รูปฌาน

☆☆เช่นขณะที่เดินสติปัฎฐานดูกายใจ(เป็นสมาธิพิจารณาขันธ์5)อยู่ บางขณะจิตจะพักลงสู่ภวังค์ของฌาน จิตจะเข้าสู่ความนิ่งสงบ เกิดปีติและสุขขึ้นในจิต พักจนพอแล้วก็ขึ้นวิถีพิจารณาเป็นสมาธิต่อไป ผู้ปฎิบัติเพียงแ

อยากถามผู้รู้ทุกท่านที่พอเข้าใจหลักการปฏิบัติ(ฝึกจิตหรือการภาวนา)ว่าการภาวนาด้วยอานาปานสติ16ขั้น(น่าจะเป็นแนวที่หนุนสอดคล้องกับสติปัฐฐาน4ใช่หรือไม่ครับ)เนี่ยมีความแตกต่างจากการอานาปานสติในกรรมฐาน40ยัง

☆☆เช่นขณะที่เดินสติปัฎฐานดูกายใจ(เป็นสมาธิพิจารณาขันธ์5)อยู่ บางขณะจิตจะพักลงสู่ภวังค์ของฌาน จิตจะเข้าสู่ความนิ่งสงบ เกิดปีติและสุขขึ้นในจิต พักจนพอแล้วก็ขึ้นวิถีพิจารณาเป็นสมาธิต่อไป☆☆ --------------

1. กสิณ – เพ่งธาตุหรือวัตถุ → ฌาน → อภิญญา 2. สมาธิ/ฌาน – อานาปานสติ → ฌาน 4 → อภิญญา 3. คาถา/มนตรา – บริกรรม + ศรัทธา → ฤทธิ์สายมิจฉา 4 ตบะ/ฤาษี –

Ānāpānasati: The 16 Steps

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

แต่ละอย่างนี้ต่างกันยังไงครับ งงไปหมด ต้องทำอันไหน อันไหนที่จะทำให้บรรลุนิพพานครับ ขอคำแนะนำหน่อยครับมือใหม่ ขอบคุณคห.ครับ

ถ้าหาย ทำไมพระอรหันต์ ถึงเห็นต่อเนื่องได้? ถ้าไม่หาย ทำไมมีสติ แล้วไม่หาย?