ผู้เป็นแม่

คือเราขอแม่ไปกินหมูกะทะกับเพื่อน แล้วเพื่อนขับรถมาไกลมากเพื่อมารับ พอมาถึงแม่กลับบอกเพื่อนเราว่าไม่ให้ไป ไม่รู้ดิ แต่จังหวะนั้นโคตรdownเลย ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน ไหนจะเพื่อน ไหนจะแม่ ต้องให้ทำไงอ่ะ เราพยายามเข้าใจแม่ทุกอย่างเลยเว้ย แต่แม่อ่ะไม่เคยเข้าใจเราเลย เรารู้แหละว่าแม่ห่วง แต่ห่วงเกินไปรึเปล่า เราไม่รู้ว่าว่าการเป็นลูกที่ดีมันต้องทำไงบ้าง ต้องอยู่ในกรอบเลยหรอ ห้ามไปไหนมาไหนกับเพื่อนผู้ชายหรอ หรือต้องอยู่แต่บ้าน เป็นลูกนี่มันยากไปหมดเลยเนาะ จะทำอะไรก็ต้องแคร์คนอื่นก่อน ทำไมอ่ะ ทำไมเราไม่แคร์แค่ครอบครัวอ่ะ คนอื่นจะคิดไงก็แล้วแต่ดิ เมื่อก่อนเราคิดว่าเราโชคคดีมากเลยเว้ยที่แม่สอนให้เราเป็นคนแบบนี้ แต่ถ้ารู้ว่าโตมาแล้วต้องเป็นแบบนี้เราคงอยากออกนอกกรอบตั้งแต่เด็กเลยว่ะ เราแม่อกตัญญูว่ะ เราอยากรู้ว่าทุกคนเป็นเหมือนกันรึเปล่า? เวลาขอแม่ไปไหนมาไหน