มีปัญหากับแม่ที่เลี้ยงมา อยากหาคำตอบว่าเราจะอยู่กับเค้า ทดแทนบุญคุญหรือเอายังไงต่อไปดี

เริ่มจากเราเป็นลูกที่แม่พ่อเก็บมาเลี้ยงไปขอมาจากรพ.เพราะแม่ท่คลอดเราทิ้งเราไว้ เค้าเลี้ยงเรามาตั้งแต่เล็กจนโต  ให้เราทุกอย่างที่พ่อแม่จะต้องให้ลูกเหมือนกับลูกคนอื่นๆ แต่พ่อกับแม่ออกจะไม่เหมือนคนอื่นตรงที่เค้าไม่เข้าใจ และคิดว่าตัวเองถูกเสมอ บางครั้งเราทำผิดเล็กๆน้อยๆพ่อกับแม่ก็มักจะด่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรง บางทีก็ไม่พูดกับเราเป็นเดือน เช่น ตอนเด็กๆที่เราดื้อหรือไม่ยอมทำการบ้านพ่อจะตบหน้าตีแรงๆแล้วสักพักก็ง้อ ส่วนแม่ถ้าเราเถียงก็จะตีด้วยไม้แขวนผ้าแรงไม่ และไม่พูดกับเรา พอเราเริ่มโต เค้าก็ลดเรื่องตีลงแต่จะด่ากับว่าแรงๆเวลาเราทำผิดแต่ก็ไม่ไช่เรื่องใหญ่อะไร เช่น เถียง เค้าก็มักจะว่าเราประโยคที่ชอบว่าก็คือ ไม่น่าเอามาเลี้ยงเลย สันดานอย่าเอามากจากแม่แท้ๆแกได้มั้ย อะไรทำนองนี้ (เรารู้ว่าเราเป็นลูกเก็บมาเลี้ยงตอนม.3) เราก็มีโต้กลับบ้าง ว่าแม่ไม่รักแล้วเอามาเลี้ยงทำไม พอสักพักเค้าลืมเค้าก็จะง้อเรา เราก็ขอโทษเค้า แต่พอโตขึ้นเราเห็นพ่อแม่เพื่อน ดูเเล้วไม่เหมือนพ่อแม่เราเลย เพื่อนเราทั้งเถียงทั้งว่าทั้งตะคอก แต่พ่อแม่เพื่อนก็ไม่เห็นจะทำแบบเราเลย เราแค่อธิบายเหตุผลเค้าก็ว่าเราแล้วว่าทำไมเอาสันดานเก่าแม่แกมาใช้ เราอึดอัดกับประโยคพวกนี้มาก แต่ที่เรายังโอเคอยู่ได้คือ เราได้ทุกอย่าง เค้าซื้อให้เราหมด โทสับซื้อใหม่ปีละเครื่องสองเครื่อง อะไรที่เพื่อนไม่มีเราจะได้อยู่เสมอ เราเลยเก็บความอึดอัดไว้ จนเราเรียนปี1 เราท้องตอนเรียนแฟนเลยมาสู่ขอเราแต่งงาน ตอนนั้นแฟนเราพึ่งเรียนจบ ฐานะไม่รวยไม่จน แม่โกดมากไม่พูดกับเราหล่ยอาทิตย์ ขนาดแม่แฟนมาเจรจาสู่ขอแม่เราไม่ยอมพูดกับใครเลย ส่วนพ่อก็อารมณ์เย็นพอคุยกับเราอยู่ แต่ไม่นานแม่ก็หายโกดและมาคุยกับเรา เราก็เลยนึกขึ้นได้ว่าแม่เค้ารักเราเค้าผิดหวัง จนเราคลอดลูกแม่ช่วยเราเลี้ยงลูก ส่งเราเรียนต่อและให้แฟนมาอยู่ทำสวนกับพ่อเรา แม่เริ่มรักแฟนเรา และรักลูกเรามากเพราะแม่เราเลี้ยงลูกเราอยู่กับลูกเราทั้งวัน พอเราเรียนจบเราอยู่บ้านเลี้ยงลูก ส่วน แฟนเราบรรจุครูต่างจังหวัดจะกลับแค่วันเสาร์อาทิตย์ มีวันนึงเราอยู่กับลูก แต่ลูกเราได้3ขวบกำลังซน ลูกไปหยิบถ้วยมาเล่นจนตกแตกเราเลยตีไปทีนึง แม่เราก็โมโหและหยิบไม้ใหญ่ๆมาตีลูกเรา และพูดไปด้วยว่า อยากตีมันมากนักไช่มั้ย เค้าก็ตีจนลูกเราเป็นรอยเลือด จนไม้หักไป และมันเป็นอย่างนี้มาบ่อยมาก เราเริ่มงง ว่าตกลงแม่เค้าเคยเข้าใจอะไรบ้างมั้ย หรือคิดว่าตัวเองถูกเสมอ เพราะเวลาลูกเราซนแม่เราก็ตี แต่ทำไมเราตีลูกไม่ได้ และพอตีลูกเราเสร็จก็จะพูดทำนองว่า ให้เราย้ายไปเลยไปอยู่กับแฟนเรา "ไปเลย ไม่เลี้ยงแล้วลูกแก ไปอยู่กันสองคนผัวเมียเอาลูกแกไปด้วย" อะไรประมาณนี้จะบ่อยมาก เราไม่เข้าใจเลย ยังมีอีกหลายเรื่อง เช่น เราชอบสั่งของออนไลน์แต่ใช้เงินแฟนจ่าย เค้ามักจะว่า แต่แม่เราก็สั่งบ่อยเหมือนกัน ไม่ว่าจะเรื่องไรที่เราทำ แต่พอแม่ทำเราไม่เข้าใจทำไมต้องมาว่าเราทั้งๆที่แม่ก็ทำเหมือนกัน เราปวดหัว บางทีก็คิดอยากไปอยู่กับอฟนไปหาบ้านอยู่ แต่บางทีก็นึกถึงสิ่งที่เค้าให้เรา เค้าซื้อรถให้เรา ให้เงินปีที่ได้จากสวน เราสับสน ว่าจริงๆแล้วเค้ารักเรามั้ยหรือหวังให้เรามาเลี้ยงดูเค้าตอนแก่ และตอนนี้เราท้องลูกคนที่สอง ท้องแก่ทำอะไรลำบาก ล้างจานไม่ไหว แม่ก็ว่าท้องหรือเป็นง้อย แล้วเวบาที่แม่ทำงานบ้านจะมองเราแล้วก็ทำหน้าไม่พอใจตลอดเวลา เราก็ช่วยนะไม่ไช่ไม่ช่วยแต่เราก็ช่วยเล็กๆน้อยๆ เช่น ทำกับข้าว หุงข้าว แต่แม่ก็ยังว่าเราอยู่ดี ไม่เคยมีไรที่ดีในสายตาเค้าเลย