สวัสดีค่ะวันนี้จะมาเล่าเรื่องของตัวเองนะคะเราอายุ28แล้วเราอยากจะเตือนใจคนที่มีลูกทุกคนอย่าทำร้ายลูกรึเอาแต่ใจแบบแม่เรา(ปล.ที่เราคิดมาเล่าเพราะไม่อยากให้ใครต้องมาทนอยู่กับอารมณ์ที่จมดิ่งแบบเราในตอนนี้ไม่มีเจตนาจะเป็นลูกอกตัญญูแต่อย่างใดแต่อยากเตือนใจจริงๆ) เข้าเรื่องเลยละกันค่ะ
แม่เรามีลูก2คนปัจจุบันแม่เราอายุ54 เราเป็นลูกคนที่2อายุ28ปีพี่สาวเราอายุ34ปีแม่เราเลิกกับพ่อแท้ๆของเราตั้งแต่เรายังเล็กๆเนื่องจากพ่อมีผู้หญิงคนใหม่เลยทิ้งแม่เราไป แต่แม่เราก็มีพ่อให้เราใหม่นะซึ่งพ่อเลี้ยงเราก็ดีดูแลเรากับพี่มาตลอด
พี่สาวเราแต่งงานเมื่ออายุ26 เริ่มจากเรื่องพี่สาวเราก่อนละกันค่ะสมัยพี่สาวเราคบกับใครแม่เราจะคอยขัดขวางไปนั่งเฝ้าหน้าที่ทำงานทำแม้แต่กระทั่งปลอมตัวเป็นผู้ชายส่งข้อความมาจีบลูกสาวตัวเองพอตอนกลางคืนแม่เราก็จะขึ้นไปล็อคประตูคุยกับพี่สาวเราแทบทุกคืนเรื่องให้เลิกกับแฟนจนพี่สาวเราอาละวาดเขวี้ยงข้าวของร้องกรี้ดๆทุกคืนมีครั้งนึงพี่สาวร้องกรี้ดๆแล้ววิ่งออกจากบ้านไปเลยแม่ก็รีบขี่มอไซตามไปพอกลับมาได้รู้เรื่องว่าพี่สาวเราจะวิ่งไปให้รถชนตายแม่ก็ขี่ตามไปรับพี่สาวและพาแถวกลาง4แยกแม่ถามพี่สาวเราว่าอยากตายไหมถ้าอยากตายก็ตายพร้อมกันเลยแต่พี่สาวเราเลือกที่จะกลับบ้านสุดท้ายก็มีญาติเราแนะนำผู้ชายคนใหม่ให้พี่สาว(สามีคนปัจจุบันที่พี่สาวแต่งงานด้วย)แม่เราก็โอเคใครก็ได้ให้มาดึงพี่สาวออกจากผู้ชายที่ตอนนั้นพี่สาวเราคบอยู่ต่อมาก็มีเหตุการณ์ที่พี่สาวเราต้องเลิกกับผู้ชายคนนั้นพอดีแม่เลยรีบให้ผู้ชายคนที่ญาติแนะนำเข้ามาทำความรู้จักกับพี่สาวเราแรกๆก็ดีวันเวลาผ่านไปแม่เราพยายามไปหาข้อเสียของผู้ชายคนใหม่จนมีเรื่องว่าผู้ชายคนนั้นเคยไปมีอะไรกับคนใช้ตอนเมาซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเรื่องจริงไหมนะแม่ก็พยายามพูดกับพี่สาวเราหลายครั้งให้คิดดีดีอย่าเพิ่งแต่งงานจนถึงวันแต่งงานเช้าวันแต่งงานแม่ก็พูดกับพี่สาวอีกว่ายกเลิกงานแต่งตอนนี้ทันนะแม่ยอมอายไม่เป็นไรซึ่งแน่นอนพี่สาวเราเลือกแต่ง(เป็นเราเราก็แต่งเพื่อออกไปจากจุดนี้) ซึ่งก่อนแต่งพี่สาวเราพูดดิบดีว่าจะส่งเสียเราจนจบบลาๆๆแต่สุดท้ายพี่สาวเราก็แทบไม่ได้สนใจบ้านเราเลยกลายเป็นแม่มานั่งเสียใจเพราะแม่เป็นคนบอกเราเองว่ารักพี่สาวเรามากกว่าเราแม่เสียใจที่พี่สาวเราแต่งไปแล้วไม่ค่อยกลับบ้านทั้งที่บ้านห่างกันไม่กี่กิโลแม่เราเลยแช่งให้พี่สาวเราทำมาหากินไม่ขึ้นให้ไม่เจริญแช่งทุกคืนตอนนั้นวันเวลาผ่านไปแม่ก็ทำใจได้แต่เรื่องทุกอย่างกลับจมมาที่เราหลายเป็นความหวังของแม่แทน
เอาล่ะมาถึงเรื่องของเราเราไม่เคยคิดอยากทำให้แม่เราเสียใจเราเป็นผู้หญิงที่ชอบทอมเราคบทอมมาตลอดเราแบกความหวังของแม่แม่อยากให้เรามีหน้ามีตาสวยหรูภายนอกดูดีฐานะเราปานกลางมีพอกินพอใช้หมุนเงินภายในบ้านไปในแต่ละเดือนเราเหนื่อยนะเราโตแล้วแต่แม่แทบไม่ปล่อยไปไหนเลยแทบไม่ให้ค้างคืนไหนขนาดขอไปที่ใกล้ๆเช้าไปเย็นกลับแม่ก็ไม่ค่อยให้ไปมันเก็บกดอยุในความรู้สึกของเราสมัยเรียนเพื่อนได้ไปเที่ยวกันทั้งกลุ่มแต่เราไม่ได้ไปหลายต่อหลายครั้งเราเป็นเด็กวัยรุ่นคนนึงที่อยากมีอิสระเวลาแม่เราไม่พอใจเราก็จะโทรหาเพื่อนเราโทรไปเล่าเรื่องเราต่างๆนาๆกับเพื่อนเราเราอายเพื่อนแม่โทรไปเช็คเรากับเพื่อนเราร้องไห้ใส่เพื่อนเรว่าเราต่างๆอย่างตอนนี้แม่เป็นหนักเพราะเราคบกับแฟนคนปัจจุบันที่เป็นทอม(อายุ35) พี่สาวเรา(ลูกญาติ)เป็นคนแนะนำเราเองตอนแรกมันก็ดีนั่นแหล่ะแต่พอเวลาผ่านไปพี่สาวเราไปบอกแม่เราว่าคนที่เราคบเคยจีบพี่สาวเราแต่พี่สาวเราไม่เอาไปบอกแม่เราว่าแฟนเราเป็นคนขี้เกียจจนไม่มีเงินนิสัยไม่ดีขี้งกจีบคนที่ทำงานเพราะคนนั้นสวยกว่าเราเอาเรื่องเราไปพูดเสียๆหายๆที่ทำงานล่าสุดโพสว่าแฟนเราว่าจนไม่เจียมมายุแยงให้พี่น้องต้องแตกกันมีปัญญาก็มาขอไม่ใช่กั๊กไว้พี่เราทำงานที่เดียวกับแฟน(คือแบบถ้าเค้าไม่ดีจริงทำไมพี่สาวเราต้องมาแนะนำให้เรารู้จักด้วย) เราคบกับแฟนคนนี้มา1ปีตลอดเวลาเค้าคอยช่วยเหลือเราตลอดแต่บางเรื่องเราก็มีเรื่องส่วนตัวที่ไม่สามารถบอกแม่ได้เวลาเราจะพาแฟนไปเจอเพื่อนเราแม่เราไม่ชอบมากพูดว่าวุฒิการศึกษาก็ต่ำกว่าไม่อายบ้างรึไงเป็นแม่แม่อายนะ(แฟนเราจบปวส.) บลาๆๆแม่บอกแม่เกลียดมันขอย้ำนะตอนแรกแม่เราก็ดีกับแฟนเรานะคะแต่เรื่องมันพลิกตรงที่ตอนแรกแฟนเรามีรถใช้เองแม่เรายังเคยให้พ่อเราขับกระบะของแฟนเราคันนั้นเลยแม่บอกดูดีแต่มีเหตุให้ต้องเอารถไปให้ที่บ้านที่ต่างจังหวัดใช้แฟนเราอยู่หอเงินเก็บมีนะแต่ไม่มากเพราะแฟนเราทำงานส่งเงินให้ทางบ้านบ้าง แต่แม่เรียกค่าตัวเราหลายแสนแม่บอกแม่จะเอาเงินไปปลูกบ้านเราจึงตัดสินใจบอกแม่ว่าพี่เค้ายังไม่มีเงินมากพอขนาดนั้นหลังจากนั้นแม่เราก็เปลี่ยนไปแม่เราบอกว่าคิดว่าจะมีเงินเยอะแม่เราตามติดเราตลอดไปไหนแม่จะไปด้วยไม่ปล่อยให้แฟนเรากับเรามีเวลาอยู่ด้วยกันล่าสุดแม่จะบังคับให้เราแต่งงานกับลูกเพื่อนแม่ที่เป็นผู้ชายทั้งๆที่แม่ก็รู้ว่าที่ผ่านมาเราคบทอมตลอดแม่บอกถ้าไม่แต่งก็ไม่มีเงินปลูกบ้านที่ต่างจังหวัด(ปลูกใหม่เพราะบ้านหลังเก่ามันเก่าแล้ว) แต่เราไม่แต่งเราขัดใจแม่มันฝืนใจเราเกินไปแต่งเราเอาเงินเราทำงานเราให้แม่8พัน-9พันบางเดือนได้เยอะเราก็ให้แม่เยอะเรามีเงินเดือนหมื่นกว่าจ่ายค่ารถเราต่อเดือนหมื่นนึงให้แม่อีกก็หมดแล้วเราอาศัยเงินโอทีกินอยู่ในแต่ละเดือนไหนจะค่ากินค่าเติมน้ำมันบางเดือนก็ก็ไม่พอใช้แม่ก็ว่าเราใช้เงินเปลืองเราทำงานเราเหนื่อยบางทีเราแค่ขอความสบายใจไปเที่ยวโน่นนี่ก็ไปไม่ได้เพราะแม่ไม่ให้ไปพอพูดเข้าว่าอยากไปไหนแบบคนอื่นบ้างแม่ก็โมโหใหญ่โตบางทีแม่เราก็ทำร้ายตัวแม่เองแล้วก็พูดว่าแม่ไม่ดีหนิแม่ไม่ให้ไปไหนไหนใครว่าแม่จะโทรไปด่าให้หมดคือเราเหนื่อยเราอายเพื่อนแม่ชมเพื่อนเราว่ากล้าไปโน่นนี่เก่งเอาตัวรอดเป็นเราก็บอกแม่ว่าจะทำบ้างแม่ก็รีบพูดว่าทำแบบนี้มันดีที่ไหนบลาๆๆว่าเพื่อนซะงั้นทั้งที่ตอนแรกยังชมเพื่อนอยู่เลยเพื่อนบางคนของเราแม่ก็ว่าเพื่อนเรากับเราว่าทำตัวไปดีบลาๆแต่พอทะเลาะกับเราแม่เราก็จะโทไปหาเพื่อนเราบอกเพื่อนเราทำดีแล้วให้คอยห้ามปรามเราเพื่อนเรามีแฟนเป็นผู้ชายคงรู้ดีว่าอะไรผิดอะไรถูกเรางงแม่ไปหมดตกลงแม่เอาไง555
ที่เล่ามาทั้งหมดแค่อยากระบายและอยากให้แม่ทุกคนอย่าทำร้ายลูกด้วยความคิดตัวเอง
สุดท้ายแล้วเราอยากบอกว่าเป็นกำลังใจให้เราและแฟนด้วยนะคะเราตั้งใจจะแต่งงานกันปีหน้าคงต้องเก็บเงินอีกพักเราไม่อยากเป็นลูกอกตัญญูนะแต่เรายอมรับว่าเราอึดอัดใจมากเราอยากไปจากจุดนี้แต่เราไม่ทิ้งแม่เรานะแม่เรากับพ่อตั้งใจจะไปอยู่บ้านต่างจังหวัดหลังพ่อเกษียณอีกไปกี่ปี
เราระบายเรื่องราวต่างๆกับญาติเราไม่ได้เพราะทุกคนเชื่อฟังพี่สาว(คนที่แนะนำแฟนคนนี้ให้เรา)เราหมดแม้แต่พี่สาวเราเองแท้ๆก็ไม่อยู่ข้างเราTT
แม่บอกเราไม่เชื่อฟังแม่เราถามแม่ว่าแค่นี้เรายังไม่เชื่อแม่อีกหรอที่อยู่ตรงนี้แม่บอกถ้าเชื่อก็ต้องเลิกกับมัน
แม่ให้เวลาแค่3ปีนับตั้งแต่คบกันแม่สั่งว่าถ้าภายใน3ปีไม่แต่งให้เลิกกันซะ
ขอกำลังใจให้เราหน่อยนะเพื่อนเราต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าสงสารเรา555
แฟนเราโคตรสู้เลยตอนนี้ขยันหาเงินมากคอยไปขอโทษแม่หลายๆครั้งเนื่องจากทุกครั้งแม่เรายึดถือเสมอว่าไม่ว่าเรื่องนั้นจะถูกหรือผิดเด็กต้องขอโทษผู้ใหญ่ทุกครั้ง
แม่กับแฟนเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟสนะแต่แม่ชอบเข้าไปแอบส่องเฟสแฟนเราเวลาเจอแฟนเราโพสบางโฟสแม่ก็คิดว่าแฟนเราว่าแม่เรา(แม่เป็นคนคิดมากๆๆๆๆๆๆ) แม่ก็จะแคปหน้าจอไว้เป็นหลักฐาน*แม่ส่องเฟสแฟนเราแทบทุกวัน*
บางครั้งเราเครียดเราท้อจนเราอยากตายเลยนะเราอยากออกไปจากจุดนี้แต่แฟนเราเค้าก็บอกให้สู้อดทนรอพี่หน่อยนะเป็นกำลังใจให้เราและแฟนผ่านไปด้วยนะคะทุกคนไว้ได้แต่งงานจะมาอัพเดตใหม่นะคะเรารักแม่นะแต่เราก็อยากได้อิสระเราจะ30แล้วอยากใช้ชีวิตที่มีความสุขไม่ใช่โดนกักเหมือนตอนนี้
ขอบคุณอ่านจนจบนะคะ
ตอนอายุใกล้30 พวกคุณมีอิสระไหม เ
แม่เรามีลูก2คนปัจจุบันแม่เราอายุ54 เราเป็นลูกคนที่2อายุ28ปีพี่สาวเราอายุ34ปีแม่เราเลิกกับพ่อแท้ๆของเราตั้งแต่เรายังเล็กๆเนื่องจากพ่อมีผู้หญิงคนใหม่เลยทิ้งแม่เราไป แต่แม่เราก็มีพ่อให้เราใหม่นะซึ่งพ่อเลี้ยงเราก็ดีดูแลเรากับพี่มาตลอด
พี่สาวเราแต่งงานเมื่ออายุ26 เริ่มจากเรื่องพี่สาวเราก่อนละกันค่ะสมัยพี่สาวเราคบกับใครแม่เราจะคอยขัดขวางไปนั่งเฝ้าหน้าที่ทำงานทำแม้แต่กระทั่งปลอมตัวเป็นผู้ชายส่งข้อความมาจีบลูกสาวตัวเองพอตอนกลางคืนแม่เราก็จะขึ้นไปล็อคประตูคุยกับพี่สาวเราแทบทุกคืนเรื่องให้เลิกกับแฟนจนพี่สาวเราอาละวาดเขวี้ยงข้าวของร้องกรี้ดๆทุกคืนมีครั้งนึงพี่สาวร้องกรี้ดๆแล้ววิ่งออกจากบ้านไปเลยแม่ก็รีบขี่มอไซตามไปพอกลับมาได้รู้เรื่องว่าพี่สาวเราจะวิ่งไปให้รถชนตายแม่ก็ขี่ตามไปรับพี่สาวและพาแถวกลาง4แยกแม่ถามพี่สาวเราว่าอยากตายไหมถ้าอยากตายก็ตายพร้อมกันเลยแต่พี่สาวเราเลือกที่จะกลับบ้านสุดท้ายก็มีญาติเราแนะนำผู้ชายคนใหม่ให้พี่สาว(สามีคนปัจจุบันที่พี่สาวแต่งงานด้วย)แม่เราก็โอเคใครก็ได้ให้มาดึงพี่สาวออกจากผู้ชายที่ตอนนั้นพี่สาวเราคบอยู่ต่อมาก็มีเหตุการณ์ที่พี่สาวเราต้องเลิกกับผู้ชายคนนั้นพอดีแม่เลยรีบให้ผู้ชายคนที่ญาติแนะนำเข้ามาทำความรู้จักกับพี่สาวเราแรกๆก็ดีวันเวลาผ่านไปแม่เราพยายามไปหาข้อเสียของผู้ชายคนใหม่จนมีเรื่องว่าผู้ชายคนนั้นเคยไปมีอะไรกับคนใช้ตอนเมาซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเรื่องจริงไหมนะแม่ก็พยายามพูดกับพี่สาวเราหลายครั้งให้คิดดีดีอย่าเพิ่งแต่งงานจนถึงวันแต่งงานเช้าวันแต่งงานแม่ก็พูดกับพี่สาวอีกว่ายกเลิกงานแต่งตอนนี้ทันนะแม่ยอมอายไม่เป็นไรซึ่งแน่นอนพี่สาวเราเลือกแต่ง(เป็นเราเราก็แต่งเพื่อออกไปจากจุดนี้) ซึ่งก่อนแต่งพี่สาวเราพูดดิบดีว่าจะส่งเสียเราจนจบบลาๆๆแต่สุดท้ายพี่สาวเราก็แทบไม่ได้สนใจบ้านเราเลยกลายเป็นแม่มานั่งเสียใจเพราะแม่เป็นคนบอกเราเองว่ารักพี่สาวเรามากกว่าเราแม่เสียใจที่พี่สาวเราแต่งไปแล้วไม่ค่อยกลับบ้านทั้งที่บ้านห่างกันไม่กี่กิโลแม่เราเลยแช่งให้พี่สาวเราทำมาหากินไม่ขึ้นให้ไม่เจริญแช่งทุกคืนตอนนั้นวันเวลาผ่านไปแม่ก็ทำใจได้แต่เรื่องทุกอย่างกลับจมมาที่เราหลายเป็นความหวังของแม่แทน
เอาล่ะมาถึงเรื่องของเราเราไม่เคยคิดอยากทำให้แม่เราเสียใจเราเป็นผู้หญิงที่ชอบทอมเราคบทอมมาตลอดเราแบกความหวังของแม่แม่อยากให้เรามีหน้ามีตาสวยหรูภายนอกดูดีฐานะเราปานกลางมีพอกินพอใช้หมุนเงินภายในบ้านไปในแต่ละเดือนเราเหนื่อยนะเราโตแล้วแต่แม่แทบไม่ปล่อยไปไหนเลยแทบไม่ให้ค้างคืนไหนขนาดขอไปที่ใกล้ๆเช้าไปเย็นกลับแม่ก็ไม่ค่อยให้ไปมันเก็บกดอยุในความรู้สึกของเราสมัยเรียนเพื่อนได้ไปเที่ยวกันทั้งกลุ่มแต่เราไม่ได้ไปหลายต่อหลายครั้งเราเป็นเด็กวัยรุ่นคนนึงที่อยากมีอิสระเวลาแม่เราไม่พอใจเราก็จะโทรหาเพื่อนเราโทรไปเล่าเรื่องเราต่างๆนาๆกับเพื่อนเราเราอายเพื่อนแม่โทรไปเช็คเรากับเพื่อนเราร้องไห้ใส่เพื่อนเรว่าเราต่างๆอย่างตอนนี้แม่เป็นหนักเพราะเราคบกับแฟนคนปัจจุบันที่เป็นทอม(อายุ35) พี่สาวเรา(ลูกญาติ)เป็นคนแนะนำเราเองตอนแรกมันก็ดีนั่นแหล่ะแต่พอเวลาผ่านไปพี่สาวเราไปบอกแม่เราว่าคนที่เราคบเคยจีบพี่สาวเราแต่พี่สาวเราไม่เอาไปบอกแม่เราว่าแฟนเราเป็นคนขี้เกียจจนไม่มีเงินนิสัยไม่ดีขี้งกจีบคนที่ทำงานเพราะคนนั้นสวยกว่าเราเอาเรื่องเราไปพูดเสียๆหายๆที่ทำงานล่าสุดโพสว่าแฟนเราว่าจนไม่เจียมมายุแยงให้พี่น้องต้องแตกกันมีปัญญาก็มาขอไม่ใช่กั๊กไว้พี่เราทำงานที่เดียวกับแฟน(คือแบบถ้าเค้าไม่ดีจริงทำไมพี่สาวเราต้องมาแนะนำให้เรารู้จักด้วย) เราคบกับแฟนคนนี้มา1ปีตลอดเวลาเค้าคอยช่วยเหลือเราตลอดแต่บางเรื่องเราก็มีเรื่องส่วนตัวที่ไม่สามารถบอกแม่ได้เวลาเราจะพาแฟนไปเจอเพื่อนเราแม่เราไม่ชอบมากพูดว่าวุฒิการศึกษาก็ต่ำกว่าไม่อายบ้างรึไงเป็นแม่แม่อายนะ(แฟนเราจบปวส.) บลาๆๆแม่บอกแม่เกลียดมันขอย้ำนะตอนแรกแม่เราก็ดีกับแฟนเรานะคะแต่เรื่องมันพลิกตรงที่ตอนแรกแฟนเรามีรถใช้เองแม่เรายังเคยให้พ่อเราขับกระบะของแฟนเราคันนั้นเลยแม่บอกดูดีแต่มีเหตุให้ต้องเอารถไปให้ที่บ้านที่ต่างจังหวัดใช้แฟนเราอยู่หอเงินเก็บมีนะแต่ไม่มากเพราะแฟนเราทำงานส่งเงินให้ทางบ้านบ้าง แต่แม่เรียกค่าตัวเราหลายแสนแม่บอกแม่จะเอาเงินไปปลูกบ้านเราจึงตัดสินใจบอกแม่ว่าพี่เค้ายังไม่มีเงินมากพอขนาดนั้นหลังจากนั้นแม่เราก็เปลี่ยนไปแม่เราบอกว่าคิดว่าจะมีเงินเยอะแม่เราตามติดเราตลอดไปไหนแม่จะไปด้วยไม่ปล่อยให้แฟนเรากับเรามีเวลาอยู่ด้วยกันล่าสุดแม่จะบังคับให้เราแต่งงานกับลูกเพื่อนแม่ที่เป็นผู้ชายทั้งๆที่แม่ก็รู้ว่าที่ผ่านมาเราคบทอมตลอดแม่บอกถ้าไม่แต่งก็ไม่มีเงินปลูกบ้านที่ต่างจังหวัด(ปลูกใหม่เพราะบ้านหลังเก่ามันเก่าแล้ว) แต่เราไม่แต่งเราขัดใจแม่มันฝืนใจเราเกินไปแต่งเราเอาเงินเราทำงานเราให้แม่8พัน-9พันบางเดือนได้เยอะเราก็ให้แม่เยอะเรามีเงินเดือนหมื่นกว่าจ่ายค่ารถเราต่อเดือนหมื่นนึงให้แม่อีกก็หมดแล้วเราอาศัยเงินโอทีกินอยู่ในแต่ละเดือนไหนจะค่ากินค่าเติมน้ำมันบางเดือนก็ก็ไม่พอใช้แม่ก็ว่าเราใช้เงินเปลืองเราทำงานเราเหนื่อยบางทีเราแค่ขอความสบายใจไปเที่ยวโน่นนี่ก็ไปไม่ได้เพราะแม่ไม่ให้ไปพอพูดเข้าว่าอยากไปไหนแบบคนอื่นบ้างแม่ก็โมโหใหญ่โตบางทีแม่เราก็ทำร้ายตัวแม่เองแล้วก็พูดว่าแม่ไม่ดีหนิแม่ไม่ให้ไปไหนไหนใครว่าแม่จะโทรไปด่าให้หมดคือเราเหนื่อยเราอายเพื่อนแม่ชมเพื่อนเราว่ากล้าไปโน่นนี่เก่งเอาตัวรอดเป็นเราก็บอกแม่ว่าจะทำบ้างแม่ก็รีบพูดว่าทำแบบนี้มันดีที่ไหนบลาๆๆว่าเพื่อนซะงั้นทั้งที่ตอนแรกยังชมเพื่อนอยู่เลยเพื่อนบางคนของเราแม่ก็ว่าเพื่อนเรากับเราว่าทำตัวไปดีบลาๆแต่พอทะเลาะกับเราแม่เราก็จะโทไปหาเพื่อนเราบอกเพื่อนเราทำดีแล้วให้คอยห้ามปรามเราเพื่อนเรามีแฟนเป็นผู้ชายคงรู้ดีว่าอะไรผิดอะไรถูกเรางงแม่ไปหมดตกลงแม่เอาไง555
ที่เล่ามาทั้งหมดแค่อยากระบายและอยากให้แม่ทุกคนอย่าทำร้ายลูกด้วยความคิดตัวเอง
สุดท้ายแล้วเราอยากบอกว่าเป็นกำลังใจให้เราและแฟนด้วยนะคะเราตั้งใจจะแต่งงานกันปีหน้าคงต้องเก็บเงินอีกพักเราไม่อยากเป็นลูกอกตัญญูนะแต่เรายอมรับว่าเราอึดอัดใจมากเราอยากไปจากจุดนี้แต่เราไม่ทิ้งแม่เรานะแม่เรากับพ่อตั้งใจจะไปอยู่บ้านต่างจังหวัดหลังพ่อเกษียณอีกไปกี่ปี
เราระบายเรื่องราวต่างๆกับญาติเราไม่ได้เพราะทุกคนเชื่อฟังพี่สาว(คนที่แนะนำแฟนคนนี้ให้เรา)เราหมดแม้แต่พี่สาวเราเองแท้ๆก็ไม่อยู่ข้างเราTT
แม่บอกเราไม่เชื่อฟังแม่เราถามแม่ว่าแค่นี้เรายังไม่เชื่อแม่อีกหรอที่อยู่ตรงนี้แม่บอกถ้าเชื่อก็ต้องเลิกกับมัน
แม่ให้เวลาแค่3ปีนับตั้งแต่คบกันแม่สั่งว่าถ้าภายใน3ปีไม่แต่งให้เลิกกันซะ
ขอกำลังใจให้เราหน่อยนะเพื่อนเราต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าสงสารเรา555
แฟนเราโคตรสู้เลยตอนนี้ขยันหาเงินมากคอยไปขอโทษแม่หลายๆครั้งเนื่องจากทุกครั้งแม่เรายึดถือเสมอว่าไม่ว่าเรื่องนั้นจะถูกหรือผิดเด็กต้องขอโทษผู้ใหญ่ทุกครั้ง
แม่กับแฟนเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟสนะแต่แม่ชอบเข้าไปแอบส่องเฟสแฟนเราเวลาเจอแฟนเราโพสบางโฟสแม่ก็คิดว่าแฟนเราว่าแม่เรา(แม่เป็นคนคิดมากๆๆๆๆๆๆ) แม่ก็จะแคปหน้าจอไว้เป็นหลักฐาน*แม่ส่องเฟสแฟนเราแทบทุกวัน*
บางครั้งเราเครียดเราท้อจนเราอยากตายเลยนะเราอยากออกไปจากจุดนี้แต่แฟนเราเค้าก็บอกให้สู้อดทนรอพี่หน่อยนะเป็นกำลังใจให้เราและแฟนผ่านไปด้วยนะคะทุกคนไว้ได้แต่งงานจะมาอัพเดตใหม่นะคะเรารักแม่นะแต่เราก็อยากได้อิสระเราจะ30แล้วอยากใช้ชีวิตที่มีความสุขไม่ใช่โดนกักเหมือนตอนนี้
ขอบคุณอ่านจนจบนะคะ