เช้าวันใหม่

ตั้งแต่ปลดล๊อก วันนี้ก็รู้สึกสถานะการเริ่มจะปกติ
ผู้คนต่างออกมาซื้อของกินของใช้เหมือนเดิม
แต่ที่ไม่เหมือนเดินก็ตรงที่บางคนยังไม่กล้าเสี่ยง
โดยเฉพาะบ้านไหนมีผู้สูงอายุ ไม่จำเป็นอย่าเพิ่งออกมา

มาพูดถึงเรื่องเศรษฐกิจรอบตัวบ้าง
หลังจากมีมาตรการให้นั่งห่าง เว้นระยะ เป็นไปได้ขอ1คน
ต่อ1โต๊ะ หรือไม่ก็มีฉากกั้นระหว่างกันรู้สึกว่า ลูกค้า
จะยังไม่ออกมาเหมือนเดิม ปกติตอนเที่ยงต้องเต็มร้าน
ก็หายไปกว่าครึ่งแต่ก็ยังดีที่มียอดdeliveryเข้ามาทดแทน
แต่ถึงยังไงก็ยังไม่เท่าปกติที่เคยขายได้

มาคิดๆดูแล้วแม่ค้าร้านทั่วไป ร้านข้างทาง ไม่มีชื่อเสียง
ไม่ได้มีอะไรเป็นจุดแข็ง คงลำบากกว่าเราอย่างแน่นอน
ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้ช่วยกันอุดหนุนร้านเล็กๆบ้างไม่
ต้องซื้อผ่านแอพก็ได้ เดินไปปากซอยสั่งข้าวร้านป้าหรือ
เดินไปท้ายซอยสั่งก๋วยเตี๋ยวร้านลุง ช่วยให้พวกเค้ามีกำลัง
ใจจะต่อสู้ มีกำไรมาจุนเจือครอบครัว อาทิตย์นึงสองสาม
ครั้งก็ยังดี

บางร้านขายผ่านแอพ อาจจะเห็นว่าน้อยจัง ต้องเข้าใจด้วย
ว่าแอพส่งอาหารบวกค่ารถลงไปในอาหารไม่ใช่ร้านบวก
บางคนเสีย60บาท เปิดกล่องมายังกะ30บาท ปริมาณน้อย
จึงไม่พอใจและไม่สั่งร้านนั่นอีกเลย ร้านก็เศร้าใจนะไม่ไช่
ว่าดีใจ แต่ให้ทำอย่างไรดีละ เป็นข้อตกลงระหว่างแอพกับ
ร้านค้าที่ต้องแบ่งเปอเซ็นให้อย่างน้อยๆก็30เปอเซ็น ยังมี
แวดอีกนะ จะเหลือถึงแม่ค้ากี่ตังเชียว ไหนจะค่ากล่องค่า
ช้อนซ่อมสาราพัดเป็นเงินทั้งนั้น

ยามนี้ ช่วยได้ก็ช่วยกันไปครับ เดินไปซื้อเองออกกำลังกาย
ไปด้วย ไม่ต้องกลัวโควิด19จน แพนิกครับ เว้นระยะห่าง
ล้างมือบ่อยๆ ช่วยได้แน่นอนครับ และต้องไม่ลืมหน้ากากครับ