รู้สึกอิจฉาชีวิตใน Facebook คนอื่น พอย้อนกลับมามองที่ตัวเองมีก็ยิ่งเป็นทุกข์

อันนี้เราอินหนังอินฟิคเฉยๆนะ แล้วมานั่งคิด ว่าแบบ คนที่มีแต่คนสนใจคือคนที่ร่าเริง เฟรนด์ลี่ บางครั้งก็คิดว่า เอออยากเป็นคนแบบนั้นบ้างว่ะ แต่ก็คิดอีกว่า ตัวเราก็มีข้อดีของเรานี่หว่า รักตัวเองแบบที่ตัวเ

คนขี้อวด ในตัวเขา100%เขามีความสุขกันจริงมั้ยกี่ % แล้วข้างในไอ่ที่ไม่ได้เอาออกมาอวดคิดว่าทุกข์มากกว่าที่อวดมั้ย อยากรู้มุมมองความรู้สึกของคนที่ไม่ได้หมั่นไส้คนที่เห็นพวกขี้อวดแล้วรู้สึกสมเพชเพรส่วนมาก

อยากทราบว่าแต่ละคนมีวิธีปล่อยวางความทุกข์ยังไง ไม่ว่าจะเจอปัญหาหนัก เบา ความล้มเหลว ผิดหวัง โดนดูถูก คนเข้าใจผิด ความเจ็บปวดจากอดีต และอื่นๆ ผ่านมันมายังไงค่ะ

….

ทำยังไงถึงเลิกเป็นคนขี้อิจฉาคะ คนที่เกลียดว่า แต่เราก็จริง เราอยากทำให้มันหาย ต้องทำยังไงคะ