ทำยังไงดีเมื่อโดนบังคับมากจนเกินไป

สวัสดีค่ะ ตอนนี้ดิฉันอายุ 19 ปี ซึ่งดิฉันกำลังจะเรียนมหมหาวิทยาลัย ดิฉันได้ที่เรียนที่ราชภัฏสงขลา คณะ รัฐประสานศาสตร์ ครอบครัวดิฉันทุกคนอนุญาติให้ดิฉันเรียนที่นั้น เพราะเค้าบอกว่าถ้าอยากเรียนอะไรก็เรียน เอาที่ตัวดิฉันชอบ แต่เรื่องมันติดตรงที่ว่า ป้าของดิฉันซึ่งเคยเป็นอาจารย์ แต่ตอนนี้เเกเกษียนแล้ว เมื่อแกรู้เรื่องแกก็ไม่อยากให้ดิฉันเรียน แกบอกว่าระดับความสามารถของฉันเรียนจบแล้วคิดว่าจะได้งานทำเหรอ ไม่ต้องเรียนก็ได้ อยู่บ้านทำงานบ้านรับจ้างเค้าดีกว่า ได้เยอะเยอะกว่า
ถ้ามีสมองทำไมไม่คิดว่าที่นั้นเรียนแล้วไม่ได้อะไร เรียนก็เหมือนไม่เรียนนั้นแหละ เสียเวลาเปล่าๆ เรียนที่มหาลัยนี้ก็เท่ากับเรียนรามนั้นแหละ ไปเรียนรามดีกว่าแล้วไปอยู่ทำไมที่สงขลาเรียนที่จังหวัดตัวเองก็พอเปลืองตัง เดี๋ยวเรียนไม่จบหนีตามผัวซะก่อน ถ้าคนมันมีสมอง มันน่าจะคิดสักนิด สมัครมหาลัยมีตั้งหลายครั้งทำไมไม่ยื่น  Port มันโง่ไม่คิดที่จะทำ เอาเวลาไปบ้าผู้ชาย ไปเล่นโทรศัพท์ อุตส่าได้เรียนทำไมไม่ตั้งใจ ตอนที่แกโทรมาพูดฉันรู้สึกกดดันจนต้องร้องไห้ออกมาซึ่งตอนนั้นฉันอยู่กับย่าและคนในครอบครัวอีกหลายคน ... เรื่องของป้ามันมีอีกเยอะค่ะที่แกกระทำไว้ มีแต่เรื่องแย่ๆ แกไม่ได้เป็นคนส่งดิฉันเรียน คนที่ส่งคือย่า คนที่ฉันต้องใส่ใจคือย่าไม่ใช่เค้า แต่เป็นย่า และป้าคนอื่นๆที่ไม่ใช่แกทุกคนในครอบครัวดิฉัน ต่อต้านแกแต่ต้องทำเป็นดีเพราะไม่อยากมีเรื่อง ตั้งแต่เด็กจนโต ดิฉันกับย่าต้องทนอยู่กับป้าคนนี้เพราะพ่อของดิฉันเสีย และแม่ของฉันก็มีสามีใหม่ ไม่มีเวลามาสนใจ ป้าแกใช้ดิฉันราวกับว่าดิฉันเป็นทาส เจอกันทีไรเเกจะต้องพูดจาถากถางและพูดกระแทก-ดันฉันทุกครั้ง เวลาแกโมโหหรือทะเลาะดับสามีใหม่ของแก แกมักจะมาด่าย่า มีอยู่หลายครั้งที่ย่ากับป้าทะเลาะกันเรื่องของฉัน และบางครั้งถ้าฉันทำอะไรไม่ถูกใจก็จะโดนตีบ้างโดนตบบ้าง แต่เมื่อก่อนชั้นยังเด็กตอนนี้ไม่ค่อยมีหรอก ฉันอยากให้ย่าของฉันออกไปจากบ้านหลังนี้ อยากให้ท่านไปอยู่กับลูกคนอื่นของท่าน ท่านมีโรคประจำตัวก็แย่พอแล้ว นี้ยังต้องมาเจออะไรแบบนี้อีก โคตรเสียสุขภาพจิต ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะทำอย่างไรดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น 
ฉันเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า"แกใช้เราเหมือนทาส ใช้ทำนุ้นทำนี่ ในขณะที่เราทำเป็นทุกอย่าง ทำไมแกไม่เคยให้ลูกทั้งสองคนของตัวเองทำบ้าง (ลูกของป้าอายุ30กว่าปีนะ)แกไม่เคยสอน ไม่เคยทุบเคยตีเลย ทนุถนอมอย่างดี อยากให้เรียนที่ไหนก็ให้ไป กรุงเทพก็เรียนได้ สงขลาก็เรียนได้ อยากเรียนที่ไหนก็ได้ตามใจลูก " มันมีอยู่ครั้งนึงที่ลูกของแกเอาข้าวขึ้นไปกินบนห้องแล้วตั้งจานประมาณ4-5ใบทิ้งไว้จนผ่านมานาน มีทั้งหนอกทั้งแมลงสาบอยู่ในตู่ที่ซ่อนจานไว้ แล้วคนที่เก็บคือฉัน และลูกของแกยังเคยเอากางเกงในที่ใส่แล้งและมันก็เปือนวันนั้นของเดือน ถอดแล้วทิ้งไว้หน้าห้องน้ำ แล้วฉันก็เก็บ จริงๆมันมีอีกหลานเรื่องค่ะที่ฉันอยากจะเล่า เพราะฉันไม่อยากเก็บไว้อีกต่อไป และอีกอย่างฉันรู้นะว่าฉันเรียนไม่เก่ง เกรดไม่ค่อยดี แต่ฉันพยายามสุดแล้ว มันได้แค่นี้จริงๆ ทำไมฉันถึงไม่มีสิทธิ์เลือกที่เรียนบ้าง ฉันผิดเหรอที่ฉันทำอะไรก็ไม่โดนใจแกเลย ฉันเครียดมากในหลายๆเรื่องที่แกบังคับฉัน โดยเฉพาะที่เรื่องที่เรียน ฉันกดยืนยันสิทธิ์ใน mytcas ไปเเล้ว ฉันไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว ฉันทนมาตลอด19ปี ฉันอยากออกไปจากที่นี้ ฉันคุยกับย่าแล้วถ้าฉันไปเรียน ย่าจะไปอยู่ระนองกับลูกอีกคนของแก
ทุกคนคิดว่าฉันควรจะทำอย่างไรดีคะ กับเรื่องที่มันเกิดขึ้น ตอนนี้ฉันเครียดมาก ได้โปรดขอคงามคิดเห็นหน่อยเถอะค่ะ (ขอบคุณนะคะ)