ปัณหากับครอบครัว พ่อแม่ ไม่เป็นกลาง อึดอัดใจหลายๆเรื่อง บางเรื่องอยากพูดแต่เราไม่กล้าพูด เพราะกลัวบุญคุณ

เราเบื่อ ปัญหาในบ้าน ที่ไม่เข้าใจกันมาก พ่อแม่ไม่เคยเข้าข้างหรือเห็นใจเรา  เอาแต่ซัพพอร์ตน้องเรา เรามีพ่อเลี้ยง ถึงเราจะมีแม่แท้ แม่ก้อไม่เคยเข้าข้างหรือพูดกับเราดีๆ ปลอบใจเรายังไม่เคยเลย ตอนนี้เรา 30กว่าล่ะ แต่เราก้อยังอยากให้ครอบครัวเห็นใจเข้าใจเราเกมือนเด็กๆ  คงเป็นอารมณ์น้อยใจอ่ะแหละ
บางทีเราเครียดก้อมีแฟนเรานี่แหละที่รับฟังเรา รู้ทุกอย่างในครอบครัวเรา เอาจิงๆเราอยากออกไปอยู่ข้างนอกมาก แฟนเราชวนหลายครั้งแล้ว แต่เราบอกแฟนเราว่าอดทนอีกนิด ทนอีกนิด อยู่ในบ้านไม่เคยสบายใจเลยเวลาจะทำอะไรแต่ล่ะอย่าง สบายใจสุดที่อยู่แต่ในห้องตัวเอง เราพูดอะไรทำอะไร ไม่เคยถูกใจพวกเค้าเรยสักครั้ง แต่ถ้าน้องเราพูดคำเดียวคือทุกคนฟังเรา งงมาก ฮัลโหล ฉันมีตัวตนมั้ย กี่ครั้งที่เราทะเลาะกับคนในบ้าน ร้องไห้มานับไม่ถ้วน 
เพื่อนๆว่าเราควรทำอย่างไร ออกไปอยู่ข้างนอกเลยดีมั้ย