เรื่องนี้มาจากประสบการณ์ความนกในสายเลือดที่คิดว่าชีวิตนี้นกมามากกว่าสิบครั้งและอาจจะนกได้อีกหลายที
และเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่คาดไม่ถึงของเราค่ะ
ย้อนไปสมัยม.ปลาย
เราเคยแอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันคนหนึ่ง แค่รู้สึกว่าเขาหน้าตาเหมือนชิมชางมิน( วงดงบังชินกิ ถ้าใครไม่รู้จักเสิร์ชในปู่กูได้เลยค่ะ) และมีออร่าที่ดูผู้ดีมากค่ะ ชอบบบบ
ทีนี้ทุกเย็นหลังเลิกเรียน เวลากลับบ้านเราจะชอบแอบมองเขาผ่านต้นไผ่ทุกวัน คือที่นั่งหน้าอาคารเรียนระหว่างโต๊ะไม้หินอ่อนจะมีกอไผ่อยู่ค่ะ ถ้ามองลอดต้นไผ่ก็จะเจอเขานั่งรอรถกลับบ้านอยู่โต๊ะไม้หินอ่อนอีกตัว เราก็แอ๊บทำการบ้าน อ่านหนังสือ เหล่มองเขาบ้าง มีความสุขสุดๆ จนนับได้ว่าเขาเป็นพลังในการเรียนของเราในช่วงนั้นเลยค่ะ
จนวันหนึ่งเรามีเพื่อนผช.มานั่งโต๊ะกับเราด้วย มาขอให้เราติววิชาสักวิชา(เหมือนจะคณิต) เพื่อนเป็นนักฟุตบอลรร. เขาที่เราเฝ้ามองก็มานั่งรอรถที่เดิมค่ะ เราก็เตรียมฟินกันไป แต่จู่ๆเพื่อนผช.เราที่มาติวด้วยก็ลุกขึ้นเดินไปหาเขาแล้วไปคุยอะไรกันสักอย่าง มีชูนิ้วกลางใส่กัน แล้วก็ชี้ๆมาทางเราด้วยค่ะ (กรี๊ดหนักมาก เพื่อนทำดี~) แปปนึงเพื่อนก็กลับมานั่งแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เราก็ถามเพื่อนแก้เขินที่เขามาสบตาเราตะกี้ว่าไปแหย่เขาทำไม เพื่อนเราตอบมาประโยคเดียว "แฟนเรา เราก็แหย่ได้สิ"
บ้านบึ้ม!
อึ้งค่ะ อึ้งจนถามอีกครั้ง เพื่อนเราก็ยืนยันคำเดิมแบบยิ้มๆ เราไม่เชื่อในตอนแรกค่ะ ถึงขนาดไปถามเพื่อนในห้องคนหนึ่งที่น่าจะรู้เรื่องและดูน่าเชื่อถือที่สุดทางเฟส เราถึงรู้ว่าสองคนนี้คบกันมาหนึ่งเดือนแล้วค่ะ ซึ่งเรามองเขาคนนั้นมา 1 เทอมเต็ม ๆ
หลายปีผ่านไป ทุกวันนี้เขาสองคนไม่ได้คบกันแล้วแต่ก็สบายดีแฮปปี้กันทั้งคู่ค่ะ เอาเป็นว่าครั้งหนึ่งเคยนกไม่ทันตั้งตัว และเป็นหนึ่งการแอบชอบที่เซอร์ไพรส์มากๆในตอนนั้นค่ะ คิดแล้วยังขำตัวเองไม่หาย ตลกที่ตัวเองตื่นตูมมาก ทำใจไม่ได้ไปพักนึง แต่สุดท้ายเราก็ยินดีกับความรักของทั้งสองนะคะ
ใครเคยมีประสบการณ์ความรักแบบไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอแบบนี้บ้างไหมคะ มาแชร์กันค่ะ เราจะได้รู้สึกว่าไม่นกอยู่ลำพัง 555555
มีใครเคยเจอประสบการณ์ความรักแบบไม่คิดว่าจะเจอบ้างไหมคะ?
และเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่คาดไม่ถึงของเราค่ะ
ย้อนไปสมัยม.ปลาย
เราเคยแอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันคนหนึ่ง แค่รู้สึกว่าเขาหน้าตาเหมือนชิมชางมิน( วงดงบังชินกิ ถ้าใครไม่รู้จักเสิร์ชในปู่กูได้เลยค่ะ) และมีออร่าที่ดูผู้ดีมากค่ะ ชอบบบบ
ทีนี้ทุกเย็นหลังเลิกเรียน เวลากลับบ้านเราจะชอบแอบมองเขาผ่านต้นไผ่ทุกวัน คือที่นั่งหน้าอาคารเรียนระหว่างโต๊ะไม้หินอ่อนจะมีกอไผ่อยู่ค่ะ ถ้ามองลอดต้นไผ่ก็จะเจอเขานั่งรอรถกลับบ้านอยู่โต๊ะไม้หินอ่อนอีกตัว เราก็แอ๊บทำการบ้าน อ่านหนังสือ เหล่มองเขาบ้าง มีความสุขสุดๆ จนนับได้ว่าเขาเป็นพลังในการเรียนของเราในช่วงนั้นเลยค่ะ
จนวันหนึ่งเรามีเพื่อนผช.มานั่งโต๊ะกับเราด้วย มาขอให้เราติววิชาสักวิชา(เหมือนจะคณิต) เพื่อนเป็นนักฟุตบอลรร. เขาที่เราเฝ้ามองก็มานั่งรอรถที่เดิมค่ะ เราก็เตรียมฟินกันไป แต่จู่ๆเพื่อนผช.เราที่มาติวด้วยก็ลุกขึ้นเดินไปหาเขาแล้วไปคุยอะไรกันสักอย่าง มีชูนิ้วกลางใส่กัน แล้วก็ชี้ๆมาทางเราด้วยค่ะ (กรี๊ดหนักมาก เพื่อนทำดี~) แปปนึงเพื่อนก็กลับมานั่งแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เราก็ถามเพื่อนแก้เขินที่เขามาสบตาเราตะกี้ว่าไปแหย่เขาทำไม เพื่อนเราตอบมาประโยคเดียว "แฟนเรา เราก็แหย่ได้สิ"
บ้านบึ้ม!
อึ้งค่ะ อึ้งจนถามอีกครั้ง เพื่อนเราก็ยืนยันคำเดิมแบบยิ้มๆ เราไม่เชื่อในตอนแรกค่ะ ถึงขนาดไปถามเพื่อนในห้องคนหนึ่งที่น่าจะรู้เรื่องและดูน่าเชื่อถือที่สุดทางเฟส เราถึงรู้ว่าสองคนนี้คบกันมาหนึ่งเดือนแล้วค่ะ ซึ่งเรามองเขาคนนั้นมา 1 เทอมเต็ม ๆ
หลายปีผ่านไป ทุกวันนี้เขาสองคนไม่ได้คบกันแล้วแต่ก็สบายดีแฮปปี้กันทั้งคู่ค่ะ เอาเป็นว่าครั้งหนึ่งเคยนกไม่ทันตั้งตัว และเป็นหนึ่งการแอบชอบที่เซอร์ไพรส์มากๆในตอนนั้นค่ะ คิดแล้วยังขำตัวเองไม่หาย ตลกที่ตัวเองตื่นตูมมาก ทำใจไม่ได้ไปพักนึง แต่สุดท้ายเราก็ยินดีกับความรักของทั้งสองนะคะ