ายๆเลยคือ พวกไม่มีความสามารถ ไม่เก่ง และเอาแต่ใจตัวเอง)
พ่อแม่ของผมทำอาชีพค้าขาย (ขายทั้งเช้าบ่าย ตื่นตี 3.30น.) แต่ว่ามันขายได้ไม่ดีเพราะสถานที่คนมันน้อย บางวันฝนตกขายไม่ได้บ้าง
แต่รายจ่ายมันไม่ได้หายไป แม่ผมอยากไปขายของที่อื่น
แต่พ่อผมชอบพูดว่า จะขายที่ไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ พอบางวันตอนบ่ายหยุดก็ไม่อยากไปหาสถานที่ขายของ ต้องให้คนช่วยพูดกล่อมถึงจะไป
พอไปหาตลาดก็ไปเหมือนไม่ได้ไปดูตลาดไปดูแบบไม่ตั้งใจดูแบบผ่านๆ แล้วบอกมันไม่ค่อยมีคน แล้วก็กลับบ้านมา เป็นแบบนี้บ่อยมาก พูดหลายครั้ง
ทางป้าของผมก็ช่วยหาตลาดให้ ช่วยทุกทางแต่เขาก็ไม่สนใจ แล้วก็ขายของได้ไม่ดีไม่มีเงินใช้ (ขายขนมครกพ่อผมต้องขับรถยกของแล้วช่วยขายกแม่ผมทำคนเดียวไม่ได้)
ตอนนี้โควิด เขาให้หยุดจ่ายค่างวดรถได้ 3 เดือน แต่ตอนนี้เงินยังไม่พอใช้ถ้าจ่ายค่ารถอีก ติดลบแน่ๆ แล้วเขาก็นิสัยขี้งกมาก ไม่คิดจะเอาเงินของตัวเองมาช่วยจ่ายอะไรครอบครัวเลย เงินไม่มีก็ยังกินเบียร์ เงินไม่มีก็ยังซื้อหวย ไม่ฟังใครทั้งแม้ว่าคนรอบตัวจะช่วยก็ตาม
ตอนสงกรานต์ ครอบครัวผมไม่มีเงินจ่ายเค่าเช่าบ้านเพราะแพงไป 6500 ต้องย้ายบ้านออกมาอยู่กับป้ากับลุง ซึ่งช่วยลดค่าใช้จ่ายได้ลดลงมาก
แต่เรื่องที่ผมเขียนไปข้างบน กับ เรื่องที่เงินติดลบ มันเกิดขึ้นตอนที่ย้ายบ้านมาแล้วและลดค่าใช้จ่ายลงแล้วแต่มันก็ยังติดลบถ้า (อยู่บ้านเก่ามันติดลบมากไปเลยย้ายมา)
เขาช่วยอีกหลายอย่าง ซื้อซิงค์ล้างจาน ช่วยหาตลาดขายของให้หลายที่คุยกับแม่ผม (เพราะขายขนมครกเหมือนกัน)
แต่พอไปบอกพ่อ พ่อเขาก็บอกว่า จะขายที่ไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ ป้า กับ ลุง แม่ ผม เลยจนปัญญาแล้วไม่ว่าคุยยังไงเขาก็ไม่ทำอะไรเลย อยู่ที่เดิมๆ เงินก็น้อยลงเรื่อยๆ ขายก็ได้บ้างไม่ได้บ้างถึงขายได้ก็แทบจะไม่พอค่าใช้จ่ายทั้งเดือนอีก
ถ้าเทียบให้เหมือนภาพก็ ไปขายของแต่ละวันเหมือนไปขับรถเล่น มันแทบไม่มีรายได้ถึงขนาดนั้นเลย มันไม่รู้จะทำไงแล้ว เลยมาขอคำปรึกษาครับ
****ขอบคุณครับ****