วันนี้ตอนกินข้าวอยู่เราบอกกับแม่ว่าหนูไม่นับถือศาสนานะแม่ แล้วหลังจากนั้นแม่ก็เริ่มบ่นว่าทำไมถึงไม่นับถือศาสนา แล้วก็ต่ออีกประมาณว่าคนไม่นับถือศาสนามันเคยได้ดีสักคนบ้างมั้ย แล้วก็ยกตัวอย่างญาติๆที่ไม่นับถือศาสนาว่าพอไม่นับถือศาสนาแล้วมันมีอะไรดีบ้าง ชีวิตมีแต่แย่ลง แล้วแม่ก็บอกหาว่าตอนที่เรากราบแม่คือเราไม่ได้กราบเพราะเรารักแม่จริงๆ ต่อไปอย่ามากราบแม่ แล้วก็อย่าไปบอกใครว่าตัวเองไม่มีศาสนา แม่อายคนอื่น หลังจากนั้นพอเราพยายามหาบทสนทนาแม่ก็ไม่สนใจเราเลย ไม่ตอบอะไรเราเลย แม่ไม่พยายามเข้าใจอะไรเราเลยสักอย่าง เราเสียใจที่แม่อายที่มีลูกแบบเรา แต่เราก็นับถือศาสนาให้แม่ไม่ได้เพราะเราไม่ได้ศรัทธาจริงๆ เราไม่อยากโกหก แต่ก็ไม่อยากให้แม่ทำแบบนี้กับเรา เราควรทำยังไงดีคะ ปล่อยผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยดีมั้ย
แม่ไม่ยอมคุยด้วยเพราะเราบอกว่าไม่นับถือศาสนา