ชีวิตเรานี่แย่....

ตอนนี้เราอายุ 13 ปีนี้ 14 ค่ะ คือส่วนตัวรู้สึกไม่โอเคกับพ่อเลี้ยง เมื่อตอนเราซัก 3 ขวบพ่อแท้ๆเลิกกับแม่ไปหลังจากนั้นเราก็อยู่กับแม่และคุณทวดหลังจากนั้นพอเราอายุได้ ค ขวบแม่เราก็ได้พาไปรู้จักกับเพื่อนแม่คนนึง(ก็คือพ่อเลี้ยง)เห็นแว้ปแรกนึกว่าคนป่าเพราะดูแล้วภายนอกดูเถื่อนๆยังไงไม่รู้แต่ตอนนั้นเป็นเด็กเราก็ไม่คิดไรมาก แต่มีวันนึงที่กิดมารับ(นามสมมุติของพ่อเลี้ยง)กิดมารับเราขึ้นรถกลับบ้านกิดถามคำถามที่เราช็อค"น้าเป็นพ่อหนูได้ไหม"พอได้ยินเรารู้สึกว่าเราไม่โอเค หลังจากนั้นไม่นานเค้าก็มาที่บ้านเราขนของมาอยู่ด้วย แล้วบอกว่าจะมีคนมาอีกวันศุกร์นี้หนูต้องชอบแน่ๆ เราก็เฉยๆวันนั้นมาถึงหารู้ไม่ว่ามีลูกติด! เด็กนั่นพอมาอยู่ก็เอาแต่ใจแย่งของเล่นบ้างแล้วเด็กนั่นก็โกหกว่าเราทำเราบอกแม่ว่าไม่ได้ทำแต่แม่เราดันเชื่อเด็กนั่น เราเลยโดนทำโทษบ่อยมาก หลังจากนั้นกิดก็พาเราไปรู้จักกับครอบครัวของเค้าเป็นบ้านคนที่ค่อนข้างรวยเลย เค้าก็คุยดีและก็นัดกับกม่ว่าอยากเจอยายเรา เมื่อวันนั้นมาถึงก็คุยกันดี แต่เมื่อไม่นานมานี้ทางครอบครัวกิดขอซื้อที่ดินของยายเรายายเราไม่ให้ได้ยินแบบนั้นทางนั้นเลยอัคติกับคนในบ้านเราและยายเรา ส่วนพ่อเราที่บอกว่าเกลียดคือชอบมองหน้าเราแล้วไปบอกแม่ว่าเราหาเรื่องมีสมองหรือป่าวคิดได้ไงแล้วเราก็โดนว่าเกือบทุกวันแม่เราพยายามสรรหาอะไรก็ตามมาว่าเราเช่น เรื่องโทรศัพท์คุยกับเพื่อนนานแล้วเวลาทำอะไรต้องขอทุกครั้งขนาดโทรศัพท์ยังต้องขอเลยทั้งที่เป็นของตัวเอง ต่อที่กิดที่เราเกลียดเค้าคือเวลาทะเลาะกับแม่เราทะเลาะกันค่อนข้างแรงจนแม่ร้องไห้เราเองก็เสียใจที่ต้องเห็นแม่ทะเลาะกับกิด เวลาเรามีปัญหากิดแม่เราจะเข้าข้างกิดและไม่เชื่อเรา ส่วนทางครอบครัวนั้นเวลาเราไปบ้านเค้าเรารู้สึกว่าสายตาที่เราถูกมองเหมือนเสนียดอะไรซักอย่างที่ก้าวเข้ามาในบ้านเราเลยไม่ชอบไปบ้านนั้นเท่าไร ภายในรู้สึกว่าเหมือนหัวใจโดนอะไรแทงเข้าไปแล้วเอาออกไม่ได้ เราคิดว่าเราคงไม่เหมาะกับแม่กิดและครอบครัวเค้า แต่ยายบอกเราว่าถ้าไม่ไหวจริงๆก็บอกจะได้เอาไปอยู่ด้วยแต่ตอนนี้เราคิดว่าถ้าไปจริงๆคงจะดีแต่ก็คือใหม่ว่าถ้าจะไปก็ไม่อยากเห็นสิ่งเหล่านี้ ก็กะจะไปอยู่ที่อเมริกาไปอยู่กับพี่ หนูในตอนนี้ควรทำอย่างไรดีคะเรื่องพ่อเลี้ยง